دومين جشنواره سراسری «ميلاد سرخ»/ 1
«ميلاد سرخ»؛ طليعه تجلی فرهنگ عاشورايی در سينما
گروه هنر: جشنواره سراسری «ميلاد سرخ» كه از امروز كار خود را در اردبيل آغاز میكند، میتواند آغازگر مسيری باشد كه در آن شاهد تجلی موضوعات و فرهنگ عاشورايی در سينمای كشور باشيم.
دومين جشنواره فيلم «ميلاد سرخ» از فردا شروع به كار میكند؛ جشنوارهای كه در آن فيلمهايی كه به مفاهيم عاشورايی پرداختهاند، حضور دارند. در اين رويداد كه به همت مركز گسترش سينمای مستند و تجربی برگزار میشود، سعی شده الگوهايی ارائه شود كه به واسطه آن فيلمسازان قادر باشند به شكل بهتری به موضوعات اين چنينی بپردازند. در ضمن به واسطه اين قبيل رويدادها میشود زمينهای فراهم آورد كه آسيبهای رايج در كارهای عاشورايی به حداقل ميزان خود برسد.
اينكه چنين جشنوارهای میخواهد به موضوعات عاشورايی بپردازد به خودی خود امری مطلوب است، اما نكته حائز اهميت اينجاست كه بدانيم اين جشنواره تا چه حد میتواند در سينمای كشورمان جريانساز باشد، البته «ميلاد سرخ» تازه در ابتدای راه خود است، اما در همين قدمهای آغازين بايد به گونهای حركت كرد كه در سالهای آينده هم شاهد برگزاری اين رويداد سينمايی باشيم.
نكته ديگر اين است كه در اين قبيل فستيوالها كه هنوز در ابتدای راه هستند بايد از وجود اساتيد و بزرگان سينما در حد نياز استفاده شود تا اينكه فيلمسازان جوان بتوانند با مبادله نظراتشان از كلاس درس آنها بهرمند شوند، در ضمن مشخص است كه چنين افرادی به خودی خود قادرند بر رونق هر جشنوارهای بيافزايند. در كنار اين امتيازات، حضور اساتيد سينما ايجاد انگيزه میكند تا مردم و هنرمندان از آن بيشتر استقبال كنند؛ اتفاقی كه خوشبختانه در دوره اول رخ داد و اميد داريم در اين دوره نيز لحاظ شود.
بحث ديگری كه در اين مطلب مطرح است، جغرافيای اين جشنواره سينمايی است، زيرا معمولا در كشور ما رايج نيست كه خطه آذربايجان ميزبان جشنوارههايی سينمايی باشد، اما خوشبختانه اين اتفاق برای فستيوال «ميلاد سرخ» روی داد و شاهد برگزاری دومين دوره اين رويداد سينمايی در اين اردبيل هستيم، البته اينكه خوشبختانه میگويم دليلش اين است كه اصولا آذری زبانها تعصب و عشق خاصی به عاشورا دارند، پس از كارهايی كه در آن به اين موضوع توجه میشود، استقبال میكنند. گواه اين ادعا را می شد به خوبی در اولين دوره اين جشنواره مشاهده كرد.
در «ميلاد سرخ» اتفاق خوب ديگری هم روی میدهد و آن نيز جلسات و كارگاههايی است كه به موضوعات دينی میپردازند؛ آن هم با حضور فيلمسازان و منتقدانی كه در اين حوزه صاحبنظر هستند. فايده اين رويكرد اين است كه اين امكان به فيلمسازان جوان داده میشود كه با ضعفهای خود آشنا شوند. اين امتياز در شرايطی است كه ما در حوزه كارهای عاشواريی بسيار آسيبپذير هستيم؛ چراكه تصور بسياری از فيلمسازان اين است كه كارهای اينچنينی تنها آثاری را در بر میگيرد كه به مناسك و عزاداریها توجه دارند.
ذكر اين مهم نبايد فراموش شود كه در «ميلاد سرخ»، فيلمهای سينمای حرفهای مدنظر نيست، بلكه در بخشهای بلند ويدئويی، كوتاه داستانی، انيميشن و مستند شاهد رقابت آثار هستيم، البته اين مسئله در جای خود اميدواركننده است، چون سينمای مستند به دليل ذات خود كه واقعنگر است میتواند محلی مناسبتر برای پرداختهای عاشورايی در سينما باشد، البته اين به معنای عدم كارايی سينمای بلند و داستانی نيست، اما با توجه به امكاناتی كه در اختيار سينماست فعلا در اين حوزه كار كردن مقدور نيست.
مطلب پايانی نيز توصيهای است كه به مسئولان سينمايی است؛ از اين قبيل رويدادها تا میتوانند حمايت كنند، چون همانگونه كه حضرت امام (ره) فرمودند «هر آنچه داريم از محرم و صفر است» پس هنر ما نيز به مدد بهره گرفتن از اين مضمون است كه میتواند راه سعادت را پيدا كند.
اينكه چنين جشنوارهای میخواهد به موضوعات عاشورايی بپردازد به خودی خود امری مطلوب است، اما نكته حائز اهميت اينجاست كه بدانيم اين جشنواره تا چه حد میتواند در سينمای كشورمان جريانساز باشد، البته «ميلاد سرخ» تازه در ابتدای راه خود است، اما در همين قدمهای آغازين بايد به گونهای حركت كرد كه در سالهای آينده هم شاهد برگزاری اين رويداد سينمايی باشيم.
نكته ديگر اين است كه در اين قبيل فستيوالها كه هنوز در ابتدای راه هستند بايد از وجود اساتيد و بزرگان سينما در حد نياز استفاده شود تا اينكه فيلمسازان جوان بتوانند با مبادله نظراتشان از كلاس درس آنها بهرمند شوند، در ضمن مشخص است كه چنين افرادی به خودی خود قادرند بر رونق هر جشنوارهای بيافزايند. در كنار اين امتيازات، حضور اساتيد سينما ايجاد انگيزه میكند تا مردم و هنرمندان از آن بيشتر استقبال كنند؛ اتفاقی كه خوشبختانه در دوره اول رخ داد و اميد داريم در اين دوره نيز لحاظ شود.
بحث ديگری كه در اين مطلب مطرح است، جغرافيای اين جشنواره سينمايی است، زيرا معمولا در كشور ما رايج نيست كه خطه آذربايجان ميزبان جشنوارههايی سينمايی باشد، اما خوشبختانه اين اتفاق برای فستيوال «ميلاد سرخ» روی داد و شاهد برگزاری دومين دوره اين رويداد سينمايی در اين اردبيل هستيم، البته اينكه خوشبختانه میگويم دليلش اين است كه اصولا آذری زبانها تعصب و عشق خاصی به عاشورا دارند، پس از كارهايی كه در آن به اين موضوع توجه میشود، استقبال میكنند. گواه اين ادعا را می شد به خوبی در اولين دوره اين جشنواره مشاهده كرد.
در «ميلاد سرخ» اتفاق خوب ديگری هم روی میدهد و آن نيز جلسات و كارگاههايی است كه به موضوعات دينی میپردازند؛ آن هم با حضور فيلمسازان و منتقدانی كه در اين حوزه صاحبنظر هستند. فايده اين رويكرد اين است كه اين امكان به فيلمسازان جوان داده میشود كه با ضعفهای خود آشنا شوند. اين امتياز در شرايطی است كه ما در حوزه كارهای عاشواريی بسيار آسيبپذير هستيم؛ چراكه تصور بسياری از فيلمسازان اين است كه كارهای اينچنينی تنها آثاری را در بر میگيرد كه به مناسك و عزاداریها توجه دارند.
ذكر اين مهم نبايد فراموش شود كه در «ميلاد سرخ»، فيلمهای سينمای حرفهای مدنظر نيست، بلكه در بخشهای بلند ويدئويی، كوتاه داستانی، انيميشن و مستند شاهد رقابت آثار هستيم، البته اين مسئله در جای خود اميدواركننده است، چون سينمای مستند به دليل ذات خود كه واقعنگر است میتواند محلی مناسبتر برای پرداختهای عاشورايی در سينما باشد، البته اين به معنای عدم كارايی سينمای بلند و داستانی نيست، اما با توجه به امكاناتی كه در اختيار سينماست فعلا در اين حوزه كار كردن مقدور نيست.
مطلب پايانی نيز توصيهای است كه به مسئولان سينمايی است؛ از اين قبيل رويدادها تا میتوانند حمايت كنند، چون همانگونه كه حضرت امام (ره) فرمودند «هر آنچه داريم از محرم و صفر است» پس هنر ما نيز به مدد بهره گرفتن از اين مضمون است كه میتواند راه سعادت را پيدا كند.
