به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آئين رونمايی از دفتر «مشقهای شكرستان» صبح امروز، 4 شهريور در محل سالن مهر حوزه هنری با حضور محسن مؤمنیشريف، رئيس حوزه هنری و محمدرضا سرشار، نويسنده برگزار شد.
مرتضی احمدی دوبلور و راوی انيميشن شكرستان در سخنانی كه در اين مراسم ايراد كرد، گفت: صحبت از شكرستان شد؛ يكی از كارهايی كه بنده از آن لذت بسيار بردم، اما بايد بگويم در بدو دعوت برای اين كار توسط مدير دوبلاژ خانم حجت با خود گفتم اين چه برنامهای است؟
وی ادامه داد: كارتون! آن هم در ايران! چيزی از آب درنمیآيد؛ اما پشت ميكروفون كه نشستم همانند برخی دوبلورها ابتدا شروع به حرف زدن كردم چرا كه دوبلور وقتی پشت ميز مینشيند ابتدا ديالوگ را میخواند تا ببيند خوب است يا نه؟ اما من مشاهده كردم كه ديالوگها بسيار نرم و روان و راحت هستند.
وی افزود: پس از اين مرحله دوبلور متوجه تصوير میشود تا ببيند كارگردان چه كرده است، اما وقتی تصاوير را ديدم كار كارگردان و فيلمبردار را پسنديدم. در قسمتهای اول دل به كار نبستم اما در ادامه از همكاری با اين گروه لذت بردم.
اين دوبلور كه در آستانه 90 سالگی به سر میبرد با تأكيد بر اينكه از اشتباهات كوچك هم عبور نمیكرديم و سعی میكرديم تمام مراحل و كارها به درستی و با دقت انجام شود، تصريح كرد: يك بار از اشتباهم نگذشتيم تا سناريو از بين نرود؛ چرا كه میدانستيم چند جوان كشورمان با كمبود و محروميتها اين كار را ساختهاند. من واقعاً دستشان را میبوسم.
احمدی با اشاره به اينكه پس از گذشت حدوداً 6 يا 5 قسمت فهميدم اين كار معروفترين كار خواهد شد، خاطرنشان كرد: پس از يك عمر دوبله فهميدم شكرستان بعد از پينوكيو معروفترين فيلم خواهد شد، نه برای كودكان بلكه برای عامه مردم؛ چرا كه بازخورد آن را در خيابان و مراوده با مردم كوچه و بازار میديدم.
وی ضمن ابراز تأسف از اينكه چرا چنين سريالی پرمخاطب ادامه دار نيست؟ گفت: با تمام اين مواردی كه عنوان كردم افسوس میخورم چرا چنين سريالی كه در بين مردم نفوذ كرده، ادامهدار نيست؛ اين از ايرادات كار ماست. اگر توجه كنيد خواهيد ديد در شبكههای خارجی فيلم حريم سلطان كه دارای دروغ و اشتباهات فراوانی است همچنان در حال توليد قسمتهای جديد است و ادامه دارد.
احمدی با بيان اينكه شكرستان بايد چند سالی به روی آنتن میرفت، اظهار كرد: مگر ما در ايران نيروهای بااستعداد كمی داريم! همان جوانانی كه شكرستان را ساختند بسيارند. بايد چند سال چنين برنامههايی روی آنتن تلويزيون باشد، زيرا مردم تشنه بوده و استقبال میكنند.