احسان فكور، كارشناس روانشناسی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، گفت: نوع نگرش انسانها به دين جای تأمل بسيار دارد؛ چراكه اگر اين نگرش درونی و عمقی باشد صددرصد تأثير مثبت خواهد داشت و اگر فقط بعد بيرونی آن مدنظر باشد آسيبزا میشود.
وی ابراز كرد: دين، لازمه حيات بشر است و انسان در بنبستهای زندگی به خداوند متعال پناه میبرد كه اين رفتار او از فطری بودن خداپرستی در وجود بشر ناشی میشود و برای تقويت اين حس فطری بايد زمينههای سبک زندگی سالم را در جامعه تقويت كرد.
فكور افزود: مقالات روانشناختی منتشر شده در سطح بينالمللی نشان میدهد كه دين در بهداشت روانی افراد نقش مؤثری دارد و هرچه دين برای فرد درونیتر و خالصانهتر باشد، فرد از نشاط روحی و روانی بالاتری برخوردار است؛ البته اگر عكس اين اتفاق بيافتد نيز عوارض خاص خود را به همراه خواهد داشت.
اين كارشناس علم روانشناسی با اشاره به اين نكته كه عدم نفوذ دين در عمق جان انسانها ناشی از عدم آگاهی اين افراد است، عنوان كرد: اگر فرد به شكل درونی به باورهای دينی رسيده و به دور از ريا و تزوير و يا منافع شخصی به سمت آن گرايش داشته باشد، بهطور قطع از آرامش خاطر ويژهای برخوردار خواهد بود و اين امر او را در برابر آسيبهای روانی مصون میسازد.
وی با اشاره به مشكلات روحی و روانی كه گريبانگير انسان معاصر است، دين را يكی از راهكارهای برونرفت از اين معضل ذكر كرد و يادآور شد: دين اگر در عمق روح و جان فرد رسوخ كرده باشد، امنيت خاطر روانی او را تضمين میكند و سبب میشود تا انسان تكيهگاه معنوی داشته باشد و در شرايط سخت خود را مستأصل و درمانده احساس نكند.
اين كارشناس علم روانشناسی با تأكيد بر وظيفه مهم والدين و معلمان در پرورش ذهنيتهای دينی نسلهای مختلف جامعه، اظهار كرد: توصيه ما به معلمان دينی و والدين اين است كه به آنچه در خصوص دين و مذهب برای كودكان بيان میكنند، اشراف كامل داشته باشند و در مرحله بعد به توصيههای دينی كه خود مبلغ آن هستند عمل كنند؛ چرا كه در غير اين صورت نقش آنان عامل بازدارنده و معكوس خواهد داشت.
اين روانشناس زنجانی در پايان با اشاره به حديثی از حضرت علی(ع) كه در آن میفرمايند: من تو را عبادت میكنم چرا كه سزاوار عبادت هستی، نه به خاطر بهشت و جهنم، عبادت خالصانه را يكی از مواردی دانست كه سبب آرامش و امنيت روانی فرد میشود و تأكيد كرد: اين سخن حضرت علی(ع) نشانگر اين است كه نبايد افراد را از ترس جهنم بهسوی دين تشويق كرد؛ چراكه اين امر از بعد روانی سبب شرطی شدن افراد شده و كارايی نخواهد داشت.