دومين جشنواره بينالمللی ميلاد سرخ / 8
تعزيه ريشه در تاريخ باستانی ما دارد
گروه هنر: معاون فعاليت های سينمايی سازمان سينمايی گفت: تعزيه هنری كپیبرداری شده از غرب نيست، بلكه ريشه در فرهنگ باستانی ما دارد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، آيين رونمايی از كتاب «تعزيه، تراژدی، سينما» با حضور احمد طالبینژاد (نويسنده اثر)، جليل عرفان منش (معاون فعاليتهای سازمان سينمايی)، حبيب كاوش (فيلمساز)، انسيه شاه حسينی (فيلمساز)، جمال شورجه (فيلمساز)، نسرين مقانلو (بازيگر)، محمد تقی فهيم (منتقد و مجری) در سالن كنفرانس هتل تماشا سرعين نيمه شب گذشته ششم شهريورماه برگزار شد.
در اين مراسم كه در دومين شب جشنواره سراسری فيلم «ميلاد سرخ» برگزار میشد، محمد تقی فهيم بيان كرد: متاسفانه در كشور ما با وجود آمار بسيار بالای باسوادان، كتابخوان كم داريم. نقصانی كه تا حدودی نشات گرفته از ضعف كتابهايمان است. كتابهايی كه در بسياری از مواقع كپی و ترجمه است و كمتر نشانی از تاليف در آن به چشم میخورد، اما خوشبختانه كتاب طالبینژاد از اين ضعف بری است.
وی افزود: سالها بود به اين نكته فكر می كردم كه چرا ما در دانشگاه های سينمايی خودمان از متون غنی داخلی استفاده نمی كنيم. اين موضوع در شرايطی است كه برای مثال ما در شاهنامه بهترين شكل استفاده از دكوپاژ را داريم. اين ثروت عظيم در بسياری از بخش های ادبی ما وجود دارد كه می تواند الهام بخش آثار سينمايی باشد. در اين زمينه تعزيه نيز از چنين امتيازی سود برده و اين امكان را به ما داده تا به بهترين شكل به پرداخت های نمايشی بپردازيم.
وی افزود: نكته حائز توجه اينجاست كه اين هنر آيينی در عين سادگی توانسته در طول ساليان با مردم ارتباط برقرار كند. اينكه چرا تعزيه چنين امتيازی دارد برای من ايجاد انگيزه كرد تا درباره آن از دو سال پيش شروع به تحقيق كنم كه حاصل آن انتشار اين كتاب است، البته در بخش هايی از اين كتاب شايد تعجيلی مشاهده شود كه به واسطه اصرار مركز گسترش (ناشر كتاب) برای رسيدن به جشنواره «ميلاد سرخ» به وجود آمده كه اميد دارم در چاپ دوم بر طرف شود.
در ادامه اين مراسم جليل عرفان منش نيز به عنوان يكی ديگر از سخنرانان اين مراسم اظهار كرد: در قرآن آياتی وجود دارد كه در شان اهل بيت به ويژه امام حسين (ع) آمده است. در كنار آن روايات بسياری از حضرت رسول (ص) و ديگر معصومان (ع) داريم كه همگی مرتبط با بزرگی مقام امام حسين (ع) است، پس اگر سينما می خواهد جهش بزرگ داشته باشد بايد آموزه هايی خود را از آموزه های اهل بيت(ع) به ويژه امام حسين (ع) به دست آورد.
وی ادامه داد: در اين ميان تعزيه هنری ايرانی است كه ريشه در فرهنگ باستانی ما دارد و در تعزيت امام حسين(ع) آمده است. نكته ديگر اينكه در هيچ كجای تاريخ نمی توانيم نمايشی را بيابيم كه چنين تراژيك به روايت مذهبی پرداخته باشد، بنابراين من تعزيه را سند افتخار خودمان می دانم كه بايد به آن توجه ويژه داشته باشيم.
اين فيلمنامه نويس تاكيد كرد: كاری كه طالبی نژاد در نگارش اين كتاب انجام داده در جای خود بسيار ارزنده است كه می تواند برای بسياری از سينماگران چراغ راه باشد.
در اين مراسم شفيع آقا محمديان با بيان اينكه برای تعجيلی كه طالبی نژاد به آن اشاره كرد، دليلی وجود دارد، گفت: ضمن معذرت خواهی از طالبی نژاد بابت تعجيلی كه برای چاپ اين كتاب پيش آمد، بايد به اين نكته اشاره كنم كه معمولا اگر اينگونه آثار در چنين برنامه هايی رونمايی نشوند به فراموشی سپرده می شوند و من اميد دارم در چاپ دوم نويسنده در كار تكميلی رضايتش جذب شود.
در انتهای اين مراسم از كتاب طالبی نژاد رونمايی شد. در اين گزارش بايد به اين اتفاق اشاره كنيم كه درباره فيلمنامه «روز واقعه» بين انسيه شاه حسينی، حبيب كاوش و احمد طالبی نژاد اختلاف نظری پيش آمد كه برای جلسه حاشيه های جانبی ايجاد كرد. اين اختلاف نيز از آنجا نشات می گرفت كه كاوه و شاه حسينی اعتقاد به ترجمه «روز واقعه» داشتند و طالبی نژاد اين مسئله را رد می كرد.
در اين مراسم كه در دومين شب جشنواره سراسری فيلم «ميلاد سرخ» برگزار میشد، محمد تقی فهيم بيان كرد: متاسفانه در كشور ما با وجود آمار بسيار بالای باسوادان، كتابخوان كم داريم. نقصانی كه تا حدودی نشات گرفته از ضعف كتابهايمان است. كتابهايی كه در بسياری از مواقع كپی و ترجمه است و كمتر نشانی از تاليف در آن به چشم میخورد، اما خوشبختانه كتاب طالبینژاد از اين ضعف بری است.
وی افزود: سالها بود به اين نكته فكر می كردم كه چرا ما در دانشگاه های سينمايی خودمان از متون غنی داخلی استفاده نمی كنيم. اين موضوع در شرايطی است كه برای مثال ما در شاهنامه بهترين شكل استفاده از دكوپاژ را داريم. اين ثروت عظيم در بسياری از بخش های ادبی ما وجود دارد كه می تواند الهام بخش آثار سينمايی باشد. در اين زمينه تعزيه نيز از چنين امتيازی سود برده و اين امكان را به ما داده تا به بهترين شكل به پرداخت های نمايشی بپردازيم.
وی افزود: نكته حائز توجه اينجاست كه اين هنر آيينی در عين سادگی توانسته در طول ساليان با مردم ارتباط برقرار كند. اينكه چرا تعزيه چنين امتيازی دارد برای من ايجاد انگيزه كرد تا درباره آن از دو سال پيش شروع به تحقيق كنم كه حاصل آن انتشار اين كتاب است، البته در بخش هايی از اين كتاب شايد تعجيلی مشاهده شود كه به واسطه اصرار مركز گسترش (ناشر كتاب) برای رسيدن به جشنواره «ميلاد سرخ» به وجود آمده كه اميد دارم در چاپ دوم بر طرف شود.
در ادامه اين مراسم جليل عرفان منش نيز به عنوان يكی ديگر از سخنرانان اين مراسم اظهار كرد: در قرآن آياتی وجود دارد كه در شان اهل بيت به ويژه امام حسين (ع) آمده است. در كنار آن روايات بسياری از حضرت رسول (ص) و ديگر معصومان (ع) داريم كه همگی مرتبط با بزرگی مقام امام حسين (ع) است، پس اگر سينما می خواهد جهش بزرگ داشته باشد بايد آموزه هايی خود را از آموزه های اهل بيت(ع) به ويژه امام حسين (ع) به دست آورد.
وی ادامه داد: در اين ميان تعزيه هنری ايرانی است كه ريشه در فرهنگ باستانی ما دارد و در تعزيت امام حسين(ع) آمده است. نكته ديگر اينكه در هيچ كجای تاريخ نمی توانيم نمايشی را بيابيم كه چنين تراژيك به روايت مذهبی پرداخته باشد، بنابراين من تعزيه را سند افتخار خودمان می دانم كه بايد به آن توجه ويژه داشته باشيم.
اين فيلمنامه نويس تاكيد كرد: كاری كه طالبی نژاد در نگارش اين كتاب انجام داده در جای خود بسيار ارزنده است كه می تواند برای بسياری از سينماگران چراغ راه باشد.
در اين مراسم شفيع آقا محمديان با بيان اينكه برای تعجيلی كه طالبی نژاد به آن اشاره كرد، دليلی وجود دارد، گفت: ضمن معذرت خواهی از طالبی نژاد بابت تعجيلی كه برای چاپ اين كتاب پيش آمد، بايد به اين نكته اشاره كنم كه معمولا اگر اينگونه آثار در چنين برنامه هايی رونمايی نشوند به فراموشی سپرده می شوند و من اميد دارم در چاپ دوم نويسنده در كار تكميلی رضايتش جذب شود.
در انتهای اين مراسم از كتاب طالبی نژاد رونمايی شد. در اين گزارش بايد به اين اتفاق اشاره كنيم كه درباره فيلمنامه «روز واقعه» بين انسيه شاه حسينی، حبيب كاوش و احمد طالبی نژاد اختلاف نظری پيش آمد كه برای جلسه حاشيه های جانبی ايجاد كرد. اين اختلاف نيز از آنجا نشات می گرفت كه كاوه و شاه حسينی اعتقاد به ترجمه «روز واقعه» داشتند و طالبی نژاد اين مسئله را رد می كرد.
