حراست از بيتالمال و ارزشهای اسلامی از وظايف اصلی يك مدير است
گروه اجتماعی: رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد اظهار كرد: يك مدير اسلامی نبايد در مصارف خارج از حيطه كاریاش از امكانات بيتالمال استفاده كند يعنی نبايد اموال بيتالمال را در راه منفعت شخصی بهكار ببرد.
حجتالاسلام علی موسوی، رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، اظهار كرد: حفظ و حراست از بيتالمال و ارزشهای اسلامی از وظايف اصلی يك مدير است و در اين راستا يك مدير اسلامی نبايد در مصارف خارج از حيطه كاریاش از امكانات بيتالمال استفاده كند يعنی نبايد اموال بيتالمال را در راه منفعت شخصی بهكار ببرد.
وی افزود: در اين رابطه حضرت اميرالمؤمنين علی(ع) میفرمايند؛ به خدا سوگند، اگر ببينم آن بيتالمال به مهر زنان يا بهای كنيزكان رفته باشد، آن را بازمیگردانم، كه در عدالت گشايش است و آنكه عدالت را تحمل نكند، ستم را هرگز تحمل نمیکند.
به گفته وی، مديريت اسلامی بر اساس معنويت و فرهنگ بنا نهاده شده است و هدف آن نيز آخرتگرايی يعنی قرار دادن امكانات دنيوی در راستای آخرت است و نبايد فراموش كرد كه آخرتگرايی بهمعنای فراموش كردن دنيا نيست بلكه آخرتگرايی تلبس به ارزشهای الهی و قرآنی است.
حجتالاسلام موسوی خاطرنشان كرد: يك مدير اسلامی زمانی میتواند در مسير آخرتگرايی حركت كرده و در واقع مديريت اسلامی داشته باشد كه مجهز به فرهنگ قرآنی بوده و مصمم به نهادينه شدن اين فرهنگ در جامعه باشد چون جامعهای كه در آن مديريت اسلامی اجرا شود و يك مدير اسلامی در رأس امور قرار بگيرد، چنين جامعهای در مسير آخرتگرايی حركت میكند و در اين صورت است كه افراد جامعه میتوانند به سرمنزل مقصود كه همان قرب الهی است دست يابند.
رئيس مركز بزرگ اسلامی با اشاره به ضرورت اطاعت الهی توسط مدير اسلامی، افزود: بهطور حتم يك مدير اسلامی بايد غضب خداوند را پيش از همه غضبها مدنظر داشته و طاعت او را بر همه طاعتها مقدم بدارد.
حجتالاسلام موسوی تاكيد كرد: يك مدير برای باقيماندن بر سر منصب خويش نبايد دست به معصيت و گناه بزند حتی اگر مافوق او بخواهد كه وی خطايی مرتكب شود، وی نبايد به چنين كاری تن در دهد و در اين راستا حضرت علی(ع) فرمود، اطاعت از شخص بالادست نبايد منجر به معصيت خداوند متعال شود.
رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد به ترس از بركناری كه از شاخصههای مهم يك مدير اسلامی است اشاره كرد و گفت: چنانچه يك مدير اسلامی روزی از سمت خود به هر دليلی به سمتی پائينتر تنزل پيدا كرد وظيفه دارد كه اين وضعيت موجود را بپذيرد و در خطی قرار نگيرد كه مخالف مصالح نظام است چراكه هدف يك مدير اسلامی جلب رضای الهی و پيشبرد آرمانهای اسلام و انقلاب است چون حضرت علی(ع) در اين خصوص میفرمايند، نبايد بر آنچه از دست دادهايد تأسف بخوريد.
وی افزود: در اين رابطه حضرت اميرالمؤمنين علی(ع) میفرمايند؛ به خدا سوگند، اگر ببينم آن بيتالمال به مهر زنان يا بهای كنيزكان رفته باشد، آن را بازمیگردانم، كه در عدالت گشايش است و آنكه عدالت را تحمل نكند، ستم را هرگز تحمل نمیکند.
به گفته وی، مديريت اسلامی بر اساس معنويت و فرهنگ بنا نهاده شده است و هدف آن نيز آخرتگرايی يعنی قرار دادن امكانات دنيوی در راستای آخرت است و نبايد فراموش كرد كه آخرتگرايی بهمعنای فراموش كردن دنيا نيست بلكه آخرتگرايی تلبس به ارزشهای الهی و قرآنی است.
حجتالاسلام موسوی خاطرنشان كرد: يك مدير اسلامی زمانی میتواند در مسير آخرتگرايی حركت كرده و در واقع مديريت اسلامی داشته باشد كه مجهز به فرهنگ قرآنی بوده و مصمم به نهادينه شدن اين فرهنگ در جامعه باشد چون جامعهای كه در آن مديريت اسلامی اجرا شود و يك مدير اسلامی در رأس امور قرار بگيرد، چنين جامعهای در مسير آخرتگرايی حركت میكند و در اين صورت است كه افراد جامعه میتوانند به سرمنزل مقصود كه همان قرب الهی است دست يابند.
رئيس مركز بزرگ اسلامی با اشاره به ضرورت اطاعت الهی توسط مدير اسلامی، افزود: بهطور حتم يك مدير اسلامی بايد غضب خداوند را پيش از همه غضبها مدنظر داشته و طاعت او را بر همه طاعتها مقدم بدارد.
حجتالاسلام موسوی تاكيد كرد: يك مدير برای باقيماندن بر سر منصب خويش نبايد دست به معصيت و گناه بزند حتی اگر مافوق او بخواهد كه وی خطايی مرتكب شود، وی نبايد به چنين كاری تن در دهد و در اين راستا حضرت علی(ع) فرمود، اطاعت از شخص بالادست نبايد منجر به معصيت خداوند متعال شود.
رئيس مركز بزرگ اسلامی مهاباد به ترس از بركناری كه از شاخصههای مهم يك مدير اسلامی است اشاره كرد و گفت: چنانچه يك مدير اسلامی روزی از سمت خود به هر دليلی به سمتی پائينتر تنزل پيدا كرد وظيفه دارد كه اين وضعيت موجود را بپذيرد و در خطی قرار نگيرد كه مخالف مصالح نظام است چراكه هدف يك مدير اسلامی جلب رضای الهی و پيشبرد آرمانهای اسلام و انقلاب است چون حضرت علی(ع) در اين خصوص میفرمايند، نبايد بر آنچه از دست دادهايد تأسف بخوريد.
