به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام سيدعبدالصاحب حسينی، رئيس اداره تبليغات اسلامی كاشان به مناسبت 25 شوالالمكرم، روز شهادت امام صادق(ع)، رئيس مذهب جعفری و شيعه اثنیعشری با اشاره اينكه ابوعبدالله، ششمين پيشوای ائمه اثنیعشر در مذهب اماميه از سادات و بزرگان خاندان نبوت است كه به واسطه صداقت در گفتار به صادق لقب يافته است، گفت: حضرت امام جعفر صادق(ع) در زمان خودش و متناسب با مقتضيات اين دوره زمانی و تشخيص نياز به وقوع انقلاب علمی، فرهنگی از طريق سلاح علم و قلم با طاغوت زمانش مبارزه كرد و دستاورد پدران و اجداد طاهرينش را تاز مان خود و بعد از خود حفظ و احيا كرد.
به گفته وی، وضعيت جامعه در زمان امام صادق(ع) به حدی دچار شبهات شده بود كه بايد كار علمی و حركت فرهنگی انجام میشد و نياز به اسلحه به دست شدن و جنگ فيزيكی نبود.
وی تصريح كرد: همانطور كه امام حسين(ع) در زمان خود جهاد و شهادت و نبرد در ميدان مبارزه حق عليه باطل را تشخيص داد و دست به شمشير برد امام صادق(ع) نيز در زمان خودش تشخيص داد كه با سلاح قلم و علم و انقلاب علمی فرهنگی با طاغوت زمانش مبارزه كند.
حسينی تصريح كرد: حضرت امام جعفر صادق(ع) نورهای تابان معارف ناب را از عرش بلند علم لدنی بر فرش كتابها و دفاتر در رواق انديشههای بشری تاباند و با تربيت 4 هزار شاگرد آن را ثبت و جاودانه كردند.
به گفته وی، حضرت امام جعفر صادق(ع) از نظر سن و سال بيش از ساير ائمه(ع) به مدت 65 سال زندگی و 30 سال امامت كردند كه اين موقعيت زمانی شرايط خوبی در زمان ايشان برای تبليغ و نشر علم و دانش را فراهم كرد كه اين نكته مهمترين عاملی است كه آن حضرت از همين طريق شناخته میشود.
رئيس اداره تبليغات اسلامی كاشان با تأكيد بر اينكه امام جعفز صادق(ع) از نظر ابعاد وجودی در بعد زهد، اصل اعتدال، رعايت حقوق مردم و ديگر اصول و محامد پسنديده اخلاقی با وجود مقدس ديگر حضرات ائمه معصومين(ع) مشترك بود افزود: زمان آن حضرت از نظر تبليغ دين و معارف اسلامی با ائمه ديگر متفاوت بود به طوريكه زمينه تبليغ و احيای فقه شيعه برای هيچ كداميك از ائمه غير از ايشان به اين اندازه فراهم نشد.
حسينی با تأكيد بر اينكه امام صادق(ع) بواسطه داشتن بيشترين زمينه تبليغ و احيای فقه شيعه حق بزرگی بر گردن تشيع دارد، افزود: تربيت 4 هزار شاگرد از سراسر دنيا آن هم نه شاگرد معمولی و عادی كه هر كدام خودشان سرمنشأ تربيت هزاران شاگرد شدند نتيجه علمی حوزه درسی امام صادق(ع) است.
وی با اشاره به اينكه از زمان پيامبر اكرم(ص) تا زمان امام حسين(ع) ائمه بيشتر درگير جنگها و توطئههای مشركان، كافران و دشمنان اسلام بودند، افزود: از زمان حضرت امام سجاد(ع) به بعد بهويژه در زمان امام صادق(ع) كه زمان انتقال قدرت از خاندان بنیاميه به بنیعباس بود آن حضرت با استفاده از اين فرصت بهترين و بيشترين امكان تدريس و ترويج علوم اسلامی را فراهم كرد.
حسينی زحمات و تلاشهای بیوقفه امام صادق(ع) در بعد تبيين فقه تشيع را تأكيد كرد و گفت: حضرت امام صادق(ع) در تبيين مبانی دينی بسيار با حوصله، استدلال، تمثيل و برهانهای قاطع به شبهات از جمله شبهاتی كه در اين عصر در مباحث اعتقادات، عقايد، احكام و ساير مباحث دينی قوت و شدت گرفته بود پاسخ داد بطوريكه خيلیها در زمان آن حضرت از اديان ديگر حتی كسانی كه خدا را انكار میكردند مسلمان شدند.
به گفته وی، صبر و تأمل و حوصله آن حضرت بدون عصبانيت در پاسخگويی به شبهات دينی و علمی برای ما در وضعيت كنونی و عصر حاضر درسی است كه ياد بگيريم در پاسخ به شبهات ايجاد شده و برطرف كردن ابهامات در حوزه فرهنگ و مذهب چگونه با استدلالات علمی و جوابهای صحيح بويژه در مقابل سؤالات نسل جوان پاسخگو باشيم تا زيبايی، پويايی و جامع و كامل بودن دين را در پاسخ به همه مسائل نشان دهيم.
اين مسئول با تأكيد بر اينكه پيشوای ششم شيعيان و رئيس مذهب جعفری مقدمه و پايهگذار تمام علومی است كه امروز در اروپا و ساير دنيا بوجود آمده است، گفت: جابر بنحيانها و هزاران شاگرد برجسته و ممتاز آن حضرت با علومی كه از وی آموختند راه را برای آيندگان بازكردند.
حسينی اظهار كرد: متأسفانه به دليل ضعف معرفت ما از شناخت كامل امام صادق(ع) و عمل اندكمان امروز عقب ماندهايم در حاليكه ما با شناسايی درست از ائمه(ع) و تبعيت كامل از فرامين و رهنمودهای هدايتبخش و نجاتبخش اين ذوات مقدسه میتوانيم مسير تكامل و تعالی زندگی را طی كنيم.
وی در ادامه با اشاره به اينكه كه امام باقر(ع) نيز زمينهساز موفقيت امام صادق(ع) در انقلاب علمی، فرهنگی آن حضرت شدند، افزود: امام جعفر صادق(ع) ثمره فعاليتها و حركات ارزشمند پدر بزرگوارشان را برداشت كردند بطوريكه ما بيشترين احاديث را از وجود مبارك اين دو امام همام داريم.
به گفته وی، امام صادق(ع) با تربيت 4 هزار شاگرد با 4 هزار قلم، زيان، لهجه و بيان از شهرهای مختلف بيشترين كار را در تبيين فقه جعفری انجام دادند و اين شاگردان هر كدام به منزله منشوری بودند كه نورهای تابان علم و معرفت را از عرش بلند علم لدنی امام صادق(ع) دريافت كردند و با تاباندن اين معارف ناب در رواق انديشههای بشری بر فرش كتابها و دفاتر ثبت كردند.
رئيس اداره تبليغات اسلامی كاشان شاگردان ابوعبدالله جعفر صادق(ع) را حاملان، وارثان، راويان و ناشران علوم اسلامی در دنيا دانست و گفت: شاگردان امام از چشمه زلال و جوشان علم لدنی آن حضرت در تمام علوم سيراب شدند و هر كدام افراد صاحبنظری در ترويج و نشر علوم اسلامی در جامعه شدند.
حسينی افزود: هشام از شاگردان طراز اول و بزرگ امام صادق(ع) در ترويج و پيشرفت مذهب جعفری و از بزرگان متكلمين و اهل مناظره، جابر بنحیّان از مفاخر علمی اسلامی در قرن دوم هجری صاحب كتابی مشتمل بر هزار ورق و متضمّن رسائل حضرت صادق(ع) در پانصد رساله، مفضل بنعمر جعفی از فقهای بزرگ، موثق، اصحاب خاص امام صادق(ع) و متصدی برخی از امور از جانب آن حضرت و ابو بصيرليث بنالبختری تعدادی از شاگردان به نام و برجسته و شخصيتهای بزرگی هستند كه در حوزه درس امام صادق(ع) پرورش يافتند و تربيت شدند.
وی، ابان بنتقلب، ابوجعفر معروف به مؤمنالطاق، جميل بندرّاج، ذراره، معلی بنخنيس، محمد بننعمان كوفی، سماعه، ساباطی، ابوحمزه ثمالی و فيض بنمختار كوفی را از ديگر شاگردان برجسته آن حضرت برشمرد و گفت: در حديثی به نقل از جميل بندرّاج امام صادق(ع) در مورد ارزش و اهميت چهار تن از شاگردانش چنين فرموده است «دلداگان به حضرت حق را به بهشت مژده دهيد، بريد بنعجلی، ابوبصير، محمد بنمسلم و زراه. اينها همان چهار مرد نجيب و امين خدا بر حلال و حرام هستند كه اگر اين چهار نبودند آثار نبوت قطع و از بين میرفت».
به گفته وی، سليمان بنخالد به نقل از امام صادق(ع) در مورد اين چهار نفر چنين فرموده است «نيافتم احدی را كه معارف ما و احاديث پدرم را زنده كند مگر زراره و ابوبصير و ليث المرادی و محمد بنمسلم و بريد عجلی. اگر اينها نبودند كسی نمیتوانست احكام را استنباط كند، اينها حافظان دين و أمناء پدرم امام باقر(ع) بر حلال و حرام خدا هستند». و همان بزرگوار فرمود «اوتاد زمين و اعلام دين چهار نفرند، محمد بنمسلم، بريد بنعجلی، ابوبصير و زرارة بناعين».
حسينی در مورد جايگاه و مقام ابوحمزه ثمالی يكی ديگر از شاگردان امام صادق(ع) كه مردی ثقه و جليلالقدر از زهاد و مشايخ اهل كوفه و صاحب كتابی در تفسير قرآن بوده است، گفت: امام هشتم علی بنموسیالرضا(ع) در مورد وی چنين فرمودند «ابوحمزه ثمالی در زمان خود مانند سلمان فارسی بود». سپس، امام هشتم میفرمايد «بدين جهت كه خدمت چهار نفر از ما (علی بنالحسين و محمد بنعلی و جعفر بنمحمد و موسی بنجعفر) را درك كرده است».
به گفته رئيس اداره تبليغات اسلامی كاشان، امام صادق(ع) نيز در مورد ابوحمزه ثمالی اينچنين فرموده است: «وقتی تو را میبينم، استراحت و آسايش میيابم».
وی الگوپذيری از شخصيت امام صادق(ع) و ديگر ائمه طاهرين(ع) در بحث سبك زندگی را خاطرنشان كرد و گفت: اگر بخواهيم سبك زندگی را كه از توصيههای مقام عظمای ولايت نيز است برای خودمان داشته باشيم، پيروی از خصايص اخلاقی نظير آداب معاشرت، حلم و بردباری، صبر و استقامت، تعليم و تربيت، خانوادهداری، مردمدوستی و خيرخواهی امام صادق(ع) در زندگی بهترين راهكار در ايجاد سبك زندگی اسلامی است.
به گفته وی، مقام معظم رهبری در مورد شخصيت امام صادق(ع) آن حضرت را مرد مبارزه، مرد علم و دانش و مرد تشكيلاتی معرفی میكند و چنين میفرمايد «آن حضرت مرد ميدان آموزش و محفل علم و دانش در تاريخ زندگی ائمه(ع) بوده است و در مبارزه با طاغوت كار تشكيلاتی انجام داده است».
رئيس اداره تبليغات اسلامی كاشان افزود: رمز ماندگاری و امامت طولانی امام صادق(ع) طی 30 سال كه بيش از ديگر ائمه(ع) بود به خاطر كار تشكيلاتی خوب و انقلاب علمی فرهنگی بود كه آن حضرت انجام دادند.
حسينی در پايان با بيان اين روايت «الدعا عند الكرب و الاستغفار عند الذنب و الشكر النعمة» امام صادق(ع) توصيه مهم و درسآموز آن حضرت در زندگی را تأكيد كرد و گفت: براساس اين حديث آن حضرت میفرمايند «در موقع گرفتاری اهل دعا باشيد در مقابل گناه و معصيت استغفار كنيد و به هنگام نعمت شاكر خدا باشيد» اما امروز متأسفانه گناه زياد، استغفار كم و ناشكری فراوان است.