حضرت معصومه(س)؛ یکهتاز عرصه علم و کمالات
گروه انديشه: حضرت معصومه(س) از جمله بانوان گرانقدر و والامقام جهان تشيع که مقام علمی بلندی دارد و بهراستی كه ایشان همچون جدهاش، حضرت زهرا(س)، در معيارهای ارزشی اسلام يكهتاز عرصهها و در علم و كمالات و قداست، گوی سبقت را از ديگران ربوده بود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، حضرت معصومه(س) در روز اول ذيقعده سال 173 هجری، در شهر مدينه چشم به جهان گشود. اين بانوی بزرگوار، از همان آغاز، در محيطی پرورش يافت كه پدر و مادر و فرزندان، همه به فضائل اخلاقی آراسته بودند.
عبادت و زهد، پارسايی و تقوا، راستگويی و بردباری، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگی و پاكدامنی و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاکسيرت و نيكوسرشت بهشمار میرفت. پدران اين خاندان، همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت، گوهرهای تابناک امامت و سكانداران كشتی انسانيت بودند.
آن حضرت در واقع بتول دوم و جلوهای از وجود حضرت زهرا(س) بود که در طهارت نفس، امتيازی خاص و بسيار والا داشت و امام رضا(ع) آن حضرت را كه نامش فاطمه بود، «معصومه» خواند و فرمود؛ «مَنْ زارَ الْمَعْصُومَةَ بِقمْ کَمَنْ زارَنی» یعنی «كسی كه معصومه را در قم زيارت كند، مانند آن است كه مرا زيارت كرده است».
حضرت معصومه(س) در خاندانی كه سرچشمه علم و تقوا و فضائل اخلاقی بود، پرورش يافت و پس از آنكه پدر بزرگوار آن بانوی گرامی به شهادت رسيد، فرزند ارجمند آن امام، يعنی حضرت رضا(ع)، عهدهدار امر تعليم و تربيت خواهران و برادران خود شد و در اثر توجهات زياد آن حضرت، هر يک از فرزندان امام كاظم(ع) به مقامی والا دست يافتند و زبانزد همگان گشتند. بدون ترديد بعد از حضرت رضا(ع) ميان فرزندان امام كاظم(ع)، حضرت معصومه(س) از نظر علمی و اخلاقی، والامقامترين آنان است؛ اين حقيقت از اسامی، لقبها، تعريفها و توصيفاتی كه ائمه اطهار(ع) از ايشان برشمردهاند، آشكار است و اين حقيقت روشن میسازد كه ايشان نيز چون حضرت زينب(س) «عالمة غير معلمة» بوده است.
حضرت فاطمه معصومه(س)، مظهر فضائل و مقامات بوده و روايات ائمه معصومین(ع) فضيلتها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت میدهد؛ همانگونه که امام صادق(ع) در اينباره میفرمايد؛ «آگاه باشيد كه برای خدا حرمی است و آن مكه است؛ و برای پيامبر خدا(ص) حرمی است و آن مدينه است و برای اميرمؤمنان حرمی است و آن كوفه است. بدانيد كه حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشيد كه قم، كوفه كوچک ماست و بدانيد بهشت هشت دروازه دارد كه سه تای آنها به سوی قم است. بانويی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آنجا رحلت میكند كه با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت میشوند.»
حضرت معصومه(س) از جمله بانوان گرانقدر و والامقام جهان تشيع است و مقام علمی بلندی دارد و بهراستی كه ایشان همچون جدهاش، حضرت زهرا(س)، در معيارهای ارزشی اسلام يكهتاز عرصهها و در علم و كمالات و قداست، گوی سبقت را از ديگران ربوده بود.
همان گونه كه پيامبر اکرم(ص) در شأن حضرت زهرا(س) فرمود؛ «فداها ابوها»، حضرت موسیبن جعفر(ع) نيز در شأن حضرت معصومه(س) فرمود؛ «فداها ابوها». حضرت معصومه(س) همنام حضرت فاطمه(س) است و در اين نام رازها نهفته است که يكی از آنها اين بود كه در علم و عمل از رقبای خود پيشی گرفته و ديگر اين كه از ورود شيعيان به آتش دوزخ جلوگيری میکند.
يكی از مهمترين مراتب معنوی كه حضرت فاطمه معصومه(س) به آن دست يافت، مقام «عصمت» بود، تا آنجا كه يكى از القاب وى به اين ويژگى ایشان اختصاص يافت و عموم محققان و محدثان از وى به نام «معصومه» ياد كردند. اصل مقام «عصمت» به پيامبران، امامان و فرشتگان تعلق دارد و آنان از هرگناه و خطای عمدی و سهوی به دور هستند.
معصومه مسلمی
عبادت و زهد، پارسايی و تقوا، راستگويی و بردباری، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگی و پاكدامنی و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاکسيرت و نيكوسرشت بهشمار میرفت. پدران اين خاندان، همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت، گوهرهای تابناک امامت و سكانداران كشتی انسانيت بودند.
آن حضرت در واقع بتول دوم و جلوهای از وجود حضرت زهرا(س) بود که در طهارت نفس، امتيازی خاص و بسيار والا داشت و امام رضا(ع) آن حضرت را كه نامش فاطمه بود، «معصومه» خواند و فرمود؛ «مَنْ زارَ الْمَعْصُومَةَ بِقمْ کَمَنْ زارَنی» یعنی «كسی كه معصومه را در قم زيارت كند، مانند آن است كه مرا زيارت كرده است».
حضرت معصومه(س) در خاندانی كه سرچشمه علم و تقوا و فضائل اخلاقی بود، پرورش يافت و پس از آنكه پدر بزرگوار آن بانوی گرامی به شهادت رسيد، فرزند ارجمند آن امام، يعنی حضرت رضا(ع)، عهدهدار امر تعليم و تربيت خواهران و برادران خود شد و در اثر توجهات زياد آن حضرت، هر يک از فرزندان امام كاظم(ع) به مقامی والا دست يافتند و زبانزد همگان گشتند. بدون ترديد بعد از حضرت رضا(ع) ميان فرزندان امام كاظم(ع)، حضرت معصومه(س) از نظر علمی و اخلاقی، والامقامترين آنان است؛ اين حقيقت از اسامی، لقبها، تعريفها و توصيفاتی كه ائمه اطهار(ع) از ايشان برشمردهاند، آشكار است و اين حقيقت روشن میسازد كه ايشان نيز چون حضرت زينب(س) «عالمة غير معلمة» بوده است.
حضرت فاطمه معصومه(س)، مظهر فضائل و مقامات بوده و روايات ائمه معصومین(ع) فضيلتها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت میدهد؛ همانگونه که امام صادق(ع) در اينباره میفرمايد؛ «آگاه باشيد كه برای خدا حرمی است و آن مكه است؛ و برای پيامبر خدا(ص) حرمی است و آن مدينه است و برای اميرمؤمنان حرمی است و آن كوفه است. بدانيد كه حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشيد كه قم، كوفه كوچک ماست و بدانيد بهشت هشت دروازه دارد كه سه تای آنها به سوی قم است. بانويی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آنجا رحلت میكند كه با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت میشوند.»
حضرت معصومه(س) از جمله بانوان گرانقدر و والامقام جهان تشيع است و مقام علمی بلندی دارد و بهراستی كه ایشان همچون جدهاش، حضرت زهرا(س)، در معيارهای ارزشی اسلام يكهتاز عرصهها و در علم و كمالات و قداست، گوی سبقت را از ديگران ربوده بود.
همان گونه كه پيامبر اکرم(ص) در شأن حضرت زهرا(س) فرمود؛ «فداها ابوها»، حضرت موسیبن جعفر(ع) نيز در شأن حضرت معصومه(س) فرمود؛ «فداها ابوها». حضرت معصومه(س) همنام حضرت فاطمه(س) است و در اين نام رازها نهفته است که يكی از آنها اين بود كه در علم و عمل از رقبای خود پيشی گرفته و ديگر اين كه از ورود شيعيان به آتش دوزخ جلوگيری میکند.
يكی از مهمترين مراتب معنوی كه حضرت فاطمه معصومه(س) به آن دست يافت، مقام «عصمت» بود، تا آنجا كه يكى از القاب وى به اين ويژگى ایشان اختصاص يافت و عموم محققان و محدثان از وى به نام «معصومه» ياد كردند. اصل مقام «عصمت» به پيامبران، امامان و فرشتگان تعلق دارد و آنان از هرگناه و خطای عمدی و سهوی به دور هستند.
معصومه مسلمی
