قلمرو موضوعی شعر دينی در زبان فارسی حدود هزار و 100 سال سابقه دارد
يكی از اساتيد دانشگاه در ديدار با اعضای كانون مداحان قم در زمينه اشعار سروده شده از شعرای نامدار ايرانزمين، عنوان كرد: قلمرو موضوعی شعر دينی در زبان فارسی حدود هزار و 100 سال سابقه دارد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، مجاهدی، يكی از اساتيد دانشگاه در ديدار اعضای كانون مداحان قم بيان كرد: قلمرو موضوعی شعر دينی در زبان فارسی حدود هزار و 100 سال سابقه دارد و در اين خصوص پيشينه مكتوب به صورت سند وجود خواهد داشت.
وی عنوان كرد: در سده سوم در قم 40 شاعر شيعی زندگی كردهاند كه به هر دو زبان فارسی و عربی مسلط بودهاند و اين افراد از دوستداران سرسخت اهل بيت(ع) هستند. اشعار فارسی «ابوجعفر عطار قمی» از نظر دلنشينی، زيبايی و غنای محتوايی به مراتب بهتر از رودكی سمرقندی است ولی متأسفانه چون شيعه حضرت علی(ع) بوده است، يك بيت از اشعار وی باقی نمانده است.
مجاهدی با بيان اينكه تاريخ قم به زبان عربی نگاشته شده و مجدداً به زبان فارسی ترجمه شده است، عنوان كرد: وضع شعر آئينی به زبان فارسی قدمت باشكوهی دارد و متأسفانه مرور زمان، دخالت برخی قرائتهای ناخواسته و نامستند و وارد شدن مطالب واهی، خرافی و گزاف اصل متن را به حاشيه برده است، مخصوصاً بعد از نگارش مقتل «حجتالشهدا».
وی استفاده از الفاظ شبههدار در شعر را نامأنوس بيان كرد و ضمن قرائت چندين بيت شعر با مصداق به حول اين موضوع پرداخت.
در ادامه اين ديدار آيتالله ميلانی نيز ضمن تشكر از حضور كانون مداحان استان قم سخنان استاد مجاهدی را بسيار تخصصی عنوان كرد و گفت: در شعر استعارات، كنايات و اقسام كلمات فراوان است و اين موارد از محسنات شعر شمرده میشود.
وی ضمن اشاره به اشعار حافظ، افزود: در اشعار حافظ از «می» بسيار سخن گفته شده است ولی اين الفاظ بر معنای حقيقی خود نيست و برای آن الفاظ معنای خاصی در نظر گرفته میشود و اصطلاح است.
ميلانی ادامه داد: برخی از اساتيد فقه همانند «ميرزا كاظم تبريزی» با توجه به اشعار برخی از شعرا گفته است اگر قرار باشد تمامی الفاظ را به معنای حقيقی مطرح كنيم بايد تمام شعرا را متهم به فسق و فجور كنيم.
وی عنوان كرد: در سده سوم در قم 40 شاعر شيعی زندگی كردهاند كه به هر دو زبان فارسی و عربی مسلط بودهاند و اين افراد از دوستداران سرسخت اهل بيت(ع) هستند. اشعار فارسی «ابوجعفر عطار قمی» از نظر دلنشينی، زيبايی و غنای محتوايی به مراتب بهتر از رودكی سمرقندی است ولی متأسفانه چون شيعه حضرت علی(ع) بوده است، يك بيت از اشعار وی باقی نمانده است.
مجاهدی با بيان اينكه تاريخ قم به زبان عربی نگاشته شده و مجدداً به زبان فارسی ترجمه شده است، عنوان كرد: وضع شعر آئينی به زبان فارسی قدمت باشكوهی دارد و متأسفانه مرور زمان، دخالت برخی قرائتهای ناخواسته و نامستند و وارد شدن مطالب واهی، خرافی و گزاف اصل متن را به حاشيه برده است، مخصوصاً بعد از نگارش مقتل «حجتالشهدا».
وی استفاده از الفاظ شبههدار در شعر را نامأنوس بيان كرد و ضمن قرائت چندين بيت شعر با مصداق به حول اين موضوع پرداخت.
در ادامه اين ديدار آيتالله ميلانی نيز ضمن تشكر از حضور كانون مداحان استان قم سخنان استاد مجاهدی را بسيار تخصصی عنوان كرد و گفت: در شعر استعارات، كنايات و اقسام كلمات فراوان است و اين موارد از محسنات شعر شمرده میشود.
وی ضمن اشاره به اشعار حافظ، افزود: در اشعار حافظ از «می» بسيار سخن گفته شده است ولی اين الفاظ بر معنای حقيقی خود نيست و برای آن الفاظ معنای خاصی در نظر گرفته میشود و اصطلاح است.
ميلانی ادامه داد: برخی از اساتيد فقه همانند «ميرزا كاظم تبريزی» با توجه به اشعار برخی از شعرا گفته است اگر قرار باشد تمامی الفاظ را به معنای حقيقی مطرح كنيم بايد تمام شعرا را متهم به فسق و فجور كنيم.
