حميدرضا ترقی، معاون بينالملل حزب موتلفه اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به مسئله اعتدال و اينكه آيا يك گفتمان است يا روش، گفت: اعتدال يك روش است و نمیتوان آن را يك ايده و انديشه دانست.
ترقی اظهار كرد: نبايد اعتدال را با عدالت اشتباه بگيريم. ممكن است موضوع نياز به تحقق عدالت اجتماعی از جمله مطالبات ديرينه مردم باشد، اما اعتدال به روشی گفته میشود كه به دور از افراط و تفريط باشد.
اين كارشناس مسائل سياسی با اشاره به ديدگاه اسلام در مورد اعتدال عنوان كرد: در متن اسلام مفهوم صراطالمستقيم را داريم كه از اين مفهوم قرآنی میتوان به اعتدال ياد كرد، اين مفهوم نشانگر راهی است كه مبرا از هرگونه افراط و تفريط و تندروی است، مشی اعتدال بايد در حوزههای مختلف مورد تعريف قرار گيرد.
معاون بينالملل حزب موتلفه اسلامی با ذكر اينكه حوزه اقتصاد يكی از مهمترين حوزههايی است كه بايد اعتدال بر آن حكمفرما باشد، گفت: اعتدال در اقتصاد معنای خاص خود را دارد و به معنای ميانهروی است. در اقتصاد بايد ضمن شكوفايی اقتصادی از اسراف و تبذير پرهيز كرد و همچنين بخل و حسد نيز نبايد در حوزه اقتصاد جايگاهی داشته باشد.
اين كارشناس مسائل سياسی افزود: حوزه سياست نيز به تدبير امور میپردازد. در حوزه سياست پرهيز از تندروی و كندروی و حركت به موقع و مناسب میتواند هدفهای نظام اسلامی را قابل دسترس كند، همچنين در حوزههای رفتاری نيز هر مسئلهای بايد بههنگام باشد، به طور مثال بايد غضب و تشويق در جای خود باشد تا اثر تربيتی خود را نشان دهد.
وی با ذكر اينكه در جمهوری اسلامی يك معيار ارزشمند برای مفهوم اعتدال وجود دارد، افزود: كسی كه میتواند اعتدال را در بهترين صورت در عرصههای مختلف سياسی، اجتماعی، اخلاقی، اقتصادی و غيره تبيين كند، ولی فقيه است و خطی كه رهبری در جامعه ترسيم و ريلگذاری میكند، مبتنی بر اسلام، قرآن، سيره اهل بيت(ع) و قانون اساسی است و میتوان حركت و رفتار اعتدالی را با آن هماهنگ كرد.
اين كارشناس مسائل سياسی عنوان كرد: ديدگاههای رهبری بهترين مصداق اعتدال است كه بايد در جامعه دنبال شود، لذا نمیتوان تعريف يا خط و معياری غير از قانون اساسی، اسلام و ولايت را به عنوان اعتدال مشخص كرد.
معاون بينالملل حزب موتلفه اسلامی با اشاره به لزوم مسئله اعتدالگرايی در عرصههای سياسی عنوان كرد: در عرصه سياسی، تداوم اعتدالگرايی در درجه اول نيازمند شناسايی جريانهای افراطی سياسی و ميدان ندادن به آنها است، همچنين نبايد از فشارهای سياسی و جوسازی گروههای افراطی در تصميمگيریها تاثير پذيرفت.
اين كارشناس مسائل سياسی افزود: مراكز تصميمسازی يكی از مراكز مهم در سرنوشت كشور هستند و نبايد گروههای افراطی در اين مراكز حساس نفوذ كنند، اگر اين گروهها در اين مراكز در تصميمگيری دخالت كنند، نتيجه آن اعتدال نخواهد بود.