آيتالله محسن غرويان، استاد حوزه و دانشگاه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: ما نائب امام زمان(عج) در عصر غيبت كبری را كسی میشناسيم كه مطالعات زيادی در مورد شخصيت خود امام(عج) داشته است، اخبار و احاديث و زيادی در اين حوزه مطالعه كرده است و با مبانی دينی و فكری حضرت حجت(عج) كاملاً اشناست.
وی افزود: نائب امام عصر(عج) به درجه اجتهاد و استنباط رسيده و با تسلط بر اجماعات فقها در طول تاريخ اين قدرت را يافته است كه بيان كند اسلام چه گفته است، لذا آنچه كه نائب امام زمان يعنی ولايت فقيه ارائه میكند، اگر نگوييم صد در صد با نظر امام زمان(عج) مطابق است، ولی نزديكترين رأی به رأی امام(عج) است، چون ديگران اگر بخواهند رأی امام زمان(عج) را بيان كنند، توانايی و مقدمات آن را ندارند كه بخواهند اين كار را بكنند، لذا بررسی سيره نائب امام عص(عج) ما را كاملاً نزديك و نزديكتر به نظر و سيره خود حضرت میكند.
آيتالله غرويان با اشاره به ضرورت ورود مباحث مربوط به سيره امام خمينی(ره)، بنيانگذار جمهوری اسلامی ايران و مقام معظم رهبری به متون درسی و عرصههای تحقيقاتی و پژوهشی گفت: من هميشه مطرح كردهام كه اگر ما بخواهيم حوزههای علميهمان، حوزههای مطلوبی باشد، بايد طلاب، اساتيد و پژوهشگران را تشويق به تدوين و تدريس انديشههای امام راحل و رهبر معظم انقلاب در حوزه و دانشگاه كنيم، چون اگر بخواهيم نسل آيندهامان نسلی باشد كه افكار امام و رهبری را بشناسد و به عمل دربياورد، میبايست بر سر كلاسها و در متون درسی با اين انديشه و روح سيره سياسی امام و رهبری آشنا شود.
وی در مورد تنوع ظاهری راهبردهای بهكار گرفته شده در حوزه سياست خارجی از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی، اعتقاد شيعه به اجتهاد پويا و استنباط مسائل بر اساس شرايط زمان و مكان را يادآور شد و اظهار كرد: از آنجا كه اين شرايط، متغير است، مقام معظم رهبری هم بر اساس شرايط مختلف، رهنمودهايی ارائه می كنند كه هركدام از آنها میتواند يك مبنای فقهی، عقلانی و دينی داشته باشد.
اين استاد حوزه و دانشگاه در ادامه گفت: اين وظيفه نظريهپردازان است كه اين مبانی را استخراج كرده و جمع ميان اينها هم امكانپذير است؛ همانطور كه در تاريخ ائمه قائليم كه شرايط زمانی امام حسن(ع) اقتضای صلح و شرايط زمانی امام حسين(ع) اقتضای جنگ داشت، در زمان ما هم شرايط، متغير است، اما میتوان همه اين راهبردها را در چارچوب عزت، حكمت و مصلحت جستجو كرد.
وی مبانی فقهی مصلحت را گسترده و استخراج آن را وظيفه نظريهپردازان برشمرد و تصريح كرد: ما آيات، روايات و روشهای فقهی داريم كه میتواند در درسهای خارج فقه، عزت، حكمت و مصلحت را بهخوبی تبيين كند و اين نيازمند ورود فضلا و اساتيد به اين حوزه است.
آيتالله غرويان با اشاره به تبيين، تصحيح و غنیسازی معانی واژگانی چون اصلاحطلبی و اصولگرايی و اصرار بر عدم تعارض آنها توسط مقام معظم رهبری گفت: اصلاحطلبی و اصولگرايی دو مفهوم متغير و شناور با مصاديقی متفاوت است، بهويژه كه پس از انتخابات حد و مرزهای آن نيز بههم ريخته است و يك گروه بهنام اعتداليون ظهور كرده است كه نه اصلاحطلب و اصولگراست بلكه با هر دو يك نسبتی برقرار كرده و با هردو میسازد.
وی تعابير و تفاسير بسته و منجمد از اصلاحطلبی و اصولگرايی را يادآور شد و بيان كرد: از اين دو مفهوم در قرآن نيز سخن به ميان رفته است و معنای اصطلاحی آنها در جامعه ما بايد از سوی كارشناسان مورد اصلاح قرار گيرد چرا كه رهبر معظم انقلاب معتقدند نبايد با يك خط معين ميان اصلاحطلبی و اصولگرايی تباين ايجاد شود زيرا در مردم سالادری دينی هر دو جمع شدهاند.