حجت الاسلام سيدشهاب الدين حسينی، مديركل اوقاف و امور خيريه استان، در آستانه ولادت امام رضا(ع) در گفتگو با خبرگزاری بين المللی قرآنی(ايكنا) شعبه آذربایجان شرقی، در رابطه با بركت وجود حرم امام رضا(ع) در ايران گفت: به واسطه اينكه اهل بيت حجت الله بوده و واسطه فيض الهی هستند هم بركت معنوی برای ايرانيان بوده و هم باعث عمران و آبادانی معنوی و مادی ايران شده است.
وی افزود: حرم ائمه بقيع به خاطر سفاكی های وهابيون كه شيعيان را محكوم به كفر می كنند، بارها ويران شده است و در عراق هم وجود حاكمان مستبد همچون صدام، باعث عدم رونق حرم ها و ساخت و ساز شده است و ساخت وساز موجود هم بيشتر توسط ايرانيان انجام گرفته است، ولی حرم امام رضا(ع) به دليل ارادت خاص ايرانيان به اهل بيت(ع)، برخورداری از مودت و اطاعت اهل بيت به بركت انقلاب اسلامی و توليت مستقل حرم و همچنين تردد بيش از حد زائران امام رضا(ع) از عظمت و آبادانی خاصی نسبت به حرم های ساير ائمه برخوردار است.
وی با بيان اينكه امام رضا(ع) به كرامت معروف هستند، ادامه داد: ايشان در زمان خود عالم آل محمد(ص) بودند و به خاطر ولايت عهدی اجباری و شخصيت امام رضا(ع) مامون احساس خطر می كرد و مرتب با برگزاری جلسات علمی در صدد اين بود كه شخصيت امام را خدشه دار كند؛ ولی نه تنها به هدف خود نرسيد بلكه مردم بيش از پيش به خاطر منطق و علم امام شيفته آن حضرت می شدند؛ چرا كه امام متناسب با زبان و دين و كتاب مقدس هر يك از مراجعه كنندگان به سوالات آنان پاسخ می دادند.
حجت الاسلام حسينی تاكيد كرد: هر كس به حضور امام رضا(ع) رسیده و ايشان را زيارت می کند، حاجت روا می شود، به همين دليل ايشان به امام رئوف شهرت يافته اند.
مديركل اوقاف و امور خيريه استان با اشاره به اينكه اهل بيت(ع) خود مركز و مرجع علم و معرفت اند خاطرنشان كرد: شيعيان بايد با تاسی از اهل بيت به علم اندوزی و كسب معرفت، ساده زيستی، حل مشكلات مردم، تعامل و هم زيستی مسالمت آميز با هم كيشان، تعقل و آزاد انديشی بپردازند.
وی با بيان اينكه با توجه به كنيه ایشان، بارزترين ويژگی امام رضا(ع) عطوفت و رضايتمندی وی به رضای پروردگار بود، عنوان كرد: راضی بودن به رضای پروردگار مهم ترين درسی است كه بايد از امام رضا(ع) گرفت.
حجت الاسلام حسینی در پاسخ به اين سوال كه چرا با وجود خيل عظيم خادمان و زائران امام رضا(ع) به ايشان امام غريب گفته می شود، اظهار کرد: غربت امام به خاطر دفن در طوس نيست، بلكه امام رضا(ع) در هنگام سكونت در مدينه نيز به امام غريب معروف بودند؛ چون ايشان همواره در بين اعوان و انصار خود غريب بودند و آنها مرتب به ايجاد شبهه پرداخته و به ايشان كم توجهی می كردند كه اين ها باعث غربت امام شده است و در كل هر كس كه در شهر خود بوده ولی اهل آن شهر به شخصيت آن فرد پی نبرده باشند به آن فرد غريب گفته می شود.