به بهانه روز بزرگداشت استاد محمدحسين شهريار/
مضامين دينی در اشعار شهريار فراتر از جلوههای ظاهری است
گروه هنر: شعر شهريار ابعاد گوناگونی دارد و يكی از بنمايههای شعر اين شاعر بزرگ ايرانی، ريشههای دينی و قرآنی اشعار اوست كه به گفته بسياری از صاحبنظران حوزه شعر، مضامين دينی اشعار شهريار فراتر از عوامفريبی و جلوههای ظاهری است.
مجيد تقیبيگلو، شاعر و فعال فرهنگی زنجانی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، استاد محمدحسين شهريار را از جمله شاعرانی توصيف كرد كه همواره ردپای مضامين دينی و آيههای قرآن در اشعارش هويداست و در توضيح اين مطلب، گفت: غزليات شهريار در هر دو زبان تركی و فارسی بنمايه دينی و قرآنی دارد و اين امر با توجه به تربيت مذهبی اين شاعر بزرگ و انس گرفتن او از كودكی با قرآن كريم، دور از ذهن نيست، اما آنچه اشعار شهريار را از ساير غزليات آئينی و مذهبی متمايز میكند، نگاه ويژهای است كه شهريار نسبت به قرآن و احاديث ائمه معصوم(ع) دارد كه به دور از نگاه عوامفريبانه به دين اسلام است و ديدگاه او نسبت به اين مفاهيم فراتر از شاعران ديگری است كه در اين زمينه شعر سرودهاند.
وی با اشاره به نگاه واقعبینامه شهريار به حضرت علی(ع) آن را با ديدگاه فردوسی شاعر بزرگ ايران زمين مقايسه كرد و افزود: در مقايسه با شاعری چون فردوسی كه با اغراق و آرايههای اينچنينی به شخصيتهای اساطيری پرداخته است، شهريار زمانی كه از اميرالمؤمنين(ع) سخن میگويد، كاملاً نگاه رئابيستی و واقعگرایانه به اين شخصيت بزرگ دينی مسلمانان دارد و در حقيقت در حال توصيف يك رخداد تاريخی است و منش و اخلاق اين حضرت را بازگو میکند و اين امر را با فن شعر بيان میكند كه كمتر نشانی از اغراق و مبالغههای فراانسانی دارد.
وی با تأكيد بر رئاليستی بودن اشعار شهريار، ريشههای فولكلور اشعار وی را در پيوند با ريشههای مذهبی دانست و ابراز كرد: نگاه رئاليستی اشعار شهريار در تناسب با ريشههای فولكلور اشعار اوست كه از طرفی رابطه تنگاتنگی با عمق مذهبی فرهنگ مردمان جامعهاش دارد و اين رويكرد رئاليستی ـ مذهبی اشعار اوست كه توانسته شعر شهريار را به زبان فرهنگ عمومی مردم نزديك كند و اين شاعر بزرگ به بهانههای مختلف از قرآن و ائمه اطهار(ع) تضمينهای گوناگونی در اشعارش آورده است، در برخی اشعار برای تسكين آلام انسانی تضمينهايی از قرآن آورده است كه در حقيقت برگرفته از فرهنگ خاص اين شاعر بوده است.
تقیبيگلو با بيان اينكه اشعار شهريار بيش از آنكه به وجوه دينی ائمه اطهار(ع) بپردازد، بر وجوه اخلاقی آنها تأكيد دارد و حتی برای بيان مفاهيم مورد نظرش از دعای كميل نيز بهره برده است، عنوان كرد: شهريار نگاه خاصی به حضرت علی(ع) در اشعارش دارد و تكيهاش هم بيشتر اخلاقمدارانه است، در اين مسير حضرت علی(ع) را در بالاترين مقام اخلاقی متصور شده و در يكی از اشعارش جمله «بأبی انت و امی» اشاره كرده است كه از دعای كميل نشئت گرفته است.
اين فعال حوزه ادب در پايان با اشاره به توانايیهای شهريار و اشراف او بر زبانهای مختلف، بر توانايیهای او در حوزه سرودن شعربه زبانهای تركی و فارسی صحه گذاشت و خاطرنشان كرد: شهريار بر چهار زبان فارسی، عربی، فرانسه و تركی تسلط داشت و اين امر سبب شده بود تا جهانبينی وسيعی نسبت به مسائل گوناگون داشته باشد، ديوان تركی شهريار كه آكنده از اشعاری در وصف مضامين بومی و مذهبی است، در كنار اشعار فارسی او كه ريشههای دينی دارند، نشان از باورهای عميق دينی اين شاعر بزرگ ايران زمين دارد.
وی با اشاره به نگاه واقعبینامه شهريار به حضرت علی(ع) آن را با ديدگاه فردوسی شاعر بزرگ ايران زمين مقايسه كرد و افزود: در مقايسه با شاعری چون فردوسی كه با اغراق و آرايههای اينچنينی به شخصيتهای اساطيری پرداخته است، شهريار زمانی كه از اميرالمؤمنين(ع) سخن میگويد، كاملاً نگاه رئابيستی و واقعگرایانه به اين شخصيت بزرگ دينی مسلمانان دارد و در حقيقت در حال توصيف يك رخداد تاريخی است و منش و اخلاق اين حضرت را بازگو میکند و اين امر را با فن شعر بيان میكند كه كمتر نشانی از اغراق و مبالغههای فراانسانی دارد.
وی با تأكيد بر رئاليستی بودن اشعار شهريار، ريشههای فولكلور اشعار وی را در پيوند با ريشههای مذهبی دانست و ابراز كرد: نگاه رئاليستی اشعار شهريار در تناسب با ريشههای فولكلور اشعار اوست كه از طرفی رابطه تنگاتنگی با عمق مذهبی فرهنگ مردمان جامعهاش دارد و اين رويكرد رئاليستی ـ مذهبی اشعار اوست كه توانسته شعر شهريار را به زبان فرهنگ عمومی مردم نزديك كند و اين شاعر بزرگ به بهانههای مختلف از قرآن و ائمه اطهار(ع) تضمينهای گوناگونی در اشعارش آورده است، در برخی اشعار برای تسكين آلام انسانی تضمينهايی از قرآن آورده است كه در حقيقت برگرفته از فرهنگ خاص اين شاعر بوده است.
تقیبيگلو با بيان اينكه اشعار شهريار بيش از آنكه به وجوه دينی ائمه اطهار(ع) بپردازد، بر وجوه اخلاقی آنها تأكيد دارد و حتی برای بيان مفاهيم مورد نظرش از دعای كميل نيز بهره برده است، عنوان كرد: شهريار نگاه خاصی به حضرت علی(ع) در اشعارش دارد و تكيهاش هم بيشتر اخلاقمدارانه است، در اين مسير حضرت علی(ع) را در بالاترين مقام اخلاقی متصور شده و در يكی از اشعارش جمله «بأبی انت و امی» اشاره كرده است كه از دعای كميل نشئت گرفته است.
اين فعال حوزه ادب در پايان با اشاره به توانايیهای شهريار و اشراف او بر زبانهای مختلف، بر توانايیهای او در حوزه سرودن شعربه زبانهای تركی و فارسی صحه گذاشت و خاطرنشان كرد: شهريار بر چهار زبان فارسی، عربی، فرانسه و تركی تسلط داشت و اين امر سبب شده بود تا جهانبينی وسيعی نسبت به مسائل گوناگون داشته باشد، ديوان تركی شهريار كه آكنده از اشعاری در وصف مضامين بومی و مذهبی است، در كنار اشعار فارسی او كه ريشههای دينی دارند، نشان از باورهای عميق دينی اين شاعر بزرگ ايران زمين دارد.
