به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه لرستان، مراسم يادبود استاد عبدالمحمد آيتی، مترجم قرآنكريم روز پنجشنبه، 28 شهريورماه با حضور خانواده آن مرحوم از ساعت 11 صبح تا يك ظهر در مسجد امام خمينی(ره) بروجرد با حضور مردم و مسئولان برگزار شد.
در اين مراسم كه جمعی از مسئولان و مديران بروجرد نيز حضور داشتند، حجتالاسلام احمد گودرزی، مدرس حوزه علميه امام صادق(ع) بروجرد با بيان اينكه آنچه مقام انسان را در پيشگاه با عظمت پروردگار بالا میبرد علم و ايمان است، افزود: انبياء نيز در مسير رسالت خويش میخواستند بهواسطه علم و ايمان انسانها را ارشاد كرده تا با كسب اين دو مقوله انسانها بتوانند به كمال و قرب الهی برسند.
وی تصريح كرد: مملكت ايران در آينده عالم و دانشمند میخواهد پس امروز مسئولان بايد مراقبت كنند كه جای استاد آيتی در جامعه خالی نماند.
اين استاد حوزه علميه ادامه داد: فعاليتهای قرآنی مرحوم آيتی و پژوهشهای ايشان در راستای قرآن و نهجالبلاغه اين استاد بزرگ را در دنيا پر آوازه كرد.
حجتالاسلام گودرزی با بيان اينكه مرحوم آيتی از نوادر زمان بودند، افزود: علم، تقوا و پرهيزگاری زمينه درست میخواهد كه وجود پاك آيتی مملو از درجات عالی انسانی بود.
يادآور میشود، عبدالمحمد آيتی در سال 1305 در شهر بروجرد متولد شد.
مرحوم آيتی استاد نويسنده و مترجم قرآن و از فرهيختگان بروجردی و از سر آمدان فرهنگ كشور و از زبدگان فن ترجمه، عضو پيوسته فرهنگستان زبان و ادب و مدير گروه تحقيقات ادبی برای تهيه دانشنامه زبان و ادب فارسی بود.
وی مقاطع اوليه آموزش را در بروجرد فرا گرفت و آنگاه در حوزههای علميه بروجرد و قم به تحصيل علوم دينی پرداخت و سپس در سال 1328 در دانشكده معقول و منقول با رتبه نخست فارغالتحصيل گرديد و سالها به تدريس در شهرهای مختلف كشور اشتغال داشت.
استاد آيتی با پديد آوردن بيش از چهل اثر وزين و درج مقالات گرانسنگ در مجلات بامشاد، اميد ايران، فرهنگ و زندگی، راهنمای كتاب، انتقاد كتاب، فرهنگ نو و ... جايگاه سترگی در عرصه قلم و انديشه داشته و از مفاخر فرهنگی بروجرد محسوب میشود.
از آثار وی میتوان به كشتی شكسته (ترجمه)، تحرير تاريخ وصّاف، ۱۳۴۴، آمرزش ابوالعلا معری (ترجمه)، ۱۳۴۷، درباره فلسفهٔ اسلامی، روش و تطبيق آن نوشتهٔ ابراهيم بيومی مدكور، ۱۳۶۰، انتشارات اميركبير، بازنشر در ۱۳۸۷ توسط انتشارات نگاه، گزيده و شرح خمسه نظامی، ۱۳۵۵ـ۱۳۷۳، تاريخ ابنخلدون (العبر)، ۱۳۶۳ـ۱۳۷۱، شكوه قصيده، ۱۳۶۴، تاريخ دولت اسلامی در اندلس، محمّد عبداللّه عنان (ترجمه)، ۱۳۶۶ـ۱۳۷۱، شكوه سعدی در غزل، ۱۳۶۹، شرح و ترجمه معلّقات سبع، ۱۳۷۱، الغارات در حوادث سالهای معدود خلافت علی(ع)، ۱۳۷۱، گنجور پنج گنج، ۱۳۷۴، شرح منظومه مانلی و پانزده قطعه ديگر، ۱۳۷۵، بسی رنج بردم، بازنويسیشده از فردوسی، ۱۳۷۶، قصه باربد و بيست قصه ديگر از شاهنامه، ۱۳۸۰، معجمالأدبا، ياقوت حموی (ترجمه)، ۱۳۸۱، داوری حيوانات نزد پادشاه پريان (ترجمه)، ۱۳۸۳، گزيده شرح مقامات حميدی، ۱۳۸۳، در تمام طول شب، شرح چهار شعر بلند نيما، ۱۳۸۳ اشاره كرد.
همچنين از ديگر آثار وی میتوان به ترجمه فارسی «صحيفه سجاديه»، ترجمه قرآنكريم و ترجمه نهجالبلاغه اشاره كرد.
بنا بر اين گزارش، استاد عبدالمحمد آيتی زاده شهرستان بروجرد پژوهشگر، نويسنده و مترجم در حوزه فلسفه، تاريخ و ادب فارسی و عربی 20 شهريورماه از دنيا رفت و 23 شهريورماه جاری در قطعه نامآوران بهشت زهرا (س) تهران به خاك سپرده شد.