سالروز تجاوزی كه 8 سال دفاع مقدس را رقم زد
گروه جهاد و حماسه: 31 شهريورماه، سالروز آغاز جنگ تحميلی است، جنگی كه رژيم بعث عراق با سركردگی صدامحسين عليه ايران نوپای اسلامی آغاز كرد، ولی در نهايت جز سربلندی و عزت و افتخار برای ايران و ذلت و سرشكستگی برای عراقی كه از همه جهان برای اين جنگ بهره گرفته بود، نداشت.
31 شهريور 1359 با حمله هوايی عراق به چند فرودگاه ايران و تعرض زمينی همزمان ارتش بعث به شهرهای غرب و جنوب ايران، جنگ 8 ساله حكومت صدامحسين عليه ايران آغاز شد. اين جنگ 19 ماه پس از پيروزی انقلاب اسلامی و چند روز پس از آن اتفاق افتاد كه صدام پيمان الجزاير را در برابر دوربينهای تلويزيون بغداد پاره كرد. صدام در نطقی با تأكيد بر مالكيت مطلق كشورش بر اروندرود (كه وی آن را شطالعرب ناميد) و ادعای تعلق جزاير ايران به «اعراب» جنگ را در زمين، هوا و دريا عليه ايران آغاز كرد. اين جنگ در حالی شروع شد كه مردم ايران دوران نقاهت پس از انقلاب را میگذراندند و طبعاً به بازسازی كشور و آرامش و سازندگی میانديشيدند.
دفاع از كشوری كه مورد تجاوز دشمن قرار گرفته است، عاقلانهترين و شرافتمندانهترين كاری است كه میتوان انجام داد. اين يك اصل پذيرفته شده انسانی در نزد تمام ملل است. كسی در زير سقف اين گنبد كبود نيست كه ذرهای غيرت در وجودش باشد و نسبت به اشغال يا ظلم و تعدی سرزمينش توسط بيگانگان بیتفاوت بماند.
دين مقدس اسلام، دفاع از سرزمينهای اسلامی و مظلومانی كه مورد ظلم واقع شدهاند(چه مسلمان و چه غيرمسلمان) را در سرلوحه دستورات خود دارد. خداوند در قرآن كريم، مرتب به مسلمانان دستور دفاع و مبارزه با ظالمين، مشركين و كافرين را میدهد. مسلمانانی كه از جهاد شانه خالی میكنند و در عرصه كارزار شركت نمیكنند، به شدت مورد مذمت قرآن و اولياء اسلام هستند. اساساٌ هيچ مرد و زن غيرتمند و با شرفی وجود اجنبی را در خانه و كاشانه خود تحمل نمیكند.
خداوند سبحان در قرآن كريم، آياتی را درباره دفاع بيان فرمودهاند كه آيه 190 سوره بقره با اين مضمون كه «وَقَاتِلُواْ فِی سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ یُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ یُحِبِّ الْمُعْتَدِينَ؛ در راه خدا با آنان كه با شما به جنگ برخيزند، جهاد كنيد، ولكن ستمكار نباشيد كه خدا ستمكاران را دوست ندارد.» همين موضوع را میرساند.
همچنين خداوند در آيه 251 سوره بقره فرموده است: «وَلَوْلا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأَرْضُ؛ و اگر خدا برخی مردم را در مقابل بعضی ديگر بر نمیانگيخت، فساد روی زمين را فرا میگرفت.» يا در آيه 40 سوره حج فرموده است: «وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللَّهِ؛ و اگر خداوند رخصت جنگ ندهد و دفع شر بعضی را به بعضی ديگر نكند، همانا صومعهها و ديرها و كنشتها و مساجدی كه در آن نماز و ذكر خدا بسيار میشود، همه خراب و ويران میشد.»
سی ويكم شهريور سال 1359 روزی است كه صدام به تحريك و پشتيبانی آمريكا و شيوخ عرب، جنگ تمام عياری را به نظام نوپای جمهوری اسلامی تحميل كرد. او پس از پاره كردن قرارداد الجزاير گفت: كه از نظر ما اين قرارداد اعتباری ندارد و با تمام لشكريان خود به ايران حمله كرد. تجاوز نظامی عراق به ايران، طولانیترين جنگ را بعد از جنگ جهانی دوم به وجود آورد.
برای همه دنيا واضح و روشن بود كه اين جنگ هدفی جز براندازی نظام جمهوری اسلامی ايران نداشت. همه اميد و آرزوی استكبار جهانی در پيروزیهای صدام نهفته بود تا شايد توسط اين مزدور بتواند انقلاب و نظام نوپای اسلامی را به تسليم وادارد، ولی مانند هميشه، لطف و عنايت خداوندی شامل حال ملت مظلوم و مسلمان ايران شد و توطئهای كه برای براندازی اعتقادات و ارزشهای اين ملت طراحی شده بود، باعث محكمتر شدن پايههای نظام صدام و تزلزل در اركان كفر شد.
ايران در زمانی كوتاه تبديل به يك پادگان نظامی شد و برابر دشمن دژ مستحكمی تشكيل داد. در مخيله دشمن هم نمیگنجيد كه يك ملت در عرض اين مدت كم، رزمنده و جنگجو بشوند. صدام كه خوابهای خوش، تسلط بر خليج فارس و ژاندارمی خاورميانه را میديد با سيلی دليرمردان سپاه اسلام از خواب پريد و خود را در محاصره باتلاق حماقت و خودخواهی يافت و از ديگران در اين تجاوز استمداد كرد.
هيچ دستی، هيچ قدرتی و هيچ عاملی قادر نيست كه اين دوران خدايی را از تاريخ اين ملت پاك كند. اگر كسی قادر بود آفتاب را از گنبد كبود حذف كند، آنگاه خواهد توانست دوران شهامت، شجاعت و رشادت دفاع مقدس را از تاريخ اين مرز و بوم حذف كند.
در دوران دفاع مقدس، معنويات چون اقيانوسی عظيم در ميان ملت و به ويژه جبههها موج میزد و در هشت سال دفاع مقدس، خداوند كريم لحظهای عنايتش را از ملت ايران دريغ نكرد. دفاع مقدس، محبت و برادری را در ميان ملت ارتقا داد و رشد و آگاهی و توان رزمی و خودباوری را درميان ملت موحد ايران متبلور كرد.
دفاع از كشوری كه مورد تجاوز دشمن قرار گرفته است، عاقلانهترين و شرافتمندانهترين كاری است كه میتوان انجام داد. اين يك اصل پذيرفته شده انسانی در نزد تمام ملل است. كسی در زير سقف اين گنبد كبود نيست كه ذرهای غيرت در وجودش باشد و نسبت به اشغال يا ظلم و تعدی سرزمينش توسط بيگانگان بیتفاوت بماند.
دين مقدس اسلام، دفاع از سرزمينهای اسلامی و مظلومانی كه مورد ظلم واقع شدهاند(چه مسلمان و چه غيرمسلمان) را در سرلوحه دستورات خود دارد. خداوند در قرآن كريم، مرتب به مسلمانان دستور دفاع و مبارزه با ظالمين، مشركين و كافرين را میدهد. مسلمانانی كه از جهاد شانه خالی میكنند و در عرصه كارزار شركت نمیكنند، به شدت مورد مذمت قرآن و اولياء اسلام هستند. اساساٌ هيچ مرد و زن غيرتمند و با شرفی وجود اجنبی را در خانه و كاشانه خود تحمل نمیكند.
خداوند سبحان در قرآن كريم، آياتی را درباره دفاع بيان فرمودهاند كه آيه 190 سوره بقره با اين مضمون كه «وَقَاتِلُواْ فِی سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ یُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ یُحِبِّ الْمُعْتَدِينَ؛ در راه خدا با آنان كه با شما به جنگ برخيزند، جهاد كنيد، ولكن ستمكار نباشيد كه خدا ستمكاران را دوست ندارد.» همين موضوع را میرساند.
همچنين خداوند در آيه 251 سوره بقره فرموده است: «وَلَوْلا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأَرْضُ؛ و اگر خدا برخی مردم را در مقابل بعضی ديگر بر نمیانگيخت، فساد روی زمين را فرا میگرفت.» يا در آيه 40 سوره حج فرموده است: «وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْكَرُ فيهَا اسْمُ اللَّهِ؛ و اگر خداوند رخصت جنگ ندهد و دفع شر بعضی را به بعضی ديگر نكند، همانا صومعهها و ديرها و كنشتها و مساجدی كه در آن نماز و ذكر خدا بسيار میشود، همه خراب و ويران میشد.»
سی ويكم شهريور سال 1359 روزی است كه صدام به تحريك و پشتيبانی آمريكا و شيوخ عرب، جنگ تمام عياری را به نظام نوپای جمهوری اسلامی تحميل كرد. او پس از پاره كردن قرارداد الجزاير گفت: كه از نظر ما اين قرارداد اعتباری ندارد و با تمام لشكريان خود به ايران حمله كرد. تجاوز نظامی عراق به ايران، طولانیترين جنگ را بعد از جنگ جهانی دوم به وجود آورد.
برای همه دنيا واضح و روشن بود كه اين جنگ هدفی جز براندازی نظام جمهوری اسلامی ايران نداشت. همه اميد و آرزوی استكبار جهانی در پيروزیهای صدام نهفته بود تا شايد توسط اين مزدور بتواند انقلاب و نظام نوپای اسلامی را به تسليم وادارد، ولی مانند هميشه، لطف و عنايت خداوندی شامل حال ملت مظلوم و مسلمان ايران شد و توطئهای كه برای براندازی اعتقادات و ارزشهای اين ملت طراحی شده بود، باعث محكمتر شدن پايههای نظام صدام و تزلزل در اركان كفر شد.
ايران در زمانی كوتاه تبديل به يك پادگان نظامی شد و برابر دشمن دژ مستحكمی تشكيل داد. در مخيله دشمن هم نمیگنجيد كه يك ملت در عرض اين مدت كم، رزمنده و جنگجو بشوند. صدام كه خوابهای خوش، تسلط بر خليج فارس و ژاندارمی خاورميانه را میديد با سيلی دليرمردان سپاه اسلام از خواب پريد و خود را در محاصره باتلاق حماقت و خودخواهی يافت و از ديگران در اين تجاوز استمداد كرد.
هيچ دستی، هيچ قدرتی و هيچ عاملی قادر نيست كه اين دوران خدايی را از تاريخ اين ملت پاك كند. اگر كسی قادر بود آفتاب را از گنبد كبود حذف كند، آنگاه خواهد توانست دوران شهامت، شجاعت و رشادت دفاع مقدس را از تاريخ اين مرز و بوم حذف كند.
در دوران دفاع مقدس، معنويات چون اقيانوسی عظيم در ميان ملت و به ويژه جبههها موج میزد و در هشت سال دفاع مقدس، خداوند كريم لحظهای عنايتش را از ملت ايران دريغ نكرد. دفاع مقدس، محبت و برادری را در ميان ملت ارتقا داد و رشد و آگاهی و توان رزمی و خودباوری را درميان ملت موحد ايران متبلور كرد.
