بررسی عملكرد چهار سال گذشته مركز گسترش سينمای مستند و تجربی
گروه هنر: مركز گسترش سينمای مستند و تجربی با پرداختن به توليد، عملكرد نسبتا موفقی در چهار ساله گذشته از خود بر جای گذاشته است.
شنبه سیام شهريورماه مراسم توديع شفيع آقامحمديان، مديرعامل سابق مركز گسترش سينمای مستند و تجربی با حضور رئيس سازمان سينمايی در اين مركز برگزار شد؛ مديری كه برخلاف جريان رايج در سينما و ديگر بخشها، در حيطه كاری خود علاوه بر مديريت، دارای تخصص نيز بود.
ويژگی فوق نيز تنها امتيازی ظاهری نيست، بلكه بر مديريت هر مسئولی تاثير میگذارد. منظور خود را واضحتر میگويم؛ اگر مديری هر اندازه كه توانا باشد، سينما را به خوبی نشناسد، چگونه میخواهد شرايطی را فراهم آورد تا سختافزارهای مورد نياز به طرز صحيحی وارد شود يا اينكه مدير ناآشنا با سينما نخواهد توانست امكانات را به نحوی در بين سينماگران تقسيم كند كه به واسطه آن هر كس كه دارای توانايی بالاتری است بيشتر كار كند.
در اين ميان هدف ما اين نيست كه از عملكرد مديری چون شفيع آقامحمديان تعريف كنيم؛ فردی كه تحصيلات سينمايی خود را در فرانسه آموخته است، اما میخواهيم ارزيابی كنيم آيا اين مدير توانسته با توجه به محدوديتهايی كه در اين چند ساله به واسطه تحريمها به وجود آمده، مسيری خوب برای سينمای مستند ترسيم كند؟
اما برای اينكه توضيحات ما شكلی عينیتر به خود بگيرد، به توليدات اين مركز اشارهای میكنيم. در طول اين 4 سال اين مركز بيش از 50 فيلم خارج از مرزهای ايران ساخته است كه در آن به موضوعات بيداری اسلامی، اديان و ... پرداخته شده بود، به ويژه كارهايی كه لوكيشنهای آنها تونس و ميانمار بودند.
مطلب ديگری كه بايد در اين بحث به عنوان امتياز مثبت مديريت آقامحمديان در مركز گسترش ياد كرد تمركززدايی از جشنوارههاست، چون تا بيش از وی بيشتر اتفاقات سينمايی اين مركز در تهران روی میداد، اما در اين دوران سعی شده كه به شهرستانها بيش از گذشته بها داده شود. آخرين مثال هم در اين زمينه جشنواره فيلم «ميلاد سرخ» است كه در اردبيل برگزار شد.
در اين ميان در حوزه سينمای داستانی بايد گفت اين مركز به اندازه سينمای مستند موفق نيست، به ويژه در تخصيص اعتبارات، زيرا تأمين هزينه فيلمی چون «لاله» كه پيرامون آن تا به اين اندازه حاشيه درست شده، صحيح نيست. در ضمن رد بسياری از طرحهای خوب از سوی اين مركز نكته منفی ديگری است كه میتوان به اين حوزه وارد كرد.
مطلب ديگر اينكه هميشه پيرامون اين مركز نقدهای فراوانی وجود داشت كه عمدتا نشئت گرفته از اختلافات سياسی بود، با اين وجود مسلما اين مركز هم نقاط ضعف بسياری داشته، ولی اگر اين امتيازدهی بر مبنای تحريمهايی باشد كه در اين چند ساله به وجود آمده باشد، قضاوت شايستهتری انجام خواهد شد.
ويژگی فوق نيز تنها امتيازی ظاهری نيست، بلكه بر مديريت هر مسئولی تاثير میگذارد. منظور خود را واضحتر میگويم؛ اگر مديری هر اندازه كه توانا باشد، سينما را به خوبی نشناسد، چگونه میخواهد شرايطی را فراهم آورد تا سختافزارهای مورد نياز به طرز صحيحی وارد شود يا اينكه مدير ناآشنا با سينما نخواهد توانست امكانات را به نحوی در بين سينماگران تقسيم كند كه به واسطه آن هر كس كه دارای توانايی بالاتری است بيشتر كار كند.
در اين ميان هدف ما اين نيست كه از عملكرد مديری چون شفيع آقامحمديان تعريف كنيم؛ فردی كه تحصيلات سينمايی خود را در فرانسه آموخته است، اما میخواهيم ارزيابی كنيم آيا اين مدير توانسته با توجه به محدوديتهايی كه در اين چند ساله به واسطه تحريمها به وجود آمده، مسيری خوب برای سينمای مستند ترسيم كند؟
اما برای اينكه توضيحات ما شكلی عينیتر به خود بگيرد، به توليدات اين مركز اشارهای میكنيم. در طول اين 4 سال اين مركز بيش از 50 فيلم خارج از مرزهای ايران ساخته است كه در آن به موضوعات بيداری اسلامی، اديان و ... پرداخته شده بود، به ويژه كارهايی كه لوكيشنهای آنها تونس و ميانمار بودند.
مطلب ديگری كه بايد در اين بحث به عنوان امتياز مثبت مديريت آقامحمديان در مركز گسترش ياد كرد تمركززدايی از جشنوارههاست، چون تا بيش از وی بيشتر اتفاقات سينمايی اين مركز در تهران روی میداد، اما در اين دوران سعی شده كه به شهرستانها بيش از گذشته بها داده شود. آخرين مثال هم در اين زمينه جشنواره فيلم «ميلاد سرخ» است كه در اردبيل برگزار شد.
در اين ميان در حوزه سينمای داستانی بايد گفت اين مركز به اندازه سينمای مستند موفق نيست، به ويژه در تخصيص اعتبارات، زيرا تأمين هزينه فيلمی چون «لاله» كه پيرامون آن تا به اين اندازه حاشيه درست شده، صحيح نيست. در ضمن رد بسياری از طرحهای خوب از سوی اين مركز نكته منفی ديگری است كه میتوان به اين حوزه وارد كرد.
مطلب ديگر اينكه هميشه پيرامون اين مركز نقدهای فراوانی وجود داشت كه عمدتا نشئت گرفته از اختلافات سياسی بود، با اين وجود مسلما اين مركز هم نقاط ضعف بسياری داشته، ولی اگر اين امتيازدهی بر مبنای تحريمهايی باشد كه در اين چند ساله به وجود آمده باشد، قضاوت شايستهتری انجام خواهد شد.
