بررسی راهكارهای افزايش توليد بازیهای رايانهای اسلامی ـ ايرانی/46
اقبال به محصولاتی كه باورهای اسلامی را تمسخر میكنند؛ نتيجه نبود حمايت مالی
گروه فضای مجازی: نبود حمايت مالی از بازیهای رايانههای، زمينهساز ضعف و كاستیهايی در اين راستا شده است كه همين موضوع سبب اقبال مخاطبان به محصولاتی شده كه در لايههای پنهان خود، باورهای اسلامی و دينی ما را به سخره میگيرند.
به گزارش خبرگزارش بينالمللی قرآن(ايكنا)، برگزاری جشنوارههای مختلف در صنعت بازیهای رايانهای، يكی از روشهای حمايت از توليدكنندگان اين حوزه است. توليدكنندگانی كه با عشق و علاقه به اين صنعت نوپا ورود كردهاند تا به نوعی نام و فرهنگ ايران را در جهان ماندگار كنند.
بازیهای رايانهای هر چند حوزه نوپايی در كشور است، اما انصافاً اين صنعت با كمك بخش خصوصی، تاكنون توانسته است، نتايج چشمگيری را حاصل كند تا جايی كه جشنوارهای مستقل به اين حوزه اختصاص يافت.
نخستين جشنواره بازیهای رايانهای در سال 90 برگزار شد كه بازی «كوهنورد»؛ بازی برگزيده جشنواره بينالمللی بازیهای رايانهای شناخته شد. دومين دوره اين جشنواره در سال 91 برگزار شد كه بازی «شبان» به عنوان بازی سال انتخاب شد. همچنين سومين جشنواره بازیهای رايانهای كه امسال در تالار وحدت به كار خود پايان داد، بازی آنلاين «آسمان دژ 2» به عنوان بازی سال شناخته شد.
از دوره نخستين جشنواره تاكنون، بر توليد تعداد بازیهای رايانهای با مضامين دينی، مذهبی و اسلامی افزوده میشد تا جايی كه در اين دوره، سهم بازیهای دينی، مذهبی از بازیها، 50 درصد بود و 30 درصد اين بازیها، غزالها و لوح تقديرهای مختلفی را به خود اختصاص داد.
بازیهايی همچون بيداری، فرياد آزادی، خليج عدن، جادههای نبرد، صدای فراموش شده، عشق و نفرت و جای خالی از جمله بازیهايی بوده كه با مضامين دينی و مذهبی توليد شده است.
اين آمار نشان میدهد كه توليدكنندگان به موضوعات دينی و مذهبی قائل هستند و به اين باور رسيدهاند كه اين موضوعات به همراه افزودن جذابيتهای بازی، میتواند تبديل به يك محصول فرهنگی مناسب با ارزشهای جامعه باشد.
هماكنون تعداد اندكی از توليدكنندگان به اين باور رسيدهاند كه قصص قرآنی به همراه آميختن جذابيتهای بازی، ظرفيت تبديل شدن به بازیهای رايانهای را دارند. بازیهايی كه میتواند به عنوان سفيران فرهنگی، ارزشهای اسلامی - ايرانی را به جهان منتقل كند. همانطور كه غرب، فرهنگ كاذب خود را راهی كشورهای اسلامی میكند تا بتواند توسط اين محصولات، جامعه را تحتالشعاع قرار دهد و اهداف خود را در آن محقق كند.
برگزاری جشنواره بازیهای رايانهای میتواند اين قدرت و اعتماد را در ميان توليدكنندگان بازیهای رايانهای افزايش دهد تا با ايجاد رقابتی سالم، محصولات مناسبی توليد شود، محصولاتی كه متناسب با ارزشهای بومی جامعه و فرهنگ باشد.
در هر دوره از جشنوارهها، بازیهای مختلفی برگزيده میشوند اگر متوليان امر بتوانند حمايتهای مداوم خود را از آنها داشته باشند و حتی آنها را برای توليدات آينده كمك كنند، انگيزه ميان توليدكنندگان برای شركت در جشنواره و توليد آثار مناسبتر بيشتر خواهد شد.
حمايت دورهای از توليدكنندگان، نه تنها كاری از پيش نخواهد برد، بلكه محصولاتشان سفارشی و ضعيف خواهد شد. محصولات سفارشی رغبت كمتر كاربران ايرانی به محصولات داخلی و همراه شدن آنها با محصولات غرب را سبب میشود.
جايزههای اندك جشنوارهها كه به دليل عدم اعتبارات مناسب است، سبب رغبت كمتر مؤسسات برای توليد فاخر و شركت در مسابقات میشود. متأسفانه روز به روز از اعتبارات بازیهای رايانهای كمتر میشود و همين كاهش اعتبارات سبب جان گرفتن محصولات غرب میشود. محصولاتی كه در لايههای پنهانی و به صورت غيرمستقيم ايمان و اعتقاداتمان را به سخره میگيرند.
اگر متوليان جشنواره بتوانند حاميان مالی بيشتری را جذب كنند و رقم جايزهها را افزايش دهند، قطعاً سطح توليدات شركت داده شده در جشنواره افزايش خواهد داشت و بازیهای فاخری در رقابت قرار میگيرند و در نهايت بازی برگزيده سال، محصولی خواهد بود كه در رقابت با بازیهای خارجی باشد.
در سومين دوره جشنواره، چند بخش نتوانست غزال را به خود اختصاص دهد كه اين امر به دليل ضعف مؤسسات و در نهايت نبود امكانات و منابع مالی مناسب بود. بسياری از بازیهای شركت داده شده با كمترين امكانات موجود توليد شده بودند كه شايد اگر امكانات و اعتبارات مناسبی در اختيارشان قرار داده میشد، قطعاً نتايج بهتر از اين بود.
با تمام اين تفاسير، دولت با نظارت و هدايت درست و اختصاص اعتبارات مناسب و مؤسسات بازیساز خصوصی با تخصصی كردن فعاليتهايشان میتوانيم در آيندهای نزديك شاهد توليدات فاخری باشيم. توليداتی كه میتوانند سفيران فرهنگی ايران اسلامی در جهان باشند.
بازیهای رايانهای هر چند حوزه نوپايی در كشور است، اما انصافاً اين صنعت با كمك بخش خصوصی، تاكنون توانسته است، نتايج چشمگيری را حاصل كند تا جايی كه جشنوارهای مستقل به اين حوزه اختصاص يافت.
نخستين جشنواره بازیهای رايانهای در سال 90 برگزار شد كه بازی «كوهنورد»؛ بازی برگزيده جشنواره بينالمللی بازیهای رايانهای شناخته شد. دومين دوره اين جشنواره در سال 91 برگزار شد كه بازی «شبان» به عنوان بازی سال انتخاب شد. همچنين سومين جشنواره بازیهای رايانهای كه امسال در تالار وحدت به كار خود پايان داد، بازی آنلاين «آسمان دژ 2» به عنوان بازی سال شناخته شد.
از دوره نخستين جشنواره تاكنون، بر توليد تعداد بازیهای رايانهای با مضامين دينی، مذهبی و اسلامی افزوده میشد تا جايی كه در اين دوره، سهم بازیهای دينی، مذهبی از بازیها، 50 درصد بود و 30 درصد اين بازیها، غزالها و لوح تقديرهای مختلفی را به خود اختصاص داد.
بازیهايی همچون بيداری، فرياد آزادی، خليج عدن، جادههای نبرد، صدای فراموش شده، عشق و نفرت و جای خالی از جمله بازیهايی بوده كه با مضامين دينی و مذهبی توليد شده است.
اين آمار نشان میدهد كه توليدكنندگان به موضوعات دينی و مذهبی قائل هستند و به اين باور رسيدهاند كه اين موضوعات به همراه افزودن جذابيتهای بازی، میتواند تبديل به يك محصول فرهنگی مناسب با ارزشهای جامعه باشد.
هماكنون تعداد اندكی از توليدكنندگان به اين باور رسيدهاند كه قصص قرآنی به همراه آميختن جذابيتهای بازی، ظرفيت تبديل شدن به بازیهای رايانهای را دارند. بازیهايی كه میتواند به عنوان سفيران فرهنگی، ارزشهای اسلامی - ايرانی را به جهان منتقل كند. همانطور كه غرب، فرهنگ كاذب خود را راهی كشورهای اسلامی میكند تا بتواند توسط اين محصولات، جامعه را تحتالشعاع قرار دهد و اهداف خود را در آن محقق كند.
برگزاری جشنواره بازیهای رايانهای میتواند اين قدرت و اعتماد را در ميان توليدكنندگان بازیهای رايانهای افزايش دهد تا با ايجاد رقابتی سالم، محصولات مناسبی توليد شود، محصولاتی كه متناسب با ارزشهای بومی جامعه و فرهنگ باشد.
در هر دوره از جشنوارهها، بازیهای مختلفی برگزيده میشوند اگر متوليان امر بتوانند حمايتهای مداوم خود را از آنها داشته باشند و حتی آنها را برای توليدات آينده كمك كنند، انگيزه ميان توليدكنندگان برای شركت در جشنواره و توليد آثار مناسبتر بيشتر خواهد شد.
حمايت دورهای از توليدكنندگان، نه تنها كاری از پيش نخواهد برد، بلكه محصولاتشان سفارشی و ضعيف خواهد شد. محصولات سفارشی رغبت كمتر كاربران ايرانی به محصولات داخلی و همراه شدن آنها با محصولات غرب را سبب میشود.
جايزههای اندك جشنوارهها كه به دليل عدم اعتبارات مناسب است، سبب رغبت كمتر مؤسسات برای توليد فاخر و شركت در مسابقات میشود. متأسفانه روز به روز از اعتبارات بازیهای رايانهای كمتر میشود و همين كاهش اعتبارات سبب جان گرفتن محصولات غرب میشود. محصولاتی كه در لايههای پنهانی و به صورت غيرمستقيم ايمان و اعتقاداتمان را به سخره میگيرند.
اگر متوليان جشنواره بتوانند حاميان مالی بيشتری را جذب كنند و رقم جايزهها را افزايش دهند، قطعاً سطح توليدات شركت داده شده در جشنواره افزايش خواهد داشت و بازیهای فاخری در رقابت قرار میگيرند و در نهايت بازی برگزيده سال، محصولی خواهد بود كه در رقابت با بازیهای خارجی باشد.
در سومين دوره جشنواره، چند بخش نتوانست غزال را به خود اختصاص دهد كه اين امر به دليل ضعف مؤسسات و در نهايت نبود امكانات و منابع مالی مناسب بود. بسياری از بازیهای شركت داده شده با كمترين امكانات موجود توليد شده بودند كه شايد اگر امكانات و اعتبارات مناسبی در اختيارشان قرار داده میشد، قطعاً نتايج بهتر از اين بود.
با تمام اين تفاسير، دولت با نظارت و هدايت درست و اختصاص اعتبارات مناسب و مؤسسات بازیساز خصوصی با تخصصی كردن فعاليتهايشان میتوانيم در آيندهای نزديك شاهد توليدات فاخری باشيم. توليداتی كه میتوانند سفيران فرهنگی ايران اسلامی در جهان باشند.
