زهرا باقرینيا، مدرس حوزه علميه حضرت زينب(س) اميديه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، در خصوص ضرورت داشتن نگاهی نو در امر تبليغ حجاب و پوشش با بيان اينكه ماجرای پوشش با آفرينش انسان آغاز شد، اين پرسش را مطرح كرد كه با توجه به اينكه پوشش در فطرت انسان به وديعه گذاشته شده است، چرا برخی جوانان و نوجوانان، پوشش را به شكلی كه دين اسلام بيان میكند، نمیپذيرند و در مقابل آن موضعگيری میكنند.
وی تصريح كرد: ما بايد بررسی كنيم كه در تبليغ پوشش اسلامی كجای راه را اشتباه رفتهايم، با دقت در اين مسئله به اين نكته پي خواهيم برد كه براي بيان ضرورت پوشش برای مخاطب، هميشه از ميانه راه آغاز میكنيم؛ يعنی رساله عمليه در دست میگيريم، حدود حجاب و احكام آن را بيان میكنيم و هيچ وقت به مراحل قبل و زيربنایي فكری دختر و پسر نوجوان مخاطب خود در مقابل اين بحث نپرداختهايم.
اين مدرس حوزه علميه با بيان اينكه بايد پوشش در مرحله عقيده برای نوجوانان و جوانان روشن شود، عنوان كرد: در نظام فكر قرآنی، خودشناسی، خداشناسی و انتخاب مسير مراحلی هستند كه انسان بايد طی كند. اگر ما به شناخت خود و شناخت خدا و رابطه ميان خود و خدا برسيم، در مسيری كه خدا به ما نشان میدهد چون و چرا نمیآوريم؛ همه گرفتاری ما در اين دوره، مربوط به نيمه راه اوليهای است كه مغفول مانده و معمولاً ما مبلغان به آن توجه نداريم و بحث را از رسالههای عمليه آغاز میكنيم و مراحل مربوط به عقيده را جدی نمیگيريم.
باقرینيا با بيان اينكه حيا و عفت امری درونی است كه انسان بايد آن را در وجود خود پيدا كند، اظهار كرد: اگر ما به خدا اعتقاد پيدا كنيم، مسير را درست طی میكنيم و به جهت باور به اين نكته كه خدا بهتر از انسان نسبت به او شناخت دارد، دستورات او را میپذيريم.