مقابله با مخاطبگريزی و راهكارهای ارتقای جذب مخاطب در مؤسسات قرآنی/66
مخاطبگريزی حاصل بيان مطالب تكراری است/ لزوم تدوين شيوه استاندارد آموزشی
گروه مؤسسات مردمنهاد: مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن با اشاره به افراط در امر تشويق و اختلال در روند آموزش گفت: تشويق مطلوب و در حد متعادل گرايش افراد را به آموزش افزايش میدهد اما اين يك اصل نيست و تنها میتواند تأثيرات مثبتی داشته باشد.
داوود تكفلاح، مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، در رابطه با معيار و ملاكهای لازم جهت صدور مجوز مؤسسات قرآنی، گفت: بخشی از اين امر به نياز جامعه بازمیگردد، زيرا با توجه به نياز جامعه امروز ضروری است كه تمامی مؤسسات يك نوع فعاليت نداشته باشند و فعاليتهای اين مراكز براساس نياز جامعه برنامهريزی شود.
وی در رابطه با راهكارهای افزايش توان مديريتی مديران، تصريح كرد: نوعا كسی كه هيئت مؤسس میشود، نبايد مدير باشد، بلكه میتواند مدير ديگری را برای مؤسسه و مركز انتخاب كند، اما در سيستم مؤسسات قرآنی اينگونه نيست و 95 درصد كسانی كه مؤسسه را راهاندازی میكنند خود مدير هستند، در نتيجه بايد توجه شود، افرادی كه وارد اين عرصه میشوند، حداقلهايی را از علم مديريت داشته باشند.
تكفلاح تصريح كرد: تشويق و دادن امتياز به مؤسسات و مراكز قرآنی فعال میتواند يكی از راهكارهای مفيد تشويق مؤسسات سنتی جههت گذر از وضعيت اجرايی و عملياتی غلط در مراكز خود و بهروز كردن بحثهای آموزشی كند.
وی در بخش دوم گفتوگوی خود در رابطه با توجه به نياز مخاطبان در تدوين كتب آموزشی گفت: با توجه به اينكه فراگيران در يك مركز، مؤسسه و نهاد واحد مورد آموزش قرار نمیگيرند و بهاين صورت نيست كه فرد صفر تا صد آموزشی را در يك مركز فراگيرد، نياز است استاندارد واحدی برای تمامی دستگاههايی كه كار قرآنی انجام میدهند، پيشبينی شود و سرفصلهای كلی منابع آموزشی، اصول و قواعد آموزش يكی شود و كُتُبی كه در اين چارچوب وجود دارد به اين مراكز معرفی شود.
تكفلاح تصريح كرد: در اين صورت افراد به سرعت پيشرفت كرده و میتوانند مسير آموزش خود را ادامه دهند، اما متأسفانه چون اين امر تا كنون محقق نشده است و استاندارد واحدی در اين زمينه وجود ندارد، امر آموزش قرآن با سرعت پيشبينی شده در جامعه رشد نمیكند.
وی در ادامه با اشاره به نبود روش واحد در امر آموزش قرآن در كشور، افزود: وجود منبع استاندارد میتواند به ثبات افراد و پيشرفت آنان در حوزه فراگيری قرآن كمك كنند و تدوين منابع آموزشی مورد نياز مخاطبان بايد از سوی كميسيون آموزش عمومی قرآن و شورای توسعه فرهنگی قرآنی پيگيری شود.
مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن در رابطه با نقش مربيان در امر آموزش قرآن اظهار كرد: اهرم اصلی در اين امر مربی است، زيرا اگر مربی در كار تدريس خبره باشد و از لحاظ روانشناسی بتواند با مخاطب ارتباط برقرار كرده و با شيوه مناسب به آموزش بپردازد، میتواند در حوزه آموزش قرآن به موفقيتهای لازم دست پيدا كند.
وی با اشاره به اينكه بيان مطالب تكراری به مخاطبگريزی منجر میشود، افزود: تجربه و نحوه آموزش مربی نقش مهمی در ادامه آموزش توسط فرد دارد كه بايد به آن توجه شود و مؤسسات نيز از مربيان با تجربه استفاده كنند.
تكفلاح در رابطه با جايگاه تشويق در امر آموزش قرآن گفت: انسان با تشويق مطلوب و در حد متعادل گرايش بيشتری به آموزش پيدا میكند، تشويق در امر آموزش اصل نيست، اما میتواند تأثيرات مثبتی داشته باشد و باعث پيشرفت فرد شود و اين تشويق به اندازه میتواند از طرق مختلفی مانند احترام گذاشتن، نوع رفتار با وی، به صورت هديه و ... صورت گيرد.
وی با اشاره به اينكه افراط در امر تشويق موجب اختلال در روند آموزش میشود، افزود: صرف تعدد مؤسسات و مراكز قرآنی موجب ايجاد گسست در فعاليتهای قرآنی نمیشود، اما تعدد استانداردهای آموزشی میتواند اين امر را به دنبال داشته باشد.
وی در ادامه با اشاره به اينكه بين شيوه آموزش و روش تدريس فرق وجود دارد، بيان كرد: شيوههای استاندارد كه منظور است، اين است كه بهعنوان مثال مربی متن را به شيوه عربی آموزشی میدهد يا فارسی و ...، اما روش تدريس روشیهايی است كه هر فرد میتواند برای تدريس خود داشته باشد، در حال حاضر نيز مشكل اصلی نبود شيوه استاندارد برای تدريس در اين مراكز و ... است.
تكفلاح اظهار كرد: در روستاها امكانات آموزشی كم است و فاصله زيادی با شهر دارند كه نياز است اين مراكز تقويت شود و در روستاهای فاقد اين مراكز مركز قرآنی راهاندازی شود.
وی در ادامه تصريح كرد: اگر بودجه فعاليتهای قرآنی كه قرار است به مؤسسات واگذار شود يكی باشد، تعدد اين مراكز میتواند منجر به كم شدن بودجه اختصاصی به آنها شود، اما اگر به تناسب اين بودجه نيز افزايش يابد تعدد تأثيری در بودجه اين مراكز نخواهد داشت.
مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن اظهار كرد: وجود يك استاندارد ملی و تبعيت همه مراكز و مؤسسات قرآنی از آن استاندارد میتواند از كاهش كيفی برنامههای آموزشی اين مراكز كم كند.
وی در رابطه با احساسی و سليقهای عمل كردن مؤسسات قرآنی و مخاطب گريزی در اين مراكز گفت: اگر اين امر در حد كنترل شده آن صورت گيرد، مشكلی را ايجاد نخواهد كرد، زيرا افراط و تفريط است كه هر امری را با مشكل مواجه میكند.
تكفلاح در رابطه با دلايل عدم موفقيت مؤسسات قرآنی در پايان خاطرنشان كرد: عدم برنامهريزی و وجود ضعف در شاكله مديريتی مؤسسات قرآنی از دلايل اصلی عدم موفقيت مؤسسات قرآنی است.
وی در رابطه با راهكارهای افزايش توان مديريتی مديران، تصريح كرد: نوعا كسی كه هيئت مؤسس میشود، نبايد مدير باشد، بلكه میتواند مدير ديگری را برای مؤسسه و مركز انتخاب كند، اما در سيستم مؤسسات قرآنی اينگونه نيست و 95 درصد كسانی كه مؤسسه را راهاندازی میكنند خود مدير هستند، در نتيجه بايد توجه شود، افرادی كه وارد اين عرصه میشوند، حداقلهايی را از علم مديريت داشته باشند.
تكفلاح تصريح كرد: تشويق و دادن امتياز به مؤسسات و مراكز قرآنی فعال میتواند يكی از راهكارهای مفيد تشويق مؤسسات سنتی جههت گذر از وضعيت اجرايی و عملياتی غلط در مراكز خود و بهروز كردن بحثهای آموزشی كند.
وی در بخش دوم گفتوگوی خود در رابطه با توجه به نياز مخاطبان در تدوين كتب آموزشی گفت: با توجه به اينكه فراگيران در يك مركز، مؤسسه و نهاد واحد مورد آموزش قرار نمیگيرند و بهاين صورت نيست كه فرد صفر تا صد آموزشی را در يك مركز فراگيرد، نياز است استاندارد واحدی برای تمامی دستگاههايی كه كار قرآنی انجام میدهند، پيشبينی شود و سرفصلهای كلی منابع آموزشی، اصول و قواعد آموزش يكی شود و كُتُبی كه در اين چارچوب وجود دارد به اين مراكز معرفی شود.
تكفلاح تصريح كرد: در اين صورت افراد به سرعت پيشرفت كرده و میتوانند مسير آموزش خود را ادامه دهند، اما متأسفانه چون اين امر تا كنون محقق نشده است و استاندارد واحدی در اين زمينه وجود ندارد، امر آموزش قرآن با سرعت پيشبينی شده در جامعه رشد نمیكند.
وی در ادامه با اشاره به نبود روش واحد در امر آموزش قرآن در كشور، افزود: وجود منبع استاندارد میتواند به ثبات افراد و پيشرفت آنان در حوزه فراگيری قرآن كمك كنند و تدوين منابع آموزشی مورد نياز مخاطبان بايد از سوی كميسيون آموزش عمومی قرآن و شورای توسعه فرهنگی قرآنی پيگيری شود.
مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن در رابطه با نقش مربيان در امر آموزش قرآن اظهار كرد: اهرم اصلی در اين امر مربی است، زيرا اگر مربی در كار تدريس خبره باشد و از لحاظ روانشناسی بتواند با مخاطب ارتباط برقرار كرده و با شيوه مناسب به آموزش بپردازد، میتواند در حوزه آموزش قرآن به موفقيتهای لازم دست پيدا كند.
وی با اشاره به اينكه بيان مطالب تكراری به مخاطبگريزی منجر میشود، افزود: تجربه و نحوه آموزش مربی نقش مهمی در ادامه آموزش توسط فرد دارد كه بايد به آن توجه شود و مؤسسات نيز از مربيان با تجربه استفاده كنند.
تكفلاح در رابطه با جايگاه تشويق در امر آموزش قرآن گفت: انسان با تشويق مطلوب و در حد متعادل گرايش بيشتری به آموزش پيدا میكند، تشويق در امر آموزش اصل نيست، اما میتواند تأثيرات مثبتی داشته باشد و باعث پيشرفت فرد شود و اين تشويق به اندازه میتواند از طرق مختلفی مانند احترام گذاشتن، نوع رفتار با وی، به صورت هديه و ... صورت گيرد.
وی با اشاره به اينكه افراط در امر تشويق موجب اختلال در روند آموزش میشود، افزود: صرف تعدد مؤسسات و مراكز قرآنی موجب ايجاد گسست در فعاليتهای قرآنی نمیشود، اما تعدد استانداردهای آموزشی میتواند اين امر را به دنبال داشته باشد.
وی در ادامه با اشاره به اينكه بين شيوه آموزش و روش تدريس فرق وجود دارد، بيان كرد: شيوههای استاندارد كه منظور است، اين است كه بهعنوان مثال مربی متن را به شيوه عربی آموزشی میدهد يا فارسی و ...، اما روش تدريس روشیهايی است كه هر فرد میتواند برای تدريس خود داشته باشد، در حال حاضر نيز مشكل اصلی نبود شيوه استاندارد برای تدريس در اين مراكز و ... است.
تكفلاح اظهار كرد: در روستاها امكانات آموزشی كم است و فاصله زيادی با شهر دارند كه نياز است اين مراكز تقويت شود و در روستاهای فاقد اين مراكز مركز قرآنی راهاندازی شود.
وی در ادامه تصريح كرد: اگر بودجه فعاليتهای قرآنی كه قرار است به مؤسسات واگذار شود يكی باشد، تعدد اين مراكز میتواند منجر به كم شدن بودجه اختصاصی به آنها شود، اما اگر به تناسب اين بودجه نيز افزايش يابد تعدد تأثيری در بودجه اين مراكز نخواهد داشت.
مدير طرح و برنامه سازمان دارالقرآن اظهار كرد: وجود يك استاندارد ملی و تبعيت همه مراكز و مؤسسات قرآنی از آن استاندارد میتواند از كاهش كيفی برنامههای آموزشی اين مراكز كم كند.
وی در رابطه با احساسی و سليقهای عمل كردن مؤسسات قرآنی و مخاطب گريزی در اين مراكز گفت: اگر اين امر در حد كنترل شده آن صورت گيرد، مشكلی را ايجاد نخواهد كرد، زيرا افراط و تفريط است كه هر امری را با مشكل مواجه میكند.
تكفلاح در رابطه با دلايل عدم موفقيت مؤسسات قرآنی در پايان خاطرنشان كرد: عدم برنامهريزی و وجود ضعف در شاكله مديريتی مؤسسات قرآنی از دلايل اصلی عدم موفقيت مؤسسات قرآنی است.
