معيار جشنواره «تئاتر صاحبدلان» آموزههای قرآنی است
گروه هنر: جشنواره «تئاتر صاحبدلان» اگرچه به مسائل دينی و اخلاقيات ارزشی میپردازد اما آنچه كه در قرآن به آن اشاره شده و از ناحيه خداوند بر رسولان و پيامبران برای مردم بشارت داده شده، معيار آن است.
محمود فرهنگ، رئيس كانون تئاتر دينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان مطالب فوق گفت: بارها در محافل هنری و فرهنگی و به ويژه در مجامع تئاتری اين پرسش مطرح میشود كه مگر تئاتر غيردينی هم داريم و مگر نه اينكه تئاتر بدان دليل كه به موضوعات انسانی و ارزشهای نهادينه شده در جوامع انسانی اشاره دارد ذاتاً دينی است؟
وی ادامه داد: در جواب به اين پرسش بهتر است رجوع كنيم به يادداشتی كه در جريان سومين جشنواره «تئاتر صاحبدلان» از سوی علی مؤذنی، دبير جشنواره نوشته شده و در آن «تئاتر صاحبدلان» را به عنوان شاخصی در حوزه تئاتر دينی معرفی كرده و متعاقب آن طرح اين پرسش كه به واقع دين مورد نظر «تئاتر صاحبدلان» چيست و آيا به غير از اسلام، اديان ديگری را نيز شامل میشود؟
دبير اجرايی جشنواره «تئاتر صاحبدلان» تصريح كرد: براساس اين نظر كه منطبق با ديدگاه اينجانب نيز هست آنچه كه در «تئاتر صاحبدلان» به عنوان موضوعاتی برآمده از دين مطرح میشود ريشه در عالم غيب و اساس آن بر وحی استوار است؛ مقولهای كه از سوی خداوند توسط فرشته وحی از آدم(ع) تا خاتم(ص) عرضه شده و براين اساس آنها مكلف به تبليغ دينی الهی بودهاند.
وی ادامه داد: اينكه آيا از نگاه قرآن ميان اديان گوناگون فرقی وجود دارد با رجوع به نص قرآن اين اعتقاد مطرود است؛ چرا كه دين براساس كتاب آسمانی مسلمانان چيزی غير از اسلام نيست و هر پيامبری بسته به نياز و اقتضای جامعه و درك عمومی امتش به تبليغ و ترويج آن پرداخته است كه از اين منظر در زمان حضرت محمد(ص) اين تبليغ و ترويج دين به غايت و نهايت خود در ظهور دين اسلام متجلی میشود.
فرهنگ تأكيد كرد: تفسير نمايشی كه «تئاتر صاحبدلان» از اديان ديگری غير از اسلام در پرداختهای هنری خود نيز دارد، منبعث از قرآن است و لذا اگر براساس تفكر مسيحيت فیالمثل در صحنه تئاتر شاهد به صليب كشيده شدن عيسی(ع) هستيم چون معيار اين جشنواره و اساس تفكری كانون تئاتر دينی به عنوان برگزاركننده آن قرآن است لذا با رجوع به اين كتاب شريف، اين موضوع قابل قبول نيست و به روشنی میتوان دريافت كه عيسی(ع) نه به صليب كه به اذن الهی به هفت آسمان عروج كرده است و همزمان با ظهور منجی آخرالزمان رجعت خواهد كرد.
وی به ارتباط تنگاتنگ تئاتر با مقولات روانشناسی و حوزههای علوم عرفانی اشاره كرد و گفت: متأسفانه گروهی از روانشناسان و علمای عرفان در جهان، مقوله تئاتر را به واسطه پرداختن به موضوعات ارزشی، دينی میخوانند كه به نظر من اين ديدگاه كاملاً سكولاريستی است چرا كه ممكن است براساس مكاتب دستساز انسانی همانطور كه در بالا به آن اشاره شده بسياری از تفكرات بشری كه ريشه در فلسفه دارند همچون كمونيسم هم، از آنجا كه در راستای تحقق حقوق مردم و رسيدن به زندگی آرمانی در جوامع انسانی طرح میشود نيز ارزشی و دينی اطلاق شوند در حالی كه هيچ روح معنوی و الهی در آنها وجود ندارد؛ هرچند كه يك ايدئولوژی ارزشی است و انسان را قائم به ذات موجودی خودكفا تصور میكند كه بدون اتصال به چشمههای لايزال الهی قادر است با توسل به داشتههای خود زندگی سعادتمندی را فراهم كند.
رئيس كانون تئاتر دينی ادامه داد: براساس آنچه گفته شد «تئاتر صاحبدلان» رسالتی سنگين بر دوش دارد تا با توليد آثاری به بهانه برگزاری جشنواره و انجام پژوهشهايی در حوزه تئاتر دينی، تمايزی ميان آنچه از آن به تئاتر دينی تعبير میشود و آنچه به غلط به صرف پرداختن به موضوعات ارزشی در تئاتر مشروعيت پيدا كرده است قائل شود.
وی در پايان گفت: «تئاتر صاحبدلان» در اين راستا به تشريح موضوعات و مصاديق قرآنی پرداخته است كه نتيجه آن معرفی بخشهايی چون قصص قرآنی، نبوی، علوی، فاطمی، رضوی، بزرگان تاريخ اسلام و همچنين تأثير مفاهيم دينی و اسلامی در زندگی معاصر است كه براساس فراخوان از فعالان در اين عرصه خواسته شده است كه در چارچوب اين موضوعات آثار خود را به دبيرخانه بفرستند.
وی ادامه داد: در جواب به اين پرسش بهتر است رجوع كنيم به يادداشتی كه در جريان سومين جشنواره «تئاتر صاحبدلان» از سوی علی مؤذنی، دبير جشنواره نوشته شده و در آن «تئاتر صاحبدلان» را به عنوان شاخصی در حوزه تئاتر دينی معرفی كرده و متعاقب آن طرح اين پرسش كه به واقع دين مورد نظر «تئاتر صاحبدلان» چيست و آيا به غير از اسلام، اديان ديگری را نيز شامل میشود؟
دبير اجرايی جشنواره «تئاتر صاحبدلان» تصريح كرد: براساس اين نظر كه منطبق با ديدگاه اينجانب نيز هست آنچه كه در «تئاتر صاحبدلان» به عنوان موضوعاتی برآمده از دين مطرح میشود ريشه در عالم غيب و اساس آن بر وحی استوار است؛ مقولهای كه از سوی خداوند توسط فرشته وحی از آدم(ع) تا خاتم(ص) عرضه شده و براين اساس آنها مكلف به تبليغ دينی الهی بودهاند.
وی ادامه داد: اينكه آيا از نگاه قرآن ميان اديان گوناگون فرقی وجود دارد با رجوع به نص قرآن اين اعتقاد مطرود است؛ چرا كه دين براساس كتاب آسمانی مسلمانان چيزی غير از اسلام نيست و هر پيامبری بسته به نياز و اقتضای جامعه و درك عمومی امتش به تبليغ و ترويج آن پرداخته است كه از اين منظر در زمان حضرت محمد(ص) اين تبليغ و ترويج دين به غايت و نهايت خود در ظهور دين اسلام متجلی میشود.
فرهنگ تأكيد كرد: تفسير نمايشی كه «تئاتر صاحبدلان» از اديان ديگری غير از اسلام در پرداختهای هنری خود نيز دارد، منبعث از قرآن است و لذا اگر براساس تفكر مسيحيت فیالمثل در صحنه تئاتر شاهد به صليب كشيده شدن عيسی(ع) هستيم چون معيار اين جشنواره و اساس تفكری كانون تئاتر دينی به عنوان برگزاركننده آن قرآن است لذا با رجوع به اين كتاب شريف، اين موضوع قابل قبول نيست و به روشنی میتوان دريافت كه عيسی(ع) نه به صليب كه به اذن الهی به هفت آسمان عروج كرده است و همزمان با ظهور منجی آخرالزمان رجعت خواهد كرد.
وی به ارتباط تنگاتنگ تئاتر با مقولات روانشناسی و حوزههای علوم عرفانی اشاره كرد و گفت: متأسفانه گروهی از روانشناسان و علمای عرفان در جهان، مقوله تئاتر را به واسطه پرداختن به موضوعات ارزشی، دينی میخوانند كه به نظر من اين ديدگاه كاملاً سكولاريستی است چرا كه ممكن است براساس مكاتب دستساز انسانی همانطور كه در بالا به آن اشاره شده بسياری از تفكرات بشری كه ريشه در فلسفه دارند همچون كمونيسم هم، از آنجا كه در راستای تحقق حقوق مردم و رسيدن به زندگی آرمانی در جوامع انسانی طرح میشود نيز ارزشی و دينی اطلاق شوند در حالی كه هيچ روح معنوی و الهی در آنها وجود ندارد؛ هرچند كه يك ايدئولوژی ارزشی است و انسان را قائم به ذات موجودی خودكفا تصور میكند كه بدون اتصال به چشمههای لايزال الهی قادر است با توسل به داشتههای خود زندگی سعادتمندی را فراهم كند.
رئيس كانون تئاتر دينی ادامه داد: براساس آنچه گفته شد «تئاتر صاحبدلان» رسالتی سنگين بر دوش دارد تا با توليد آثاری به بهانه برگزاری جشنواره و انجام پژوهشهايی در حوزه تئاتر دينی، تمايزی ميان آنچه از آن به تئاتر دينی تعبير میشود و آنچه به غلط به صرف پرداختن به موضوعات ارزشی در تئاتر مشروعيت پيدا كرده است قائل شود.
وی در پايان گفت: «تئاتر صاحبدلان» در اين راستا به تشريح موضوعات و مصاديق قرآنی پرداخته است كه نتيجه آن معرفی بخشهايی چون قصص قرآنی، نبوی، علوی، فاطمی، رضوی، بزرگان تاريخ اسلام و همچنين تأثير مفاهيم دينی و اسلامی در زندگی معاصر است كه براساس فراخوان از فعالان در اين عرصه خواسته شده است كه در چارچوب اين موضوعات آثار خود را به دبيرخانه بفرستند.
