توليد هدفمند نرمافزارهای ويژه كودكان/15
نرمافزارهای دينی كودكان با نگاهی دغدغهمند بررسی شود
گروه فضای مجازی: چه سهمی از بودجه فرهنگی كشور به كودكان و نوجوانان و توليد نرمافزارهای قرآنی و راه انداری پايگاه های اينترنتی مناسب برای آنها اختصاص يافته است؟ مسئولان فرهنگی بايد اين حس را داشته باشند كه هنگام استفاده كودكان و نوجوانان از فضای مجازی، كنار آنها هستند.
با وجود تمام فناوریهای موجود در كشور، سهم بسيار اندكی از آنها به كودكان و نوجوانان اختصاص پيدا كرده است. خصوصا كودكانی كه تازه با اين فناوریها آشنا میشوند و بهدنبال آن هستند كه از آنها الگو گيرند و يا چيزی را كه نمیدانند از آن اخذ كنند.
يك سؤال اساسی در اينجا، مطرح میشود و آن اين است كه واقعاً سهم كودكان و نوجوانان ايران از نرمافزارهای مذهبی چقدر است؟ تا به حال چند نرمافزار اسلامی مناسب و با شرايطی استاندارد برای كودكان و نوجوانان توليد شده است؟ چند درصد اين نرمافزارها بازده قابل قبولی داشتهاند؟ و يا توانستهاند جای خود را در ميان كودكان و نوجوانان باز كنند؟ و سوألاتی از اين دست كه بسيار است.
چه سهمی از بودجه فرهنگی را به كودكان و نوجوانان و توليد نرمافزار و راه انداری پايگاه اينترنتی برای آنها اختصاص دادهايم؟ چند سايت مناسب، مفيد و فعال در اين زمينه داريم؟ اينها سوالاتی است كه بايد هر مسئول فرهنگی كشور و توليدكننده را به فكر اندازد.
يك لوح فشرده چندرسانهای و نرمافزار وقتی كه در اروپا با هزينههای ميليونی و با پشتيبانی مركز حمايت از كودكان در اينترنت راهاندازی میشود و يا برای كودكانشان موتورهای اختصاصی جستجو در اينترنت راهاندازی میكنند تا آنچه را كه خود تمايل دارند در جستجو برای كودكان نمايش بدهند! آيا ما هم نبايد در شأن دين و اعتقادمان در فضای مجازی برای كودكان و نوجوانانمان هزينه كنيم؟
نكته ديگر اين است كه نهادها و مؤسسهها در عرصه توليد نرمافزارهای اسلامی برای كودكان چنين دغدغهای نداشته و يا بسيار ضعيف عمل میكنند، حوزه های علميه كه بزرگترين نقش در ترويج اسلام را برعهده دارند و يا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ديگر مسئولان بايد دغدغه اين را داشته باشند كه در حوزه نرمافزارهای اسلامی و در كل فضای مجازی برای كودكان حضور داشته باشند. اگر اين بخشها نقش گستردهتری را در اين رابطه ايفا كنند و با حمايتهای همه جانبه با همكاری دولت، مردم و مسئولان وارد اين فضا شوند شايد در آينده دغدغههای تربيت اسلامی كودكان و نوجوانان كه آينده سازان كشورند كمتر شود.
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و يا وزارت آموزش و پرورش با منابع گسترده و اساتيد توانمندی كه در حوزه كودكان دارند میتوانند در اين حوزه وارد شوند اما به نحوی كه با توليدات خود خوراكهای فكری و فرهنگی كودكان و نوجوانان را به صورت دغدغهمند ارائه دهند. كارشناسان مذهبی و فرهنگی كه در حوزه علميه پرورش داده میشوند هم بايد با علم روز اعم از اينترنت، نرمافزارها، شبكههای مجازی و به كل فضای مجازی نيز آشنا شوند. اين موارد میتواند در طراحی الگوی مناسب در توليد نرمافزارهای مذهبی ويژه كودكان و نوجوانان مؤثر باشد.
بخش عظيمی از مراجعه كنندگان به مبلغان و فعالان دينی در نقاط مختلف كشور، كودكان، نوجوانان و جوانانی هستند كه به رايانه و اينترنت مسلطند. از اين رو آشنايی طلاب با ابعاد مختلف اينترنت امری لازمالاجرا است. حتی میتوان گروهی را تعليم داد تا در كنار نرمافزارهای مذهبی به شرح محتوای آنها برای كودكان و نوجوانان از طريق رسانههای ديداری مانند تلويزيون بپردازند.
انتشار نشرياتی مانند پوپك، سلام بچهها از سوی دفتر تبليغات اسلامی و نشرياتی مانند سروش كودك و نوجوان و يا نشريات رشد آموزش و پرورش استقبال كودكان و نوجوانان، در زمان انتشار آنها نشان از تاثير فعاليت فرهنگی هماهنگ با استانداردها را دارد. ضمن اينكه تشويق و تاييد اينگونه نشريات توسط علما و بزرگان دين نشان از ضرورت وجود آنها در عرصه رسانه را دارد. چنين نگاهی نيز بايد در حوزه توليدات مجازی تقويت شود.
شنيدهايد اين حكمت ارزشمند را كه فرمود:«العلم فی الصغر، كالنقش فی الحجر» بايد برای گروه سنی كودك و نوجوان برنامه ريزی كرد. نقل میكنند كه استاد شهيد مطهری در اواخر عمر گرانبهايشان، فرمودهاند از اينكه برای دانشگاهها وقت گذاشتهاند پشيمانند!. نه اينكه اين كار را عبث و بيهوده بدانند ولی معتقد بودند كه كار فرهنگی بايد از سنين پايين و دوران كودكی صورت بگيرد. امروز اگر سهم كودكان و نوجوانان را در فضای مجازی زياد نكنيم، فردا دير خواهد بود.
يك سؤال اساسی در اينجا، مطرح میشود و آن اين است كه واقعاً سهم كودكان و نوجوانان ايران از نرمافزارهای مذهبی چقدر است؟ تا به حال چند نرمافزار اسلامی مناسب و با شرايطی استاندارد برای كودكان و نوجوانان توليد شده است؟ چند درصد اين نرمافزارها بازده قابل قبولی داشتهاند؟ و يا توانستهاند جای خود را در ميان كودكان و نوجوانان باز كنند؟ و سوألاتی از اين دست كه بسيار است.
چه سهمی از بودجه فرهنگی را به كودكان و نوجوانان و توليد نرمافزار و راه انداری پايگاه اينترنتی برای آنها اختصاص دادهايم؟ چند سايت مناسب، مفيد و فعال در اين زمينه داريم؟ اينها سوالاتی است كه بايد هر مسئول فرهنگی كشور و توليدكننده را به فكر اندازد.
يك لوح فشرده چندرسانهای و نرمافزار وقتی كه در اروپا با هزينههای ميليونی و با پشتيبانی مركز حمايت از كودكان در اينترنت راهاندازی میشود و يا برای كودكانشان موتورهای اختصاصی جستجو در اينترنت راهاندازی میكنند تا آنچه را كه خود تمايل دارند در جستجو برای كودكان نمايش بدهند! آيا ما هم نبايد در شأن دين و اعتقادمان در فضای مجازی برای كودكان و نوجوانانمان هزينه كنيم؟
نكته ديگر اين است كه نهادها و مؤسسهها در عرصه توليد نرمافزارهای اسلامی برای كودكان چنين دغدغهای نداشته و يا بسيار ضعيف عمل میكنند، حوزه های علميه كه بزرگترين نقش در ترويج اسلام را برعهده دارند و يا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ديگر مسئولان بايد دغدغه اين را داشته باشند كه در حوزه نرمافزارهای اسلامی و در كل فضای مجازی برای كودكان حضور داشته باشند. اگر اين بخشها نقش گستردهتری را در اين رابطه ايفا كنند و با حمايتهای همه جانبه با همكاری دولت، مردم و مسئولان وارد اين فضا شوند شايد در آينده دغدغههای تربيت اسلامی كودكان و نوجوانان كه آينده سازان كشورند كمتر شود.
وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و يا وزارت آموزش و پرورش با منابع گسترده و اساتيد توانمندی كه در حوزه كودكان دارند میتوانند در اين حوزه وارد شوند اما به نحوی كه با توليدات خود خوراكهای فكری و فرهنگی كودكان و نوجوانان را به صورت دغدغهمند ارائه دهند. كارشناسان مذهبی و فرهنگی كه در حوزه علميه پرورش داده میشوند هم بايد با علم روز اعم از اينترنت، نرمافزارها، شبكههای مجازی و به كل فضای مجازی نيز آشنا شوند. اين موارد میتواند در طراحی الگوی مناسب در توليد نرمافزارهای مذهبی ويژه كودكان و نوجوانان مؤثر باشد.
بخش عظيمی از مراجعه كنندگان به مبلغان و فعالان دينی در نقاط مختلف كشور، كودكان، نوجوانان و جوانانی هستند كه به رايانه و اينترنت مسلطند. از اين رو آشنايی طلاب با ابعاد مختلف اينترنت امری لازمالاجرا است. حتی میتوان گروهی را تعليم داد تا در كنار نرمافزارهای مذهبی به شرح محتوای آنها برای كودكان و نوجوانان از طريق رسانههای ديداری مانند تلويزيون بپردازند.
انتشار نشرياتی مانند پوپك، سلام بچهها از سوی دفتر تبليغات اسلامی و نشرياتی مانند سروش كودك و نوجوان و يا نشريات رشد آموزش و پرورش استقبال كودكان و نوجوانان، در زمان انتشار آنها نشان از تاثير فعاليت فرهنگی هماهنگ با استانداردها را دارد. ضمن اينكه تشويق و تاييد اينگونه نشريات توسط علما و بزرگان دين نشان از ضرورت وجود آنها در عرصه رسانه را دارد. چنين نگاهی نيز بايد در حوزه توليدات مجازی تقويت شود.
شنيدهايد اين حكمت ارزشمند را كه فرمود:«العلم فی الصغر، كالنقش فی الحجر» بايد برای گروه سنی كودك و نوجوان برنامه ريزی كرد. نقل میكنند كه استاد شهيد مطهری در اواخر عمر گرانبهايشان، فرمودهاند از اينكه برای دانشگاهها وقت گذاشتهاند پشيمانند!. نه اينكه اين كار را عبث و بيهوده بدانند ولی معتقد بودند كه كار فرهنگی بايد از سنين پايين و دوران كودكی صورت بگيرد. امروز اگر سهم كودكان و نوجوانان را در فضای مجازی زياد نكنيم، فردا دير خواهد بود.
