روش ايما و اشاره برای حفظ خردسالان در هيچ جای دنيا شناخته شده نيست
گروه فعاليتهای قرآنی: حافظ كل قرآن اظهار كرد: روش ايما و اشاره كه يك روش ابداعی با نشانهها و علائم ناشناخته برای آموزش حفظ قرآن به خردسالان بوده و در برخی موسسات مورد استفاده قرار میگيرد، به هيچ عنوان قابل قبول نبوده و در هيچ جای دنيا شناخته شده نيست.
حسن رجبی، حافظ كل قرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اهميت حفظ خردسالان و بهرهگيری از روشهای كاربردی برای تربيت حافظان خردسالان، عنوان كرد: حفظ قرآن به ويژه برای كودكان و خردسالان بهتر است كه از قصارالسور و جزء 30 قرآن آغاز شود و ترجيحاً در آغاز حفظ سورههای كوچك و سپس حفظ سورههای بزرگتر دنبال شود.
اين حافظ كل قرآن با يادآوری اينكه حفظ خردسالان بايد آهسته و پيوسته دنبال شود، ادامه داد: به طور مثال در ابتدا میتوان هر دو يا سه روز، حفظ يك سوره از قرآن يا هفتهای دو سوره از قصارالسور با خردسالان كار شود كه پدر و مادر نقش مهمی در اين ميان داشته و بايد بتوانند به صورت گفتمان با فرزندان خود كار كنند و در اين ميان از لوحهای فشرده ترتيل اساتيد مصری و ايرانی نيز استفاده كنند تا يك تلاوت صحيح داشته باشند.
وی ادامه داد: يكی از مشكلاتی كه در حوزه حفظ خردسالان وجود دارد، اين است كه ما معمولاً كار حفظ قرآن را برای بچهها سخت میكنيم؛ به اين صورت كه اول با آنها فارسی كار میكنيم و از آنها میخواهيم كه قرآن را به فارسی قرائت كنند و بزرگتر كه شدند از آنها میخواهيم با حضور در جلسات تخصصی قرآن به تلاوت صحيح قرآن پرداخته و تلاوتی داشته باشند كه از نظر تجويد، وقف و ابتدا و صوت و لحن بدون ايراد باشد كه همين مسئله كار را بسيار سختتر میكند.
اين استاد حفظ قرآن با يادآوری اينكه هماكنون خردسالان بسياری هستند كه حافظ جزءهای مختلفی از قرآن بوده و در كنار حفظ قرآن، آيات را به صورت صحيح و همراه با تجويد صحيح قرائت میكنند، گفت: برای اينكه خردسالان تلاوت صحيحی داشته باشند، بايد كار حفظ را همراه با شنيدن تلاوت ترتيل قاريان مصری و ايرانی انجام دهند.
وی ادامه داد: همچنين پدر و مادر هر يك يا دو آيه را در هر شب آن قدر بخوانند تا بچهها حفظ شوند و تكرار اين كار علاوه بر تربيت حافظان خردسال منافعی نيز برای ساير اعضای خانوده داشته و موجب میشود تا فضای خانه يك فضای قرآنی شود، البته در كنار اين كار پدران و مادران نيز میتوانند سورهها و جزءهايی از قرآن را حفظ كنند.
وی با اظهار تأسف از اينكه برخی از موسسات مربيان خوبی برای آموزش قرآن به خردسالان ندارند، افزود: هر چند كه موسساتی نيز داريم كه از مربيان و اساتيد قرآنی توانمند استفاده میكنند، اما برخی از موسسات برنامه و روش آموزشی خوبی برای حفظ خردسالان نداشته و از مربيان توانمند در اين زمينه نيز استفاده نمیكنند و همين مسئله آسيبهايی را برای حفظ خردسالان به همراه خواهد داشت.
رجبی ادامه داد: موسساتی كه به حفظ خردسالان میپردازند، بايد بحث پرسش و پاسخ از خردسالان را همواره در دستور كار خود قرار داده و هفتهای دو يا سه بار جلسات پرسش و پاسخ برای سنجش ميزان محفوظات خردسالان برگزار كنند، البته همواره بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه در تربيت حافظان قرآن بهتر است حافظان حرفهای قرآن تربيت كنيم نه حافظانی كه فقط اسم حافظ قرآن را با خود به همراه داشته باشند و بهتر است، حافظی تربيت شود كه به درد جامعه بخورد و ساير افراد با شنيدن قرائت او اقبال بيشتری به سمت قرآن داشته باشند.
اين حافظ كل قرآن با اشاره به روشهايی كه از سوی موسسات قرآنی برای حفظ خردسالان مورد استفاده قرار میگيرد، گفت: با روش ايما و اشاره كه يك روش ابداعی بود، به هيچ عنوان موافق نيستم، زيرا اين روش يك روش كاربردی نبوده و در هيچ جايی هم مكتوب نشده است و اين روش كاملا ابداعی است كه به هيچ عنوان برای آموزش حفظ خردسالان مناسب نبوده و موسسات قرآنی نبايد از اين روش استفاده كنند.
وی يادآور شد: در آموزش به ناشنوايان يك علائم و نشانههايی مورد استفاده قرار میگيرند كه به عنوان نشانههای بينالمللی در جهان شناخته شده هستند و تمام دنيا از اين نشانهها برای ناشنوايان استفاده میكند و از طريق اين نشانهها افرادی كه نمیتوانند صحبت كنند، ديالوگ میگويند و حتی قرآن میخوانند، اما علائم و نشانههايی كه در روش ايما و اشاره مورد استفاده قرار میگيرند، نشانهای ابداعی هستند كه در هيچ جای دنيا شناخته شده نيست، اما متاسفانه در برخی از موسسات قرآنی نشر داده شده است و خانوادهها به هيچ عنوان نبايد فرزندان خود را به دنبال اين كارها بفرستند.
رجبی در ادامه عنوان كرد: برخی موسسات قرآنی نيز پيش از اينكه خردسالان به دبستان رفته و خواندن و نوشتن را ياد بگيرند، به آنها روخوانی قرآن را آموزش میدهند، البته اين روش نيز روش صحيحی نبوده و نيازی نيست كه خردسالان پيش از رفتن به مدرسه روخوانی قرآن را ياد بگيرند و بهتر است كه در حفظ خردسالان روند عادی و طبيعی را طی كنيم و اجازه دهيم كه خردسالان قرآن را آهسته و پيوسته حفظ كنند و پس از اينكه به دبستان رفتند، روخوانی قرآن را نيز انجام دهند.
وی يادآور شد: بهتر است كه آموزش حفظ به خردسالان تا شش سالگی فقط به شكل گفتمان و استماع باشد تا كودكان در ابتدا با فضای قرآنی آشنا شوند و نياز نيست كه فشار زيادی را به آنان تحميل كنيم تا در مدت زمان كوتاهی حافظ كل قرآن شوند.
رجبی در ادامه عنوان كرد: البته اين نكته را نيز بايد به خانوادهها متذكر شويم كه نيازی نيست فرزندان آنان در مدت يك سال حافظ كل قرآن شوند، زيرا اين حفظ هيچ نتيجهای برای آنان نخواهد داشت و بهتر است كه روند حفظ در چهار يا پنج سال انجام شود؛ همان گونه كه اكثر اساتيد بينالمللی حفظ نيز، حفظ كل قرآن را در چندين سال انجام دادهاند.
ادامه دارد...
اين حافظ كل قرآن با يادآوری اينكه حفظ خردسالان بايد آهسته و پيوسته دنبال شود، ادامه داد: به طور مثال در ابتدا میتوان هر دو يا سه روز، حفظ يك سوره از قرآن يا هفتهای دو سوره از قصارالسور با خردسالان كار شود كه پدر و مادر نقش مهمی در اين ميان داشته و بايد بتوانند به صورت گفتمان با فرزندان خود كار كنند و در اين ميان از لوحهای فشرده ترتيل اساتيد مصری و ايرانی نيز استفاده كنند تا يك تلاوت صحيح داشته باشند.
وی ادامه داد: يكی از مشكلاتی كه در حوزه حفظ خردسالان وجود دارد، اين است كه ما معمولاً كار حفظ قرآن را برای بچهها سخت میكنيم؛ به اين صورت كه اول با آنها فارسی كار میكنيم و از آنها میخواهيم كه قرآن را به فارسی قرائت كنند و بزرگتر كه شدند از آنها میخواهيم با حضور در جلسات تخصصی قرآن به تلاوت صحيح قرآن پرداخته و تلاوتی داشته باشند كه از نظر تجويد، وقف و ابتدا و صوت و لحن بدون ايراد باشد كه همين مسئله كار را بسيار سختتر میكند.
اين استاد حفظ قرآن با يادآوری اينكه هماكنون خردسالان بسياری هستند كه حافظ جزءهای مختلفی از قرآن بوده و در كنار حفظ قرآن، آيات را به صورت صحيح و همراه با تجويد صحيح قرائت میكنند، گفت: برای اينكه خردسالان تلاوت صحيحی داشته باشند، بايد كار حفظ را همراه با شنيدن تلاوت ترتيل قاريان مصری و ايرانی انجام دهند.
وی ادامه داد: همچنين پدر و مادر هر يك يا دو آيه را در هر شب آن قدر بخوانند تا بچهها حفظ شوند و تكرار اين كار علاوه بر تربيت حافظان خردسال منافعی نيز برای ساير اعضای خانوده داشته و موجب میشود تا فضای خانه يك فضای قرآنی شود، البته در كنار اين كار پدران و مادران نيز میتوانند سورهها و جزءهايی از قرآن را حفظ كنند.
وی با اظهار تأسف از اينكه برخی از موسسات مربيان خوبی برای آموزش قرآن به خردسالان ندارند، افزود: هر چند كه موسساتی نيز داريم كه از مربيان و اساتيد قرآنی توانمند استفاده میكنند، اما برخی از موسسات برنامه و روش آموزشی خوبی برای حفظ خردسالان نداشته و از مربيان توانمند در اين زمينه نيز استفاده نمیكنند و همين مسئله آسيبهايی را برای حفظ خردسالان به همراه خواهد داشت.
رجبی ادامه داد: موسساتی كه به حفظ خردسالان میپردازند، بايد بحث پرسش و پاسخ از خردسالان را همواره در دستور كار خود قرار داده و هفتهای دو يا سه بار جلسات پرسش و پاسخ برای سنجش ميزان محفوظات خردسالان برگزار كنند، البته همواره بايد به اين نكته توجه داشته باشيم كه در تربيت حافظان قرآن بهتر است حافظان حرفهای قرآن تربيت كنيم نه حافظانی كه فقط اسم حافظ قرآن را با خود به همراه داشته باشند و بهتر است، حافظی تربيت شود كه به درد جامعه بخورد و ساير افراد با شنيدن قرائت او اقبال بيشتری به سمت قرآن داشته باشند.
اين حافظ كل قرآن با اشاره به روشهايی كه از سوی موسسات قرآنی برای حفظ خردسالان مورد استفاده قرار میگيرد، گفت: با روش ايما و اشاره كه يك روش ابداعی بود، به هيچ عنوان موافق نيستم، زيرا اين روش يك روش كاربردی نبوده و در هيچ جايی هم مكتوب نشده است و اين روش كاملا ابداعی است كه به هيچ عنوان برای آموزش حفظ خردسالان مناسب نبوده و موسسات قرآنی نبايد از اين روش استفاده كنند.
وی يادآور شد: در آموزش به ناشنوايان يك علائم و نشانههايی مورد استفاده قرار میگيرند كه به عنوان نشانههای بينالمللی در جهان شناخته شده هستند و تمام دنيا از اين نشانهها برای ناشنوايان استفاده میكند و از طريق اين نشانهها افرادی كه نمیتوانند صحبت كنند، ديالوگ میگويند و حتی قرآن میخوانند، اما علائم و نشانههايی كه در روش ايما و اشاره مورد استفاده قرار میگيرند، نشانهای ابداعی هستند كه در هيچ جای دنيا شناخته شده نيست، اما متاسفانه در برخی از موسسات قرآنی نشر داده شده است و خانوادهها به هيچ عنوان نبايد فرزندان خود را به دنبال اين كارها بفرستند.
رجبی در ادامه عنوان كرد: برخی موسسات قرآنی نيز پيش از اينكه خردسالان به دبستان رفته و خواندن و نوشتن را ياد بگيرند، به آنها روخوانی قرآن را آموزش میدهند، البته اين روش نيز روش صحيحی نبوده و نيازی نيست كه خردسالان پيش از رفتن به مدرسه روخوانی قرآن را ياد بگيرند و بهتر است كه در حفظ خردسالان روند عادی و طبيعی را طی كنيم و اجازه دهيم كه خردسالان قرآن را آهسته و پيوسته حفظ كنند و پس از اينكه به دبستان رفتند، روخوانی قرآن را نيز انجام دهند.
وی يادآور شد: بهتر است كه آموزش حفظ به خردسالان تا شش سالگی فقط به شكل گفتمان و استماع باشد تا كودكان در ابتدا با فضای قرآنی آشنا شوند و نياز نيست كه فشار زيادی را به آنان تحميل كنيم تا در مدت زمان كوتاهی حافظ كل قرآن شوند.
رجبی در ادامه عنوان كرد: البته اين نكته را نيز بايد به خانوادهها متذكر شويم كه نيازی نيست فرزندان آنان در مدت يك سال حافظ كل قرآن شوند، زيرا اين حفظ هيچ نتيجهای برای آنان نخواهد داشت و بهتر است كه روند حفظ در چهار يا پنج سال انجام شود؛ همان گونه كه اكثر اساتيد بينالمللی حفظ نيز، حفظ كل قرآن را در چندين سال انجام دادهاند.
ادامه دارد...
