نشانههايی از خداوند در طبيعت
خداوند در بسياری از آيات قرآن، انسان را دعوت به تفكر در طبيعت میكند، از اين رو در ادامه به تعدادی از اين آيات قرآنی اشاره میشود.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از پايگاه تحليلی تخصصی منهاج فردوسيان، در سوره الرعد، آيه سه آمده است «و اوست كسى كه زمين را گسترانيد و در آن كوهها و رودها نهاد و از هرگونه ميوهاى در آن جفت جفت قرار داد. روز را به شب میپوشاند قطعاً در اين [امور] براى مردمى كه تفكر میكنند نشانههایى وجود دارد.
همچنين در سوره الروم آيه ۲۴ خداوند بلند مرتبه میفرمايد «و از نشانههاى او [اينكه] برق را براى شما بيم آور و اميدبخش مینماياند و از آسمان به تدريج آبى فرو میفرستد كه به وسيله آن زمين را پس از مرگش زنده میگرداند در اين [امر هم] براى مردمى كه تعقل میكنند قطعاً نشانههایى است».
از نشانههای ديگر وجود خداوند در طبيعت نيز در سوره النحل، آيه ۱۱ آمده است كه میفرمايد «به وسيله آن كشت و زيتون و درختان خرما و انگور و از هر گونه محصولات [ديگر] براى شما میروياند قطعاً در اينها براى مردمى كه انديشه میكنند نشانهاى است».
همچنين در سوره النحل آيه ۱۲ آمده است «و شب و روز و خورشيد و ماه را براى شما رام گردانيد و ستارگان به فرمان او مسخر شده اند مسلما در اين [امور] براى مردمى كه تعقل مىكنند نشانههاست».
سوره النحل آيه ۱۳ نيز مؤيد اين امر است كه خداوند بلند مرتبه در جای جای جهان پهناور نمود دارد كه در اين آيه آمده است «و [همچنين] آنچه را در زمين به رنگهاى گوناگون براى شما پديد آورد [مسخر شما ساخت] بیترديد در اين [امور] براى مردمى كه پند میگيرند نشانهاى است».
سوره الحشر، آيه ۲۱ نيز مثال ديگری از كلام وحی است كه آمده است «اگر اين قرآن را بر كوهى فرو میفرستاديم يقيناً آن [كوه] را از بيم خدا فروتن [و] از هم پاشيده میديدى و اين مثلها را براى مردم میزنيم باشد كه آنان بينديشند».
گواه پايانی ما نيز از سوره النحل آيه ۶۹ است كه خداوند میفرمايد «سپس از همه ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى [آنگاه] از درون [شكم] آن شهدى كه به رنگهاى گوناگون است بيرون میآيد در آن براى مردم درمانى است راستى در اين [زندگى زنبوران] براى مردمى كه تفكر میكنند نشانه [قدرت الهى] است».
همچنين در سوره الروم آيه ۲۴ خداوند بلند مرتبه میفرمايد «و از نشانههاى او [اينكه] برق را براى شما بيم آور و اميدبخش مینماياند و از آسمان به تدريج آبى فرو میفرستد كه به وسيله آن زمين را پس از مرگش زنده میگرداند در اين [امر هم] براى مردمى كه تعقل میكنند قطعاً نشانههایى است».
از نشانههای ديگر وجود خداوند در طبيعت نيز در سوره النحل، آيه ۱۱ آمده است كه میفرمايد «به وسيله آن كشت و زيتون و درختان خرما و انگور و از هر گونه محصولات [ديگر] براى شما میروياند قطعاً در اينها براى مردمى كه انديشه میكنند نشانهاى است».
همچنين در سوره النحل آيه ۱۲ آمده است «و شب و روز و خورشيد و ماه را براى شما رام گردانيد و ستارگان به فرمان او مسخر شده اند مسلما در اين [امور] براى مردمى كه تعقل مىكنند نشانههاست».
سوره النحل آيه ۱۳ نيز مؤيد اين امر است كه خداوند بلند مرتبه در جای جای جهان پهناور نمود دارد كه در اين آيه آمده است «و [همچنين] آنچه را در زمين به رنگهاى گوناگون براى شما پديد آورد [مسخر شما ساخت] بیترديد در اين [امور] براى مردمى كه پند میگيرند نشانهاى است».
سوره الحشر، آيه ۲۱ نيز مثال ديگری از كلام وحی است كه آمده است «اگر اين قرآن را بر كوهى فرو میفرستاديم يقيناً آن [كوه] را از بيم خدا فروتن [و] از هم پاشيده میديدى و اين مثلها را براى مردم میزنيم باشد كه آنان بينديشند».
گواه پايانی ما نيز از سوره النحل آيه ۶۹ است كه خداوند میفرمايد «سپس از همه ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى [آنگاه] از درون [شكم] آن شهدى كه به رنگهاى گوناگون است بيرون میآيد در آن براى مردم درمانى است راستى در اين [زندگى زنبوران] براى مردمى كه تفكر میكنند نشانه [قدرت الهى] است».
