موضعگيریهای سياسی و فرهنگی امام جواد(ع)؛ زمينهساز شفافيت تشيع
گروه جتماعی: مدرس دانشگاه پيام نور گيلان با بيان اينكه موضعگيریهای امام جواد(ع) در دو جبهه سياست و فرهنگ زمينه شفافيت بيشتر فرهنگ تشيع شد، گفت: امام جواد(ع) با غاليان كه روايات را جعل میكردند و شيعيان را به انحراف میكشانند برخور میكرد.
حجتالاسلام والمسلمين عليپور، مدرس دانشگاه پيام نور گيلان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، در خصوص اينكه حضرت جوادلائمه(ع) چگونه با سن كم میتوانست مسئوليت سنگين امامت را برعهده بگيرد، اظهار كرد: علم و مسئوليت از جانب خداست و همانطور كه حضرت عيسی(ع) در گهواره سخن گفت و اعلام نمود كه پيامبر خداست، پس وجود امام جواد(ع) با ظاهر كودكانه اما با دانش و آگاهی فراوان، قابل قبول است.
وی افزود: امام رضا(ع) پيش از شهادت به فرمان خدا و سفارش پيامبر خدا(ص)، محمد بن علی(ع) را امام و رهبر مسلمانان خواند و ايشان در سن كودكی به مقام والای امامت رسيد و با علم و شايستگی الهی به هدايت و ارشاد مردم پرداخت؛ به گفته شيخ صدوق، امام نهم را «تقی» لقب دادند، زيرا از خدا میترسيد و در برابر مصائب و گرفتاریهای روزگار، بسيار شكيبا و بردبار بود.
مدرس دانشگاه با تصريح بر اين مطلب كه امام جواد(ع) در مسائل و مشكلات شخصی صبور بود، متذكر شد: امام جواد(ع) با داشتن سن كم ضمن شركت در جلسات مناظرههای دانشمندان آن دوران، ميزان برخورداری خويش از علم لدنی را كه مختص انبياء و معصومين است در معرض ديد همگان قرار داد؛ اين امام همام در اصول اسلامی و حدود الهی در مقام دفاع بر میآمد و موضعگيریهای اساسی و شايستهای داشت؛ بسيار روزه میگرفت و خدمت به مردم را از وظايف خود میدانست.
حجتالاسلام عليپور در خصوص نقش حضرت جوادالائمه(ع) در بيان احكام دينی، تصريح كرد: يكی از وظايف امامان ارشاد، تبليغ و هدايت مردم است و حضرت جوادالائمه(ع) در برابر نحلهها و فرقههايی كه در دوران آن حضرت وجود داشت، شيعيانان خود را راهنمايی میكرد؛ يكی از اين فرقهها «مجسمی» مذهب بودند و خدا را دارای جسم میپنداشتند كه حضرت درباره آنان به شيعيانان فرمود كه اجازه ندارند پشت سر كسی كه خدا را دارای جسم میداند نماز گزارند و به آنها زكات بپردازند؛ همچنين امام جواد(ع) با غاليان كه روايات را جعل میكردند و شيعيان را به انحراف میكشانند برخور میكرد و آنها را مورد لعن و نفرين قرار میداد.
اين كارشناس دينی با تاكيد بر اينكه تقوای الهی و عدم همراهی با فساد يكی از عوامل شهادت امام جواد(ع) بود، بيان كرد: عامل ديگر شهادت امام جواد(ع) را میتوان حضور قوی و كارآمد حضرت در صحنههای علمی و برتری دانش آن حضرت برشمرد، زيرا كه اين امر ناتوانی خليفه را در مقابل امام جواد(ع) كه بسياری خلافت را حق آنان میدانستند به نمايش میگذاشت و ضعف بنيه علمی دانشمندان درباری را هر چه بيشتر آشكار میساخت.
وی خاطرنشان كرد: موضعگيریهای امام جواد(ع) در دو جبهه سياست و فرهنگ زمينه شفافيت بيشتر فرهنگ تشيع در برابر شبههافكنیهای فرقههای انحرافی شد؛ امام جواد (ع) با داشتن سن كم ضمن شركت در جلسات مناظره های دانشمندان آن دوران، ميزان برخورداری خويش از علم لدنی را كه مختص انبياء و معصومين است در معرض ديد همگان قرار داد و در راستای گسترش فرهنگ ناب تشيع و به منظور نفوذ نيروهای شيعی در ساختار حكومتی بنیعباس برای ياری شيعيان مبادرت به اعزام كارگزارانی به مناطق مختلف قلمرو عباسيان كرد.
وی افزود: امام رضا(ع) پيش از شهادت به فرمان خدا و سفارش پيامبر خدا(ص)، محمد بن علی(ع) را امام و رهبر مسلمانان خواند و ايشان در سن كودكی به مقام والای امامت رسيد و با علم و شايستگی الهی به هدايت و ارشاد مردم پرداخت؛ به گفته شيخ صدوق، امام نهم را «تقی» لقب دادند، زيرا از خدا میترسيد و در برابر مصائب و گرفتاریهای روزگار، بسيار شكيبا و بردبار بود.
مدرس دانشگاه با تصريح بر اين مطلب كه امام جواد(ع) در مسائل و مشكلات شخصی صبور بود، متذكر شد: امام جواد(ع) با داشتن سن كم ضمن شركت در جلسات مناظرههای دانشمندان آن دوران، ميزان برخورداری خويش از علم لدنی را كه مختص انبياء و معصومين است در معرض ديد همگان قرار داد؛ اين امام همام در اصول اسلامی و حدود الهی در مقام دفاع بر میآمد و موضعگيریهای اساسی و شايستهای داشت؛ بسيار روزه میگرفت و خدمت به مردم را از وظايف خود میدانست.
حجتالاسلام عليپور در خصوص نقش حضرت جوادالائمه(ع) در بيان احكام دينی، تصريح كرد: يكی از وظايف امامان ارشاد، تبليغ و هدايت مردم است و حضرت جوادالائمه(ع) در برابر نحلهها و فرقههايی كه در دوران آن حضرت وجود داشت، شيعيانان خود را راهنمايی میكرد؛ يكی از اين فرقهها «مجسمی» مذهب بودند و خدا را دارای جسم میپنداشتند كه حضرت درباره آنان به شيعيانان فرمود كه اجازه ندارند پشت سر كسی كه خدا را دارای جسم میداند نماز گزارند و به آنها زكات بپردازند؛ همچنين امام جواد(ع) با غاليان كه روايات را جعل میكردند و شيعيان را به انحراف میكشانند برخور میكرد و آنها را مورد لعن و نفرين قرار میداد.
اين كارشناس دينی با تاكيد بر اينكه تقوای الهی و عدم همراهی با فساد يكی از عوامل شهادت امام جواد(ع) بود، بيان كرد: عامل ديگر شهادت امام جواد(ع) را میتوان حضور قوی و كارآمد حضرت در صحنههای علمی و برتری دانش آن حضرت برشمرد، زيرا كه اين امر ناتوانی خليفه را در مقابل امام جواد(ع) كه بسياری خلافت را حق آنان میدانستند به نمايش میگذاشت و ضعف بنيه علمی دانشمندان درباری را هر چه بيشتر آشكار میساخت.
وی خاطرنشان كرد: موضعگيریهای امام جواد(ع) در دو جبهه سياست و فرهنگ زمينه شفافيت بيشتر فرهنگ تشيع در برابر شبههافكنیهای فرقههای انحرافی شد؛ امام جواد (ع) با داشتن سن كم ضمن شركت در جلسات مناظره های دانشمندان آن دوران، ميزان برخورداری خويش از علم لدنی را كه مختص انبياء و معصومين است در معرض ديد همگان قرار داد و در راستای گسترش فرهنگ ناب تشيع و به منظور نفوذ نيروهای شيعی در ساختار حكومتی بنیعباس برای ياری شيعيان مبادرت به اعزام كارگزارانی به مناطق مختلف قلمرو عباسيان كرد.
