پيام واقعه غدير، به جامعه مسلمانان وحدت میبخشد
گروه انديشه: محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام با بيان اينكه واقعه غدير بهعنوان راه رستگاری بعد از پيامبر(ص) نه تنها برای اصحاب ايشان بلكه برای همه مسلمانها است، گفت: اصل واقعه غدير و پيام آن و جايگاه آن ناديده گرفته شد، در حالیکه میتوانست باعث وحدت و انسجام مسلمانان شود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه هرمزگان، محمدحسين رجبی دوانی، محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام عصر ديروز شنبه، 4 آبانماه 92 در نشست «بررسی علل و عوامل وقايع عاشورا با نگاهی به تحريفات عاشورا»، در مسجد سيد كامل بندرعباس اظهار کرد: خداوند لطفی به امت اسلام بعد از پيامبر(ص) كرد و آن ولايت اهل بيت(ع) بود كه مردم پس از پيامبر(ص) دچار سرگردانی نشوند.
وی با بيان اينكه اهل بيت(ع) نعمت و موهبت الهی برای امت اسلام بودند، بیان کرد: متأسفانه به دليل عواملی امت اسلامی نتوانست لايق اين موهبت باشد و توسط خواص جامعه چراغهای هدايت و كشتیهای نجات خود را از بين بردند و اساس اسلام دچار نابودی شد.
این پژوهشگر حوزه تاریخ اسلام افزود: واقعه غدير بهعنوان راه سعادت و كمال و رستگاری بعد از پيامبر(ص) نه تنها برای اصحاب ايشان بلكه برای همه مسلمانها تا روز قيامت است و اين لطف خداوند بر مردم بود اما متأسفانه اصل واقعه غدير و پيام آن و جايگاه آن ناديده گرفته شد، غديری كه میتوانست باعث وحدت و انسجام و يكپارچگی مسلمانان شود.
رجبی دوانی ادامه داد: عدم توجه به غدير انشقاق میان جامعه اسلامی را پديد آورد و از همان روز رحلت پيامبر(ص)، مسلمانان دو دسته شدند، گروهی قائل به رهبری اميرالمؤمنين(ع) و حقانيت آن بزرگوار كه متأسفانه در اقليت بودند و گروه ديگر كه اكثريت قاطع بودند، نمیخواستند رهبری جامعه اسلامی در اهل بيت پيامبر(ص) تداوم داشته باشد و اين مسئله وجه اصلی تمايز دو گروه از مسلمين فريقين يعنی شيعه و سنی شد.
به گفته این مورخ تاریخ اسلام، شيعه پايبند به پيام غدير و اهل تسنن بر مبنای بی اعتقادی به غدير و گروهی كه اصل واقعه را انكار كردند و برخی هم كه پذيرفتند در معنی پيام حديث غدير و جايگاه اميرالمؤمنين(ع) در اين حديث صحيح تشكيك كردند و آن را در حقيقت نپذيرفتند و اين مسئله منشأ تفاوت بين دو فرقه بزرگ اسلامی شد كه تا امروز اين وضعيت باقی است.
وی با بيان اينكه در تاريخ صدر اسلام پس از خليفه اول در شبه جزيره عربستان يك جريان عظيم ارتداد از اسلام شكل گرفت، گفت: عدهای تازه مسلمان شده بودند و ايمانشنان سست بود و وقتی ديدند كه اصحاب به گفته پيامبر(ص) عمل نمیكنند و از ولايت حضرت علی(ع) پيروی نمیكنند، از اسلام روی برگرداندند كه خالدبن وليد با كشتارهای وسيع و جنگهای سخت دوباره توانست اين قبايل را زير پرچم اسلام در آورد.
تحلیلگر سریال مختارنامه افزود: حضرت اميرالمؤمنين(ع)، وقتی كه به خلافت رسيد به قدری اسلام از پيامبر(ص) دور شده بود كه به مسلمين گفت میخواهم شما را برگردانم به سنت پيامبر(ص)، اما از ايشان اطاعت نكردند و از بيعت با امام پشيمان شدند.
رجبی دوانی به علل صلح امام حسن(ع) با معاويه پرداخت و گفت: معاويه میدانست كه امام حسن(ع) خليفه مشروعی است، كنار زدن و جنگيدن با خليفه مشروع و كشتن او اولاً بدعتی خواهد شد كه در آينده راه را نشان ديگران خواهد داد و در آينده بر ضد خود او ممكن است استفاده شود و رواج دادن اين موضوع در جامعه هم هزينه دارد.
اين محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام گفت: امام حسن(ع) ابتداً خود را برای جنگ با معاويه آماده نمود اما در اثر عدم پايداری ياران آن حضرت و به جهت خطراتی كه متوجه اصل دين اسلام بود كه بيم آن میرفت اصل دين را به نابودی بكشاند، حضرت مجبور شد با معاويه صلح كند.
رجبی در ادامه سخنان خود در خصوص علل قيام امام حسين(ع) در برابر يزيد گفت: 10 سال از دوران خلافت امام حسين(ع)، شامل حكومت معاويه است و امام در اين زمان تابع شرايط زمان امام حسن(ع) است، معاويه در پيمان با امام حسن(ع) تعهد كرده بود كه بعد از خود، حکومت از آن امام حسن(ع) خواهد بود و اگر امام حسن(ع) نبودند به امام حسين(ع) میرسد و اگر چنين نشد معاويه حق انتخاب جانشين برای خود ندارد.
وی درباره نهضت امام حسين(ع) و نقش دعوت كوفيان در قيام ايشان اظهار كرد: چه دعوت از امام حسين(ع) بهعمل میآمد و چه نمیآمد و نيز چه يزيد امام(ع) را مجبور به بيعت میكرد يا نمیكرد، امام(ع) وظيفه داشتند در برابر حاكميت غاصبانه يزيد كه خلاف شرع و عرف و اخلاق بود، بايستند و اعتراض خود را رسماً اعلام كنند و امام(ع) حتی اگر در اين راه يكه و تنها نيز بودند، بايد میايستادند.
این مورخ تاریخ اسلام در ادامه به بررسی تحريفات در جريان عاشورا پرداخت و گفت: تحريفات عاشورا به دست دو عده صورت گرفت، دوستان جاهل و دشمنان آگاه و عاقل، معاندان و مخالفان امامان معصوم(ع) همواره سعی میكنند حركت اباعبداللهالحسين(ع) را شورش و طغيانی عليه حكومت يزيد نشان داده و اقدام يزيد و عوامل جنايتكار او را از نظر شرع و عقل، به حق جلوه دهند.
رجبی دوانی افزود: دوستان ناآگاه چون متوجه هدف اصلی قيام امام حسين(ع) نبوده و تنها به بعد احساسی و دردناك آن توجه كردند، از اين جهت راغب شدند كه برای ايجاد سوز و حزن بيشتر، مسائلی را كه باعث جريحهدار شدن احساسات مردم میشود را ساخته و به حادثه كربلا نسبت دهند تا با اين اقدام خدمتی به اهل بيت پيامبر(ص) كرده باشند.
وی در پایان خاطرنشان كرد: ما معتقديم حادثه عاشورا از جهت معنوی، عظمت بالايی داشته و از لحاظ عاطفی نيز آنقدر دردناك است كه نيازی به اضافه كردن موارد غير واقعی، جعليات و تحريفات ندارد و اگر ما به همان حقايق و وقايعی كه حتی در برخی از منابع معتبر اهل تسنن آمده، رجوع كنيم برای اشك ريختن خالصانه بر مظلوميت حسين بن علی كفايت میكند.
وی با بيان اينكه اهل بيت(ع) نعمت و موهبت الهی برای امت اسلام بودند، بیان کرد: متأسفانه به دليل عواملی امت اسلامی نتوانست لايق اين موهبت باشد و توسط خواص جامعه چراغهای هدايت و كشتیهای نجات خود را از بين بردند و اساس اسلام دچار نابودی شد.
این پژوهشگر حوزه تاریخ اسلام افزود: واقعه غدير بهعنوان راه سعادت و كمال و رستگاری بعد از پيامبر(ص) نه تنها برای اصحاب ايشان بلكه برای همه مسلمانها تا روز قيامت است و اين لطف خداوند بر مردم بود اما متأسفانه اصل واقعه غدير و پيام آن و جايگاه آن ناديده گرفته شد، غديری كه میتوانست باعث وحدت و انسجام و يكپارچگی مسلمانان شود.
رجبی دوانی ادامه داد: عدم توجه به غدير انشقاق میان جامعه اسلامی را پديد آورد و از همان روز رحلت پيامبر(ص)، مسلمانان دو دسته شدند، گروهی قائل به رهبری اميرالمؤمنين(ع) و حقانيت آن بزرگوار كه متأسفانه در اقليت بودند و گروه ديگر كه اكثريت قاطع بودند، نمیخواستند رهبری جامعه اسلامی در اهل بيت پيامبر(ص) تداوم داشته باشد و اين مسئله وجه اصلی تمايز دو گروه از مسلمين فريقين يعنی شيعه و سنی شد.
به گفته این مورخ تاریخ اسلام، شيعه پايبند به پيام غدير و اهل تسنن بر مبنای بی اعتقادی به غدير و گروهی كه اصل واقعه را انكار كردند و برخی هم كه پذيرفتند در معنی پيام حديث غدير و جايگاه اميرالمؤمنين(ع) در اين حديث صحيح تشكيك كردند و آن را در حقيقت نپذيرفتند و اين مسئله منشأ تفاوت بين دو فرقه بزرگ اسلامی شد كه تا امروز اين وضعيت باقی است.
وی با بيان اينكه در تاريخ صدر اسلام پس از خليفه اول در شبه جزيره عربستان يك جريان عظيم ارتداد از اسلام شكل گرفت، گفت: عدهای تازه مسلمان شده بودند و ايمانشنان سست بود و وقتی ديدند كه اصحاب به گفته پيامبر(ص) عمل نمیكنند و از ولايت حضرت علی(ع) پيروی نمیكنند، از اسلام روی برگرداندند كه خالدبن وليد با كشتارهای وسيع و جنگهای سخت دوباره توانست اين قبايل را زير پرچم اسلام در آورد.
تحلیلگر سریال مختارنامه افزود: حضرت اميرالمؤمنين(ع)، وقتی كه به خلافت رسيد به قدری اسلام از پيامبر(ص) دور شده بود كه به مسلمين گفت میخواهم شما را برگردانم به سنت پيامبر(ص)، اما از ايشان اطاعت نكردند و از بيعت با امام پشيمان شدند.
رجبی دوانی به علل صلح امام حسن(ع) با معاويه پرداخت و گفت: معاويه میدانست كه امام حسن(ع) خليفه مشروعی است، كنار زدن و جنگيدن با خليفه مشروع و كشتن او اولاً بدعتی خواهد شد كه در آينده راه را نشان ديگران خواهد داد و در آينده بر ضد خود او ممكن است استفاده شود و رواج دادن اين موضوع در جامعه هم هزينه دارد.
اين محقق و پژوهشگر تاريخ اسلام گفت: امام حسن(ع) ابتداً خود را برای جنگ با معاويه آماده نمود اما در اثر عدم پايداری ياران آن حضرت و به جهت خطراتی كه متوجه اصل دين اسلام بود كه بيم آن میرفت اصل دين را به نابودی بكشاند، حضرت مجبور شد با معاويه صلح كند.
رجبی در ادامه سخنان خود در خصوص علل قيام امام حسين(ع) در برابر يزيد گفت: 10 سال از دوران خلافت امام حسين(ع)، شامل حكومت معاويه است و امام در اين زمان تابع شرايط زمان امام حسن(ع) است، معاويه در پيمان با امام حسن(ع) تعهد كرده بود كه بعد از خود، حکومت از آن امام حسن(ع) خواهد بود و اگر امام حسن(ع) نبودند به امام حسين(ع) میرسد و اگر چنين نشد معاويه حق انتخاب جانشين برای خود ندارد.
وی درباره نهضت امام حسين(ع) و نقش دعوت كوفيان در قيام ايشان اظهار كرد: چه دعوت از امام حسين(ع) بهعمل میآمد و چه نمیآمد و نيز چه يزيد امام(ع) را مجبور به بيعت میكرد يا نمیكرد، امام(ع) وظيفه داشتند در برابر حاكميت غاصبانه يزيد كه خلاف شرع و عرف و اخلاق بود، بايستند و اعتراض خود را رسماً اعلام كنند و امام(ع) حتی اگر در اين راه يكه و تنها نيز بودند، بايد میايستادند.
این مورخ تاریخ اسلام در ادامه به بررسی تحريفات در جريان عاشورا پرداخت و گفت: تحريفات عاشورا به دست دو عده صورت گرفت، دوستان جاهل و دشمنان آگاه و عاقل، معاندان و مخالفان امامان معصوم(ع) همواره سعی میكنند حركت اباعبداللهالحسين(ع) را شورش و طغيانی عليه حكومت يزيد نشان داده و اقدام يزيد و عوامل جنايتكار او را از نظر شرع و عقل، به حق جلوه دهند.
رجبی دوانی افزود: دوستان ناآگاه چون متوجه هدف اصلی قيام امام حسين(ع) نبوده و تنها به بعد احساسی و دردناك آن توجه كردند، از اين جهت راغب شدند كه برای ايجاد سوز و حزن بيشتر، مسائلی را كه باعث جريحهدار شدن احساسات مردم میشود را ساخته و به حادثه كربلا نسبت دهند تا با اين اقدام خدمتی به اهل بيت پيامبر(ص) كرده باشند.
وی در پایان خاطرنشان كرد: ما معتقديم حادثه عاشورا از جهت معنوی، عظمت بالايی داشته و از لحاظ عاطفی نيز آنقدر دردناك است كه نيازی به اضافه كردن موارد غير واقعی، جعليات و تحريفات ندارد و اگر ما به همان حقايق و وقايعی كه حتی در برخی از منابع معتبر اهل تسنن آمده، رجوع كنيم برای اشك ريختن خالصانه بر مظلوميت حسين بن علی كفايت میكند.
