نوذر شفيعی، عضو كميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی در گفتوگو باخبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) در مورد حمله تروريستی در شهر سراوان كه به شهادت تعدادی از مرزبانان كشورمان منجر شد، گفت: برای آنكه بتوانيم از ميزان تهديد اين گروهها بكاهيم، چند كار بايد صورت گيرد.
وی افزود: اولاً يكی از ريشههای چنين اقداماتی، بحران توزيع است، به اين معنا كه در تخصيص منابع و امكانات به سيستان و بلوچستان، منابع اندكی به آنان اختصاص میيابد در حالی كه ما بايد كاری كنيم كه اين استان از جهت اقتصادی و عمرانی رشد كند.
شفيعی از بحران مشاركت بهعنوان ديگر بحران موجود در سيستان و بلوچستان نام برد و گفت: بايد به سيستان و بلوچستان امكان مشاركت بدهيم؛ اينها سياستهای جذب است و ما بهكارگيری آنها بايد كاری كنيم كه محيط اطرافمان امن اشود.
وی در اينباره خاطرنشان كرد: با بهرهگيری از سياستهای توسعهای نسبت به همسايگان شرقی يعنی افغانستان و پاكستان، میتوانيم به آنها قدرت بيشتری در كنترل مرزهايشان اعطا كنيم؛ چرا كه اكنون اين دو دولت بهنوعی ورشكستهاند و نمیتوانند بر قلمرو سرزمينشان اعمال اقتدار كنند.
عضو كميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس شورای اسلامی گفت: ما همچنين بايد راهكاری برای حل مسئله فرقهگرايی پيدا كنيم؛ فرقهگرايی مسئله ايست كه عربستانیها امريكايیها اسرائيلیها از آن نفع میبرند و جمهوری اسلامی ايران بايد در قبال آن تدابير اساسی بيانديشد.
وی تحديد مرزها و يا افزايش تدابير امنيتی در نقاط مرزی را برای مقابله با اين گونه حملات تروريستی از خاك همسايه ناكافی برشمرد و تصريح كرد: اين اقدامات حداكثر به كاهش تهديد منجر میشود، اما به رفع آن منجر نمیشود، لذا بايد اساسیتر به مسئله نگاه كرد.
شفيعی با پذيرش اينكه دولت پاكستان در تأمين امنيت مرزهای خود با ايران مشكل دارد، گفت: البته اين نبايد موجب شود كه زيانی متوجه همسايگان پاكستان شود؛ اگر دولت پاكستان نمیتواند كنترلی بر مرزهای خود داشته باشد، اين امكان را به جمهوری اسلامی ايران بدهد كه عمليات كنترل مرزها را تا 20 كيلومتر در درون خاك پاكستان انجام دهد تا از تكرار چنين وقايعی پيشگيری شود.
اين كارشناس ارشد مسائل آسيا اظهار كرد: بديهی است گروههای تروريستی از طرف عربستان، پاكستان، امارات متحده عربی و گروههای غير حاكميتی در پاكستان و افغانستان تقويت میشوند، به علاوه امريكايیها نيز بهطور غير مستقيم از آنها حمايت میكنند، لذا لازم نيست بهدنبال عوامل تحريك كننده تروريستها بگرديم و الان زمان اقدام است نه اعلام؛ به عبارت ديگر چون عوامل تحريككننده مشخصند، زمان تصميمگيری درباره آن فرارسيده است.