تدوين الگوی اقتصادی با كمترين آسيب؛ لازمه استقلال مؤسسات قرآنی

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، نشست تخصصی «راهكارهای استقلال مالی مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد»، امروز سه‌شنبه، هفتم آبان‌ماه به همت اتحاديه تشكل‌های قرآن و عترت كشور با حضور سيدعلی سرابی، قائم‌مقام شورای عالی قرآن و حاجيلری، از فعالان قرآنی و حسن محمدی، مديرعامل اتحاديه تشكل‌های قرآن و عترت كشور برگزار شد.
در اين نشست سرابی، رئيس هيئت مديره اتحاديه تشكل‌های قرآن و عترت كشور اظهار كرد: نيروهای كه در مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد حضور می‌يابند بايد افراد دغدغه‌مندی باشند كه بتوانند با استفاده از ظرفيت‌های موجود و توسعه فعاليت‌ها و ارائه ايده‌های خود به بحث درآمدزايی نيز كمك كنند.
وی ادامه داد: همين نيروها می‌توانند با طی دوره‌های آموزشی و توجيهی مناسب، در آينده تبديل به مديران قرآنی توانمند شوند. امروزه عمده كمك‌های مالی به اين مؤسسات صرف پرداخت ديون مالی می‌شود و اميد است به سطحی برسيم كه نيروهای قرآنی فارغ از نگرانی‌های مالی در اين عرصه فعاليت كنند.
سرابی ضمن اشاره به لزوم حمايت دولت از فعاليت‌های فرهنگی خاطرنشان كرد: برخی‌ها گمان می‌كنند كه عرصه‌های فرهنگی مانند سينما، كتاب و ... نيازی به حمايت‌های دولتی ندارد ولی دولت موظف است كه در كار درآمدزايی، به اين عرصه‌های فرهنگی نيز كمك مالی كند.
وی بيان كرد: برخی از مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد در كنار برنامه‌های آموزشی خود، به صورت مستقيم وارد فعاليت‌های اقتصادی صنعتی متداول شدند و بخشی از هزينه‌های خود را از اين طريق تأمين می‌كنند كه می‌توان به نمونه‌های موفق مانند مؤسسه بيت‌الحزان فاطمه زهرا(س) در شهرستان استهبان اشاره كرد.
قائم‌مقام شورای عالی قرآن عنوان كرد: اگر مديران بخواهند به صورت مستقيم وارد فعاليت‌های اقتصادی شدند، ممكن است ايجاد حساسيت كند، اعتماد عمومی را كاهش دهد، بين نيروهای مؤسسه اختلاف ايجاد شود و مطالبات بخش‌های اقتصادی از بخش فرهنگ، اصالت حركت‌های فرهنگی را تحت‌الشعاع قرار دهد.
وی گفت: از ديگر آسيب‌های ورود مؤسسات قرآنی در فعاليت‌های اقتصادی اين است كه وقتی اوضاع مالی يك مؤسسه فرهنگی خوب می‌شود، افرادی كه انگيزه اقتصادی آنها قوی‌تر از انگيزه كار فرهنگی است، به اين عرصه وارد می‌شوند و اين امر امروزه در توسعه كمّی مؤسسات قرآنی مشاهده می‌شود.
رئيس هيئت مديره اتحاديه تشكل‌های قرآن و عترت كشور عنوان كرد: در پاره‌ای از مصاحبه‌های انجام شده با متقاضيان فعاليت در مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد افراد بيان می‌كردند كه چون ما ديديم حمايت‌های خوبی از مؤسسات قرآنی انجام می‌شود، ما نيز به اين عرصه وارد شديم.
وی تصريح كرد: برای استقلال اقتصادی مؤسسات قرآنی مرد‌م‌نهاد بايد ابتدا روش‌های مختلف درآمدزايی يا كمك‌های دولتی به اين مؤسسات را بررسی كرد و به الگويی دست ‌يابيم كه كمترين آسيب را داشته باشد و در اين زمينه بايد از تجربيات نمونه‌های موفق يا افرادی كه در كنار استقلال مالی، فعاليت‌های قرآنی فاخری نيز دارند، استفاده كرد.
در ادامه اين نشست، حاجيلری با اشاره به راه‌های درآمدزايی مؤسسات قرآنی اظهار كرد: فروش محصولات و خدمات مادی و حق امتيازهای معنوی آثار، كمك‌های دولت به مؤسسات، كمك‌های داوطلبانه و خيرين، پرداخت حق عضويت، انجام فعاليت‌های اقتصادی با كمترين آسيب و ايجاد معافيت‌های ماليانی برای حاميان مؤسسات قرآنی، هفت شيوه درآمدزايی برای مؤسسات مردم‌نهاد قرآنی است.
وی ادامه داد: نحوه كمك مالی دولت و ساير دستگاه‌ها به مؤسسات قرآنی بايد به گونه‌ای باشد كه اولا باعث وابستگی اين مؤسسات به دولت نشود و دوما اينكه اين كمك‌ها به گونه‌ای باشد كه سرمايه‌ها زاينده باشد نه اينكه تمامی آن مبلغ، صرف هزينه‌های جاری مؤسسات قرآنی شود.
اين پژوهشگر قرآنی توضيح داد: فعاليت‌های اقتصادی بايد كاملا از فعاليت‌های قرآنی يا فرهنگی مؤسسات جدا باشد. در صورت تركيب اين دو حوزه هم كارايی ذاتی مديران كاسته می‌شود و هم سبب بی‌اعتمادی و ايجاد انشقاق بين نيروها می‌شود زيرا تعريف فعاليت اقتصادی در بدنه كار قرآنی، آفت فعاليت اين مؤسسات است.