رسم حسينی زيستن/(1)
يقين، سرچشمه انصاف در زندگی انسان است
گروه انديشه: كارشناس مسائل دينی با بیان اینکه هر آنچه انسان در زندگی خود با آن برخورد كرده و عكسالعمل نشان میدهد، متناسب با يقين اوست، گفت: هرچه يقين در زندگی افراد بيشتر جا داشته باشد، انصاف بيشتر جلوه خواهد كرد.
حجتالاسلام يوسف مصطفوی، كارشناس مسائل دينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه انسان برای ساختن زندگی خود بر پايه اخلاق، تعالی و قرآن، بايد به معيارهای اصيلی همچون رفتار حضرات معصومين(ع) توجه داشته باشد، گفت: توجه به اين معيارها و شاخصهها از بزرگانی كه قرآن ناطق نام گرفتهاند، نه تنها زندگی اخلاقمدار، تعالیمدار و قرآنمحور را برای انسان میسازد، بلكه اعتقاد به وحدانيت خداوند سبحان را نيز در او پررنگ میكند.
وی افزود: امام سجاد(ع) كه صحرای كربلا را به چشم خود مشاهده كرده و آلام خاندان پيامبر(ص) در اين صحرا را با تمام وجود حس كردند، معيارها و شاخصههايی برای انسان مؤمن و معتقد به وحدانيت و زندگی پاك را تعريف كردهاند كه يكی از آنها، مزين بودن به انصاف است.
این كارشناس مسائل دينی با اشاره به اينكه انسان مزين به اخلاق و انصاف در ارتباط با ديگران در زندگی فردی و اجتماعی خود و همچنين در ارتباط با ذات اقدس الهی انصاف را رعايت میكند، ابراز كرد: امام حسين(ع) با دست كشيدن از تمام دارايی و همچنين جان خود در راستای احيای ارزشهای دين خدا، انصاف را در والاترين درجه به نمايش گذاشت.
حجتالاسلام مصطفوی بزرگواری را دومين شاخصه مورد توجه امام سجاد(ع) در زندگی مؤمنانه دانست، تصريح كرد: انسانی دارای تشخص فرهنگی بالاست كه میان انسانهای ديگر از بزرگواری بيشتری برخوردار باشد و همين امر به معنای سبك زندگی خانوادگی بزرگوارانه نيز هست.
وی اظهار كرد: اگر سبك زندگی غربی و اسلامی را با يكديگر مقايسه كنيم، به اين نتيجه دست خواهيم يافت كه خانوادههايی كه منصفتر باشند، دارای منطق زندگی پيشرو بوده و اين واقعيت در سبك زندگی اسلامی بيش از ديگر اديان جريان دارد.
اين كارشناس آسيبهای اجتماعی با بيان اينكه امام حسين(ع) در مسير رسيدن به صحرای كربلا، بارها بر بزرگواری و انصاف تأكيد داشتند، عنوان كرد: جملاتی همچون؛ «اَنْتَ الَّذى مَنَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَنْعَمْتَ اَنْتَ الَّذى اَحْسَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَجْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَفْضَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَكْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى رَزَقْتَ...» در دعای عرفه از زبان امام حسين(ع) در صحرای عرفات و در مسير صحرای كربلا، از اين رو عنوان میشود كه ايشان همه دارايی خود را وابسته به فضل و كرم خداوند متعال دانسته و خود را در مقابل اين عظمت، هيچ میدانستند.
حجتالاسلام مصطفوی با تأكيد بر اينكه امام حسين(ع) در كربلا، انصاف خود را به منصه ظهور رساند، خاطرنشان كرد: ايشان در كربلا، جمله «يسَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ» را بهطور كامل به اثبات رساند و با كمال آرامش و يقين، هرچه داشت را بزرگوارانه فدا كرد.
اين كارشناس مسائل مذهبی تأكيد كرد: هر آنچه انسان در زندگی خود با آن برخورد كرده و عكسالعمل نشان میدهد، متناسب با يقين اوست و هرچه يقين در زندگی افراد بيشتر جا داشته باشد، انصاف او بيشتر جلوه خواهد كرد؛ همانگونه كه امام حسين(ع) با وجود اينكه زيباترين گل سرخ هستی بوده و به دست انسانهای بدسيرت چيده شد، اما انصاف و بزرگواری را به قيمت از دست دادن جان خود محافظت كرد و بهعنوان يك الگوی برين، يقين خود را به اثبات رساند.
وی در ادامه با ابراز تأسف از اين امر كه هيئتهای مذهبی در معرفی مباحث حياتبخش دينی كوتاهی كردهاند، يادآور شد: متأسفانه خلأ اخلاق برين در جامعه محسوس است و اخلاقياتی كه امام حسين(ع) در زندگی خود بر آنها تأكيد داشتهاند، حتی از طريق مجالس عزاداری ايشان نيز به مردم منتقل نمیشود.
اين كارشناس آسيبهای اجتماعی در پايان خاطرنشان كرد: اميد است با توجه ويژه به تشكلها و هيئتهای مذهبی، الگوهای اخلاقی بهصورت بنيادیتر به مردم و بهویژه جوانان معرفی شوند و انسانهای اخلاقمحور از اين طريق به جامعه تحويل داده شوند.
وی افزود: امام سجاد(ع) كه صحرای كربلا را به چشم خود مشاهده كرده و آلام خاندان پيامبر(ص) در اين صحرا را با تمام وجود حس كردند، معيارها و شاخصههايی برای انسان مؤمن و معتقد به وحدانيت و زندگی پاك را تعريف كردهاند كه يكی از آنها، مزين بودن به انصاف است.
این كارشناس مسائل دينی با اشاره به اينكه انسان مزين به اخلاق و انصاف در ارتباط با ديگران در زندگی فردی و اجتماعی خود و همچنين در ارتباط با ذات اقدس الهی انصاف را رعايت میكند، ابراز كرد: امام حسين(ع) با دست كشيدن از تمام دارايی و همچنين جان خود در راستای احيای ارزشهای دين خدا، انصاف را در والاترين درجه به نمايش گذاشت.
حجتالاسلام مصطفوی بزرگواری را دومين شاخصه مورد توجه امام سجاد(ع) در زندگی مؤمنانه دانست، تصريح كرد: انسانی دارای تشخص فرهنگی بالاست كه میان انسانهای ديگر از بزرگواری بيشتری برخوردار باشد و همين امر به معنای سبك زندگی خانوادگی بزرگوارانه نيز هست.
وی اظهار كرد: اگر سبك زندگی غربی و اسلامی را با يكديگر مقايسه كنيم، به اين نتيجه دست خواهيم يافت كه خانوادههايی كه منصفتر باشند، دارای منطق زندگی پيشرو بوده و اين واقعيت در سبك زندگی اسلامی بيش از ديگر اديان جريان دارد.
اين كارشناس آسيبهای اجتماعی با بيان اينكه امام حسين(ع) در مسير رسيدن به صحرای كربلا، بارها بر بزرگواری و انصاف تأكيد داشتند، عنوان كرد: جملاتی همچون؛ «اَنْتَ الَّذى مَنَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَنْعَمْتَ اَنْتَ الَّذى اَحْسَنْتَ اَنْتَ الَّذى اَجْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَفْضَلْتَ اَنْتَ الَّذى اَكْمَلْتَ اَنْتَ الَّذى رَزَقْتَ...» در دعای عرفه از زبان امام حسين(ع) در صحرای عرفات و در مسير صحرای كربلا، از اين رو عنوان میشود كه ايشان همه دارايی خود را وابسته به فضل و كرم خداوند متعال دانسته و خود را در مقابل اين عظمت، هيچ میدانستند.
حجتالاسلام مصطفوی با تأكيد بر اينكه امام حسين(ع) در كربلا، انصاف خود را به منصه ظهور رساند، خاطرنشان كرد: ايشان در كربلا، جمله «يسَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ» را بهطور كامل به اثبات رساند و با كمال آرامش و يقين، هرچه داشت را بزرگوارانه فدا كرد.
اين كارشناس مسائل مذهبی تأكيد كرد: هر آنچه انسان در زندگی خود با آن برخورد كرده و عكسالعمل نشان میدهد، متناسب با يقين اوست و هرچه يقين در زندگی افراد بيشتر جا داشته باشد، انصاف او بيشتر جلوه خواهد كرد؛ همانگونه كه امام حسين(ع) با وجود اينكه زيباترين گل سرخ هستی بوده و به دست انسانهای بدسيرت چيده شد، اما انصاف و بزرگواری را به قيمت از دست دادن جان خود محافظت كرد و بهعنوان يك الگوی برين، يقين خود را به اثبات رساند.
وی در ادامه با ابراز تأسف از اين امر كه هيئتهای مذهبی در معرفی مباحث حياتبخش دينی كوتاهی كردهاند، يادآور شد: متأسفانه خلأ اخلاق برين در جامعه محسوس است و اخلاقياتی كه امام حسين(ع) در زندگی خود بر آنها تأكيد داشتهاند، حتی از طريق مجالس عزاداری ايشان نيز به مردم منتقل نمیشود.
اين كارشناس آسيبهای اجتماعی در پايان خاطرنشان كرد: اميد است با توجه ويژه به تشكلها و هيئتهای مذهبی، الگوهای اخلاقی بهصورت بنيادیتر به مردم و بهویژه جوانان معرفی شوند و انسانهای اخلاقمحور از اين طريق به جامعه تحويل داده شوند.
