به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان شرقی، همايش گفتمان مهدويت، شامگاه گذشته، 7 آبانماه در سالن شهريار دانشگاه آزاداسلامی تبريز برگزار شد، كه در اين همايش پيام آيتالله العظمی صافی گلپايگانی به همايش گفتمان مهدويت واحد تبريز توسط حجتالاسلام حسن مولايی، مديرمسئول هفتهنامه افق حوزه علميه قم قرائت گرديد؛ در اين پيام آمده است: دنيای معاصر با همه جلوهها و ظواهر كه پيشرفت بشر را در صنايع و تكنولوژی همواره رو به جلو نشان میدهد و زندگی مادی را توسعه میدهد در معنويت و فضائل رو به عقب میرود؛ تنگناهای روحی و فشارهای باطنی، او را سخت نگران نموده است و اطمينان قلبی، ارزش روحی و اميد به آينده و بلكه حال خود را ندارد. تفسير درستی از حيات ندارد و معنائی برای اين تمدن مادی نمیيابد و چنان جلوه میكند كه جاهليت دوم در حال ظهور است.
در بخش ديگر اين پيام آمده است: اكثريت بزرگ بشر نسبت به امور انسانی و مميزات انسان از حيوان بیتفاوت هستند. سرگرمیهای به اصطلاح سالم و مسابقات آنها كه به آن افتخار مینمايند و مدال و جايزه میگيرند در ميدان افتخارات و ارزشهای اصيل هرگز روح او را قانع نمیسازد و به طور موقت او را از نواقص و انحطاطی كه در آن سقوط كرده غافل مینمايد و اين زندگی بیمعنی، او را نااميد میكند.
اين مرجع عاليقدر شيعه در اين پيام تصريح كرده است: چيزی كه باعث اميدواری است و بشر را به عالم غيب و شناخت صحيح از زندگی و نجات از سقوط كنونی و انحطاط حيوانی نويد میدهد، گرايشهای مذهبی و وعدههای خلاص و مژدههای نجات است؛ گرايش مهدويت، گرايش به عصر عدالت، عقلانيت و فضيلت است. تفسيری كه با ايمان به مهدويت و ظهور منجی از عالم میشود، نگرانیها را برطرف، و تحیّرها را زايل میسازد. خلقت عالم بيهوده نيست و حيات انسان و ديدن اين همه برنامهها، كسب معلومات و كشف اسرار كائنات، همه سير، ترقی و صعود است.
آيتالله العظمی صافی گلپايگانی ادامه داده است: هبوطها و سقوطها همه محكوم است. آينده بشر مثل آينده جنين در رحم مادر است كه در پی آن محيط تنگ و تاريك، جهانِ وسيع؛ زمين، آسمان، منظومهها، ماه، مهرها، اقيانوسها، درياها، كوهها، زيبائیها، باغها، گلها، شكوفهها و ميلياردها انسان و غيره است.
مهدويت، پيشبينی پيروزی عدل بر ظلم، علم بر جهل و روشنايی بر تاريكی است. اين معنائی است كه بشر را راضی میكند و به او نشاط و نيرو میدهد.
وی افزوده است: اعتقاد به ظهور حضرت مهدی عليه السلام در آخر الزمان همه خمودها، بیحركتیها، بیتفاوتیها و غفلتها را از بين میبرد. اين دعوت به اصلاح، دعوت به نظام استوار، صلح و خير است و اين مكتب را بايد گرامی بداريم. در پرتو آن، همه ضعفها را برطرف میسازيم، كشور را آباد میكنيم، با فسادها مبارزه مینماييم، امر به معروف و نهی از منكر میكنيم و با اين همايشها، فراگيری مفهوم مهدويت را كه جهان شمول است، تبليغ میكنيم.
در بخش پايانی اين پيام آمده است: اين حركتی كه در جامعه ما در ارتباط با درك معانی مهدويت و التزام منتظران ظهور به اعلاء كلمه اسلام است غنيمت دانسته و مخصوصاً نسل جوان را به وسيله اين مكتب ولائی و معرفتبخش از خطرات اعتقادی و اخلاقی بيمه میكنيم.