سينمای منفعل حق اعتراض ندارد
گروه هنر: سينمای كه پس از گذشت سه دهه، هنوز نتوانسته كاری بينالمللی درباره حضرت رسول (ص) توليد كنند، چگونه میخواهد معترض توليدات تاريخی سينمای جهان باشد.
چند روز پيش رسانه های داخلی خبر توليد فيلم سينمايی «خروج» را به كارگردانی ريدلی اسكات انتشار كردند؟ دادند كاری كه در آن قرار است به زندگی حضرت موسی (ع) پرداخته شود. البته اينكه هاليوود می خواهد فيلمی درباره يكی از پيامبران بسازد امری عجيب نيست، لی اينكه اين فيلم از سوی چه بنگاه هايی حمايت می شوند و انگيزه ساخت انان جيست بحثی است كه مورد نظر ماست.
اينگونه كه در برخی خبرهای خارجی امده، اين كار قرار است با بودجه 300 ميليونی دلار ساخته شود. بودجه ای تامين ان از عهده هيچ تهيه كنند های حتی در آمريكا بر نميايد تنها بنگاه های فيلمسازی چون «يونيورسال»، «برداران وارنر» و «كلمبيا پيكچرز» قادر هستند كه چنين مبلغی را بپردازند. كمپانی های كه مستقيم يا غير مستقيم از سوی بنگاه های صهيونيستی اداره می شوند.
نكته ديگر اينكه، متاسفانه كارهايی كه در اين حوزه توليد می شوند هم اثاری موفق هستند. برای مثال بعد از گذشت بيش از نيم قرت هنوز هم فيلمی چون «ده فرمان» ديده می شود و مخاطبان نيز از دين آن لذت می برند، چون هم كارگردان توانايی (سيسيل ب. دوميل) برای ساخت ان انتخاب شده بود هم اينكه سرمايه توليدی آن نامحدود بود، بنابراين زيبايی های بصری كار باعث جذابيت بيش اندازه اين اثر سينمايی شده بود.
در اين ميان تنها «ده فرمان»فيلمی نبود كه در آن به قوم يهود پرداخته شه بودف بلكه فيلم های بساری از جمله «كليل و دمنه»، «داود و طالوت»، «سليمان نبی» اثاری هستند كه با محوريت قوم يهود جلوی دوربين رفته اند. در هر كدام يك از اين كارها نيز از بهترين بازيگرين حاضر هر زمانی استفاده شده است.نكته ديگر اينكه در سينمای هالييود تنها قوم يهود در قالب فيلم های تاريخی مورد لطف سينمايگران صهيونيست قرار نگرفته اندف بلكه در قالب كارهای معاصر هم می توان چنين مشاهداتی را مشاهده كرد.
برای مثال فيلم هايی «داستان پيامبران»، «برزخ»، «نجات»، «فهرست شيندلر» كارهايی هستند كه در انها به طرق مختلف در پی مظلوم نمايی باری قوم يهود هستندف البته منظور از قوم يهود در اين مطلب پيروان دين حضرت موسی نيستف بلكه صهيونيست ها يی هستند كه با غارت ثروت جامعه خود ثروت اندوزی می كنند. در تمامی اين اثار می بينيم كه چهره معصوم از يهوديان ترسيم می شود كه همه دنيا در پی كشتار انها هستند، دروغی كه تاريخ به خوبی ان را رد كرده است.
مطلب ديگر كه بايد در اين بحث به آن توجه شود اين است كه انها برای پيشبرد اهداف خود هر اری كه لازم باشد می كنند،اتفاقا كاری درست و منطقی انجام می دهندف چون برای حفظ منافشان تلاش می كنند، اما ما به عنوان كشوری كه مدعی و پرچدار نهضت اسلامی هستيم در اين حوزه چه كاری انجام داده ايم. آيا در اين 35 سال توانسته ايم فيلمی بسازيم كه در آن معرف حضرت رسول (ص) باشيم؟ آيا هنوز بعد از گذشت 40 سال بايد فيلمی چون «محمد رسول الله» بهترين كار در جهان اسلام باشد. اين كم كاری را چگونه می توان توجيح كرد؟
در اين ميان ديگر كشورهای اسلامی هم از چنين انفعالی بهره برده اندف والا حداقل می توانستند در اين حوزه سرمايه گذاری يك كار مشترك را داشته باشند، اما می بينيم كه هزينه های ميلياردی پيرامون انتقال بازكنان فوتبال می شود، اما برای كار فرهنگی كسی حاضر به سرمايه گذاری نيست. نكته حائز اهميت اين است كه برخی متصورند كه اين دسته آثار برگشت سرمايه لازم را ندارند، توجيحی كه به هيچ وجه منطقی و پذيرفتنی نيستف چون اكگر در اين زمينه برنامه ريزی منسجم صورت گيرد مطمئنا بازگشت سرمايه نيز حاصل خواهد شد.
در اين بخش از مطلب بايد به برخی كارهای خوبی هم كه حوزه صدر اسلام شده هم اشاره كنيمف چون نقد بايد علاوه بر ضعف ها داشته ها را هم ببيند. با اين توضيح بايد از كارهايی چون «امام علی (ع)»، «مختارنامه»، «مردان انجلس»، «يوسف پيامبر»ف «مريم مقدس»، «ملك سليمان» به عنوان كارهايی نام برد كه توانسته اند در جذب مخاطب داخلی و خارجی به موفقيت مطلوبی دست پيدا كنند، اما تنها موفقيت خارجی آنها به كشورهای اسلامی ختم می شود، درصورتيكه اكرانی را می توان جهانی ناميد كه تمام دنيا مخاطب ان باشد.
اينگونه كه در برخی خبرهای خارجی امده، اين كار قرار است با بودجه 300 ميليونی دلار ساخته شود. بودجه ای تامين ان از عهده هيچ تهيه كنند های حتی در آمريكا بر نميايد تنها بنگاه های فيلمسازی چون «يونيورسال»، «برداران وارنر» و «كلمبيا پيكچرز» قادر هستند كه چنين مبلغی را بپردازند. كمپانی های كه مستقيم يا غير مستقيم از سوی بنگاه های صهيونيستی اداره می شوند.
نكته ديگر اينكه، متاسفانه كارهايی كه در اين حوزه توليد می شوند هم اثاری موفق هستند. برای مثال بعد از گذشت بيش از نيم قرت هنوز هم فيلمی چون «ده فرمان» ديده می شود و مخاطبان نيز از دين آن لذت می برند، چون هم كارگردان توانايی (سيسيل ب. دوميل) برای ساخت ان انتخاب شده بود هم اينكه سرمايه توليدی آن نامحدود بود، بنابراين زيبايی های بصری كار باعث جذابيت بيش اندازه اين اثر سينمايی شده بود.
در اين ميان تنها «ده فرمان»فيلمی نبود كه در آن به قوم يهود پرداخته شه بودف بلكه فيلم های بساری از جمله «كليل و دمنه»، «داود و طالوت»، «سليمان نبی» اثاری هستند كه با محوريت قوم يهود جلوی دوربين رفته اند. در هر كدام يك از اين كارها نيز از بهترين بازيگرين حاضر هر زمانی استفاده شده است.نكته ديگر اينكه در سينمای هالييود تنها قوم يهود در قالب فيلم های تاريخی مورد لطف سينمايگران صهيونيست قرار نگرفته اندف بلكه در قالب كارهای معاصر هم می توان چنين مشاهداتی را مشاهده كرد.
برای مثال فيلم هايی «داستان پيامبران»، «برزخ»، «نجات»، «فهرست شيندلر» كارهايی هستند كه در انها به طرق مختلف در پی مظلوم نمايی باری قوم يهود هستندف البته منظور از قوم يهود در اين مطلب پيروان دين حضرت موسی نيستف بلكه صهيونيست ها يی هستند كه با غارت ثروت جامعه خود ثروت اندوزی می كنند. در تمامی اين اثار می بينيم كه چهره معصوم از يهوديان ترسيم می شود كه همه دنيا در پی كشتار انها هستند، دروغی كه تاريخ به خوبی ان را رد كرده است.
مطلب ديگر كه بايد در اين بحث به آن توجه شود اين است كه انها برای پيشبرد اهداف خود هر اری كه لازم باشد می كنند،اتفاقا كاری درست و منطقی انجام می دهندف چون برای حفظ منافشان تلاش می كنند، اما ما به عنوان كشوری كه مدعی و پرچدار نهضت اسلامی هستيم در اين حوزه چه كاری انجام داده ايم. آيا در اين 35 سال توانسته ايم فيلمی بسازيم كه در آن معرف حضرت رسول (ص) باشيم؟ آيا هنوز بعد از گذشت 40 سال بايد فيلمی چون «محمد رسول الله» بهترين كار در جهان اسلام باشد. اين كم كاری را چگونه می توان توجيح كرد؟
در اين ميان ديگر كشورهای اسلامی هم از چنين انفعالی بهره برده اندف والا حداقل می توانستند در اين حوزه سرمايه گذاری يك كار مشترك را داشته باشند، اما می بينيم كه هزينه های ميلياردی پيرامون انتقال بازكنان فوتبال می شود، اما برای كار فرهنگی كسی حاضر به سرمايه گذاری نيست. نكته حائز اهميت اين است كه برخی متصورند كه اين دسته آثار برگشت سرمايه لازم را ندارند، توجيحی كه به هيچ وجه منطقی و پذيرفتنی نيستف چون اكگر در اين زمينه برنامه ريزی منسجم صورت گيرد مطمئنا بازگشت سرمايه نيز حاصل خواهد شد.
در اين بخش از مطلب بايد به برخی كارهای خوبی هم كه حوزه صدر اسلام شده هم اشاره كنيمف چون نقد بايد علاوه بر ضعف ها داشته ها را هم ببيند. با اين توضيح بايد از كارهايی چون «امام علی (ع)»، «مختارنامه»، «مردان انجلس»، «يوسف پيامبر»ف «مريم مقدس»، «ملك سليمان» به عنوان كارهايی نام برد كه توانسته اند در جذب مخاطب داخلی و خارجی به موفقيت مطلوبی دست پيدا كنند، اما تنها موفقيت خارجی آنها به كشورهای اسلامی ختم می شود، درصورتيكه اكرانی را می توان جهانی ناميد كه تمام دنيا مخاطب ان باشد.
