آيتالله قاضی طباطبايی؛ عارف مهربان و عالم برجسته فقه و اصول
گروه اجتماعی: مدرس حوزه علميه آيتالله قاضی طباطبايی را يكی از اوتاد اهل معرفت و از اصحاب طريق خودشناسی دانست و گفت: آيتالله قاضی عارفی لطيف و مهربان و از علما و مجتهدين برجسته فقيه و اصول است.
حجتالاسلام والمسلمين رحيمی، مدرس حوزه علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با بيان اينكه شهيد آيتالله قاضی طباطبايی در سال 1293 شمسی در تبريز ديده به جهان گشود و در كنار پدر بزرگوارش به كسب علم و دانش پرداختف اظهار كرد: شهيد طباطبايی در سال 1316 كه قيام سران تبريز آغاز شد به همراه پدر به تهران تبعيد و برای تكميل تحصيلات خود در سال 1318عازم نجف اشرف شد و از محضر اساتيد و ايات عظام در حوزه علميه نجف كسب دانش كرد .
وی افزود: شهيد محراب به خاطر حمايت از نهضت امام خمينی(ره) درسال 1341 به زندان افتاد و مدتی در زندان قزلقلعه زندانی شد؛ وی كه از طرفداران سرسخت امام خمينی و انقلاب اسلامی بود در ادامه قيام ملت ايران از سوی نظام شاهنشاهی به شهرهای بافت در كرمان و زنجان و پس از آن به عراق تبعيد شد و پس از پيروزی انقلاب اسلامی اولين نماز جمعه شهر تبريز را در دهم آبانماه سال 58 با ايراد خطبههايی به ياد ماندنی اقامه كرد و در شامگاه اين روز توسط گروه منافق «فرقان» به شهادت رسيد .
حجتالاسلام رحيمی با بيان اينكه امام خمينی(ره) به مناسبت شهادت اين عالم جليلالقدر و اولين شهيد محراب، پيامی را صادر و از اين شخصيت علمی و انقلابی تجليل كرد، ادامه داد: آيتالله قاضی طباطبايی رهبر انقلابی و پيشرو مبارزات مردم آذربايجان بود و در بين آحاد مختلف مردم تبريز و آذربايجان جايگاه خاصی داشت؛ تاليفات آن عالم بزرگوار بيش از 42 كتاب و اثر در زمينههای مختلف میباشد كه از مهمترين آنها میتوان به تحقيق درباره اربعين سيدالشهدا(ع)، الاجتهاد و التقليد، الفوائد، حاشيه بر رسائل و مكاتب، كفايعالاصول و رساله در مباهله اشاره كرد.
مدرس حوزه علميه آيتالله قاضی را تجلی عرفان و اخلاق خواند كه اخلاقش زينت عرفانش بود و خاطرنشان كرد: تمام زيبايیها را در روحش جمع كره بود و میدانست كه هر چه معرفتش بيشتر شود، حسن خلقش تمامتر و هر چه حسن خلقش بيشتر باشد، معرفتش كاملتر میگردد؛ روش عرفانی او بر تزهد منفی و دنياگريزی نبود؛ او جامعيتی میطلبيد كه آدمی هم در جمع زندگی كند و هم خلوت خوش خويش را داشته باشد؛ لذا هنر اين است كه انسان بتواند همه چيز را با هم جمع كند و ديندار باشد.
اين كارشناس دينی متذكر شد: ايشان از جوانی به دنبال تزكيه و تهذيب نفس و كسب معنويت و معارف بلند اسلام بود و در اين راه صبر و مجاهده كرد و درد طلب و عشق، آرام و قرار و خواب و خوراك را از وی ربوده بود؛ ضمير الهیاش او را به عالم قدس میخواند و او كه قصد كوی جانان را در سر داشت، میخواست به هر نحو شده از اين خاكدان طبيعت به عالم نور و ملكوت پاگذارد؛ او میدانست كه جانب عشق عظيم است و نبايد به راحتی از دستش بدهد و فرو بگذاردش، برای همين آداب عبوديت را آموخت.
حجتالاسلام رحيمی آيتالله قاضی طباطبايی را يكی از اوتاد اهل معرفت و از اصحاب طريق خودشناسی و حلقه واسطه عرفان اهل بيتی بين متقدمين و متأخرين دانست و گفت: آيتالله قاضی عارفی لطيف و مهربان و از علما و مجتهدين برجسته فقيه و اصول میباشد و فيلسوف و اديب و رياضیدان است؛ بزرگانی همچون مرحوم قوچانی، علامه طباطبايی و بسياری ديگر از سرچشمه فياض هدايتهای ايشان بهره بردهاند.
وی افزود: شهيد محراب به خاطر حمايت از نهضت امام خمينی(ره) درسال 1341 به زندان افتاد و مدتی در زندان قزلقلعه زندانی شد؛ وی كه از طرفداران سرسخت امام خمينی و انقلاب اسلامی بود در ادامه قيام ملت ايران از سوی نظام شاهنشاهی به شهرهای بافت در كرمان و زنجان و پس از آن به عراق تبعيد شد و پس از پيروزی انقلاب اسلامی اولين نماز جمعه شهر تبريز را در دهم آبانماه سال 58 با ايراد خطبههايی به ياد ماندنی اقامه كرد و در شامگاه اين روز توسط گروه منافق «فرقان» به شهادت رسيد .
حجتالاسلام رحيمی با بيان اينكه امام خمينی(ره) به مناسبت شهادت اين عالم جليلالقدر و اولين شهيد محراب، پيامی را صادر و از اين شخصيت علمی و انقلابی تجليل كرد، ادامه داد: آيتالله قاضی طباطبايی رهبر انقلابی و پيشرو مبارزات مردم آذربايجان بود و در بين آحاد مختلف مردم تبريز و آذربايجان جايگاه خاصی داشت؛ تاليفات آن عالم بزرگوار بيش از 42 كتاب و اثر در زمينههای مختلف میباشد كه از مهمترين آنها میتوان به تحقيق درباره اربعين سيدالشهدا(ع)، الاجتهاد و التقليد، الفوائد، حاشيه بر رسائل و مكاتب، كفايعالاصول و رساله در مباهله اشاره كرد.
مدرس حوزه علميه آيتالله قاضی را تجلی عرفان و اخلاق خواند كه اخلاقش زينت عرفانش بود و خاطرنشان كرد: تمام زيبايیها را در روحش جمع كره بود و میدانست كه هر چه معرفتش بيشتر شود، حسن خلقش تمامتر و هر چه حسن خلقش بيشتر باشد، معرفتش كاملتر میگردد؛ روش عرفانی او بر تزهد منفی و دنياگريزی نبود؛ او جامعيتی میطلبيد كه آدمی هم در جمع زندگی كند و هم خلوت خوش خويش را داشته باشد؛ لذا هنر اين است كه انسان بتواند همه چيز را با هم جمع كند و ديندار باشد.
اين كارشناس دينی متذكر شد: ايشان از جوانی به دنبال تزكيه و تهذيب نفس و كسب معنويت و معارف بلند اسلام بود و در اين راه صبر و مجاهده كرد و درد طلب و عشق، آرام و قرار و خواب و خوراك را از وی ربوده بود؛ ضمير الهیاش او را به عالم قدس میخواند و او كه قصد كوی جانان را در سر داشت، میخواست به هر نحو شده از اين خاكدان طبيعت به عالم نور و ملكوت پاگذارد؛ او میدانست كه جانب عشق عظيم است و نبايد به راحتی از دستش بدهد و فرو بگذاردش، برای همين آداب عبوديت را آموخت.
حجتالاسلام رحيمی آيتالله قاضی طباطبايی را يكی از اوتاد اهل معرفت و از اصحاب طريق خودشناسی و حلقه واسطه عرفان اهل بيتی بين متقدمين و متأخرين دانست و گفت: آيتالله قاضی عارفی لطيف و مهربان و از علما و مجتهدين برجسته فقيه و اصول میباشد و فيلسوف و اديب و رياضیدان است؛ بزرگانی همچون مرحوم قوچانی، علامه طباطبايی و بسياری ديگر از سرچشمه فياض هدايتهای ايشان بهره بردهاند.
