
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، امروز، هشتم صفر مصادف با درگذشت سلمان محمدی و یا همان سلمان فارسی در سال ۳۵ هجرى قمرى است. سلمان فارسی با اینکه ایرانىنژاد بود، در میان عربها و مسلمانان حجاز که غالباً عربنژاد بودند، به مقامى رفیع و مرتبهاى بلند دست یافت.
پدر سلمان «بدخشان کاهن» (روحانی زرتشتی) بود و کار همیشگیاش هیزم نهادن بر شعله آتش. با اینکه سلمان در میان خاندان و محیطی زرتشتی دیده به جهان گشود، ولی هرگز در برابر آتش سر فرود نیاورد و به خدای یکتا اعتقاد یافت. سلمان در دوران کودکی مادرش را از دست داد و عمهاش سرپرستی او را بهعهده گرفت.
سلمان فارسی که نام او پیش از مسلمان شدن، روزبه بود، در روستای جی اصفهان در یک خانواده زرتشتی به دنیا آمد. او از همان دوران نوجوانی به جستوجوی حقیقت برآمد و تا رسیدن به آن تلاش بسیار کرد و رنجهای فراوانی متحمل شد و در این راه از هیچ خطری نهراسید. او پس از آشنایی با آئین مسیحیت و مهاجرتش به شام و از آنجا به جزیرةالعرب، گمشده خود را در آنجا یافت و به دین اسلام گروید و پیامبر او را سلمان نامید.
سلمان ضمن آموختن معارف و فراگیری ارزشهای والای انسانی از محضر رسول خدا(ص)، در عرصههای مختلف اجتماعی و سیاسی، بهعنوان یکی از صحابه خاص پیامبر به فعالیت پرداخت. او در میدان مبارزه با کفار و مشرکان، حضوری مؤثر داشت و با طرح و برنامههای جالب و مبتکرانه، سپاهیان اسلام را یاری میداد.
فضیلتهای برجسته سلمان
سلمان، الگوی مسلمان کمالجو، وارسته و خودساخته است و ارزشهای متعالی بسیاری در خویش گردآورده بود. بخشی از این فضایل عبارت از نزدیکی به رسول خدا(ص)، علم، عبادت، زهد، دفاع از حریم ولایت هستند.
آنچه در زندگی سلمان بسیار چشمگیر و جالب است، عدم بیتفاوتی اوست. او با هوشیاری و جدیت کامل در صحنههای مختلف حضور داشت و در پیروی از امام حق لحظهای تردید نکرد. او همواره از هر فرصتی، برای گفتن حق بهره میبرد و مسلمانان را به امامت حضرت علی(ع) فرا میخواند. آن بزرگوار پیوسته این سخن رسول خدا را برای مردم تکرار میکرد: «همانا علی(ع) دری است که خداوند گشوده است. هر کس در آن وارد شود، مؤمن است و هر کس که از آن خارج شود، کافر است» و «بهترین فرد این امت، علی(ع) است».
سلمان در جنگ احزاب، پیشنهاد حفر خندق را به پیامبر داد که مورد تأیید و موافقت آن حضرت و اصحاب قرار گرفت که در نهایت موجب پیروزی حق بر باطل شد. همچنین، سلمان در جنگ طائف، روش بهکارگیری منجنیق را به مسلمانان ارائه داد.
پس از رحلت پیامبر(ص)، سلمان علاوه بر گام برداشتن در مسیر آن حضرت و تمسک به سیره او، در دفاع از ولایت و اثرگذاری بر شیعه شدن ایرانیان مدائن کوشید.
در سال اول هجرى، هنگامى که پیامبر اکرم(ص) میان هر دو نفر از مسلمانان مهاجر و انصار پیمان برادرى برقرار کرد، میان سلمان و ابودرداء نیز عقد اخوت بست و در این ماجرا به سلمان فرمود: «یا سلمان أنت من أهل البیت و قد آتاک الله العلم الاوّل و الآخر و الکتاب الاوّل و الکتاب الآخر؛ اى سلمان!، تو از اهل بیت ما هستى و خداى سبحان به تو دانش نخستین و واپسین را عنایت کرده است و کتاب اول(نخستین کتابى که بر پیامبران الهى نازل شده بود (و کتاب آخر) قرآن مجید) را به تو آموخته است».
وى در مدائن وفات یافت و حضرت على(ع) در عالم معنى و غیب، خود را به مدائن رسانید و او را غسل و کفن کرد و بر جنازهاش نماز خواند و در همانجا دفن کرد. هماکنون مرقد او زیارتگاه شیفتگان حقیقت و معرفت است.