اجماع ضدین در وجود پیامبر(ص) ریشه در توحید دارد/ پیامبر(ص)؛ عالیترین مربی توحید
گروه اجتماعی: حجتالاسلام والمسلمین غفاری با بیان اینکه توحید ذکری است که در همه عرصهها ظهور دارد، گفت: پیامبر(ص) در صحنه جنگ با شجاعت تمام حضور داشتند و مقابل یتیمی که به وی جفا میشد بسیار رئوف بودند و این رفتارهای ضد هم، ریشه در توحید ایشان داشت.
حجتالاسلام والمسلمین سیدطاهر غفاری، مدرس حوزه علمیه قم و شاگرد آیتالله بهجت در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، اظهار کرد: اصل دعوت پیامبر اسلام(ص) بهعنوان دین خاتم و آخرین ودیعه الهی برای نجات بشریت، کلمه توحید است؛ «قولوا لااله الاّ الله تفلحوا» بهعنوان شعار حضرت برای ما نقل شده است که کلمه توحید رمز فلاح و رستگاری معرفی شد.
وی ادامه داد: این معنا از سوی خداوند متعال به دست فردی از بشریت اعلام شد که در قول، رفتار و حالاتشان صبغه و رنگ آن دیده میشد. یعنی به نظر میآید هیچ یک از پیامهای دینی محوریتی که کلمه توحید دارد پیدا نکنند. علت آن نیز واضح است؛ دعوت عموم انبیا بهسمت این معنا که بشر از حجابها و وابستگیها و تعلقات گذرا عبور کند و خود را به کمال و ذات لایتناهی که وصفناپذیر است متعلق ببیند و این چنین به کمال بی نهایت وصل شود و از ناحیه وصل شدن به او، دارای عظمت شود؛ وجود نور عظمت الهی در انسان به جهت این است که انسان ظرفیتی دارد که واجد و جامع اسماء الهی باشد.
تبلیغ رسولالله کلمه خشک لااله الاالله نبود
غفاری با بیان اینکه توحید در همه رفتارها و گفتارهای شخصیتی همچون پیامبر اسلام(ص) متجلی بوده است، گفت: تمام این فروع و شاخهها با همه گستردگی، نشئت گرفته از توحید است. متن زندگی را توأم با توحید کردن، رسالت ایشان بود؛ بدان معنا که به بشریت بیاموزد چگونه موحدانه زندگی کند. یک شاخه موحدانه زندگی کردن در حسن رفتار با خلق است. وجود مقدس پیامبر اسلام(ص) این موضوع را تبیین کرد؛ تبلیغ ایشان یک کلمه خشک لااله الاالله نبود بلکه نحوه تطبیق آن در عرصههای مختلف زندگی به وسیله حقیقت پیامبر اسلام(ص) انجام گرفت.
مدرس حوزه علمیه قم عنوان کرد: این معنا در روایات اخلاقی ما معروف است. از پیامبر اسلام(ص): «خَیرُکُم خَیرُکُم لأَهلِهِ و َأَنَا خَیرُکُم لأَهلى ما أَکرَمَ النِّساءَ إلاّ کَریمٌ و َلا أَهانَهُنَّ إلاّ لَئیمٌ؛ بهترین شما کسى است که براى خانوادهاش بهتر باشد و من از همه شما براى خانوادهام بهترم، زنان را گرامى نمىدارد، مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمىکند مگر شخص پست و بى مقدار». معاشرت، احسان و محبت به دیگران، گذشت باید زیر سایه توحید باشد. باید گذشت کنیم، دوست داشته باشیم، احسان کنیم چراکه خداوند خواستار آن است؛ یعنی یک کلمه توحید اگر دقیقاً تشدید شد، همه معانی به شکل ریشهدار و محکم در وجود انسان زنده میشود.
وی گفت: دعوت پیامبر اکرم(ص) به عبادت تماماً در مسیر این بود که خودشان واجد عالیترین اخلاص بودند و میخواستند دیگران را نیز واجد آن کنند.
وی با اشاره به آیه «صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ؛ این است نگارگرى الهى و کیستخوشنگارتر از خدا و ما او را پرستندگانیم(138/بقره)»، با اشاره به اینکه رنگ خدایی بهترین رنگ است، ادامه داد: رنگ خدایی رها شدن از همه تعلقات و تسلیم است. در حالات پیامبر اکرم(ص) این معنا نقل شده است که هرگز حضرت به کاری که اتفاق میافتاد نمیگفتند ای کاش این طور نمیشد و طور دیگری محقق میشد. اگر حکم الهی رقم بخورد؛ چه به حسب ظاهر تلخ باشد یا شیرین نزد پیامبر(ص) هر چه باشد، شیرین است به جهت اینکه از ناحیه قضای الهی صادر شده است. این شعر منسوب به برخی از شعرای ما نیز به همین معنا اشاره دارد؛ «به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست».
غفاری با تاکید براینکه چنین خرمی را انسان باید با معرفت دریافت کند، گفت: خرمی حقیقی، خرمی عیش و نوش نفسانی نیست بلکه یک امر ریشهدار و شادی عمیقی در متن وجود انسان است که به خاطر پایداری مبدأش پایداری دارد. یک حال گذرا نیست که وقتی زمینهاش از بین رفت از بین برود؛ بلکه ریشه در وجود انسان این صاحب معرفت و موحد حقیقی دارد.
شاگرد آیتالله بهجت ادامه داد: لذا عشق به موجودات و تلاش در هدایت آنها، انصاف، میزان تبعیت از حق به معنی مطلق در عالیترین درجه در وجود حضرت پیامبر(ص) وجود دارد و این معانی چنان در وجود مقدس حضرت عمیق بود که از ناحیه ذات اقدس الله برای ایشان هیچ اسوهای معرفی نشد به جهت اینکه سیره ایشان در اعلی درجه بود، ایشان اسوه شد تا دیگران به او اقتدا کنند و این معانی را دریافت کنند.
اقتضای توحید در زندگی و روحیات رسول اکرم(ص) مشهود بود
مدرس حوزه علمیه قم بیان کرد: اقتضای توحید در زندگی، وجود، قول، فعل و روحیات ایشان مشهود بود و انسان تربیت میکرد، به این معنا که انسانها از همه ابعادی که در وجود ایشان میدیدند، متأثر میشدند به شرط آنکه آمادگی داشته باشند خود را به هدایت الهی بسپارند. نمود این معنا در پیامبر(ص) بهعنوان شاخص معصومین(ع) در اعلی درجه بود؛ به جهت اینکه عبد تام بودند. مقام عبودیت ایشان لازمه توحیدشان بود و معرفت توحیدی ایشان توأم با عبودیت تام بود.
وی ادامه داد: وجود مقدس پیامبر(ص) در سایر امور همچون جنگ، صلح، شادی، حزن و ... به تمام معنای کلمه عالیترین مربی توحید بودند. توحید ذکری است که در همه عرصهها ظهور دارد؛ از این رو میبینیم حضرت در صحنه جنگ با شجاعت تمام حضور داشتند و در مقابل یتیمی که به وی جفا میشد بسیار رئوف بودند و این رفتارهای ضد هم ریشه در توحید ایشان داشت.
غفاری با اشاره به اینکه حضرت رسول(ص) جامع اسماء الهی بودند، خاطرنشان کرد: سنگینترین توهینها را دشمنان نسبت به ایشان روا داشتند اما حضرت به جهت ریشه توحید در وجود مقدسشان همه اینها را به عالیترین صبرها مدیریت میکردند تا به جایی رسید که پیام ایشان جهانی شد و در حال حاضر بیش از دهها میلیون انسان خود را مدیون رسالت ایشان میدانند.
