همه قرآنی در دست دارند که سال‌هاست خاک می‌خورد

عاقد حاضر در مجلس از عروس می‌پرسد که آیا به این پیوند و وصلت رضایت دارد؟ عروس اما قرآن را در دست دارد و آیاتی از آن را زمزمه می‌کند، عاقد برای بار دیگر سؤال خویش را از عروس تکرار می‌کند، اما عروس آیه دیگری از قرآن را در دستان خویش باز نگه داشته و عاقد بار دیگر می‌پرسد و عروس این بار قرآن را می‌بندد و رضایت خود را بیان می‌کند.

اما آیا همراهی عروس و داماد با آیات خدای باری‌تعالی که از لحظات آغازین زندگی مشترک شروع شده است در سال‌ها و روزهای آتی زندگی نیز ادامه خواهد یافت. آیا آن زمان که این زوج نسبت به هم دچار شک و تردید می‌شوند آیاتی که نسبت به تهمت زدن به پاکدامن هشدار می‌دهد را مدنظر قرار می‌دهند.

 آیا زمانی که در روابط با یکدیگر با خشم و غضب رفتار می‌کنند به‌خاطر می‌آورند که قرآن کریم که در زمینه رفتار با همسر توصیه‌ای می‌کند و می‌فرماید:« وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ؛ و به نیکی با یکدیگر رفتار کنید» را به خاطر می‌آورند یا نه قرآن همان زینت بخش سفره عقدشان است.

اما چند سال بعد که به خانه آن عروس و داماد که حالا پدر و مادری میانسال شده‌اند می‌روی می‌بینی آن قرآنی که دست عروس خانم بود گوشه طاقچه خاک خورده است و شاید تنها ماه رمضانی آن را برای ساعتی می‌گشایند و تلاوت می‌کنند.

اما به‌راستی چقدر از تعالیم قرآن در زندگی‌ها جاری است.از عالمی پرسیدند شما که اینقدر می‌گویید قرآن همه چیز دارد آیا در این کتاب درباره نیاز کودک به بازی همه مطلبی بیان شده. آن عالم لبخندی زد و گفت: در سوره یوسف آمده حضرت یعقوب به هیچ وجه حاضر نبود فرزندش یوسف را با برادرانش به صحرا بفرستد اما وقتی برادران گفتند او را بفرست تا در صحرا بازی کند حضرت یعقوب راضی شد آیا این معنی ضرورت توجه کودک به بازی نیست؟.

«أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا یَرْتَعْ وَیَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ؛ فردا او را با ما بفرست تا [در چمن] بگردد و بازى کند و ما به خوبى نگهبان او خواهیم بود»

آری! در قرآن همه چیز هست. اما انسان صاحب‌دلی می خواهد که در گلستان نورانی قرآن قدم بزند و درس‌های آن را بیاموزد و در زندگی خویش جاری کند تا سعادت به او روی کند.

حکیمه بهمن‌زاده/ خراسان جنوبی