
فاطمهصغری حجیپور، مدیر حوزه علمیه خواهران نرجس بیرجند در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با اشاره به اینکه بیشترین تأثیر را کودک از محیط خانوداه بهویژه پدر و مادر میگیرد، گفت: اگر بخواهیم کودک کمترین مشکل را داشته باشد باید پدر و مادر بهترین برخورد و رفتار را با کودک داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه هر حرف کودک را نمیتوان دروغ عنوان کرد، ادامه داد: گاهی کودکان برای خود تخیلات و خیالپردازیهایی دارند که نباید عنوان دروغ بر آن گذاشت چراکه سن کودک اقتضا میکند دست به خیالپردازی بزند.
مدیر حوزه علمیه خواهران نرجس بیرجند بهترین برخورد با کودک دروغگو را اشاره غیرمستقیم دانست و افزود: نباید عنوان و جمله( دروغ نگو) را برای کودک بهکار ببریم چون ممکن است گاهی کودک از سر لجبازی هم شده که دست به دروغگویی بزند، پس بهترین راه برخورد غیر مستقیم است به این صورت که اگر گفته شود این کار انجام شود بهتر است.
هنگامیکه والدین به یکدیگر دروغ میگویند...
حجیپور بیان کرد: هنگامیکه والدین به یکدیگر دروغ میگویند، در واقع به کودک میآموزند که تو نیز میتوانی این کار را بکنی. شنیدن دروغهای افراد بزرگسال به هنگام صحبت با تلفن نیز همین اثر را روی کودک دارد.
وی اظهار کرد: به یاد داشته باشید که کودکان در چند سال نخست پس از تولد، تمایل شدیدی به الگوبرداری از پدر و مادر و سایر اعضای خانواده خود دارند، ممکن است علت دروغگویی فرزندتان، رفتار خشن و عصبی شما به هنگام بروز اتفاقاتی مانند شکستن گلدان و نظیر آن باشد.
مدیر حوزه علمیه خواهران نرجس بیرجند ادامه داد: در چنین مواقعی به جای تنبیه و دعوا کردن او، می توانید بگویید: «خیلی حیف شد که مثلاً اون گلدون شکست. من اونو خیلی دوست داشتم. اما به هر حال تو که تقصیر نداشتی، اتفاقی افتاد و شکست.» به این ترتیب کودک دیگر دلیلی برای ترس و در پی آن، دروغ گفتن نمیبیند و اگر بار دیگر اتفاق مشابهی رخ دهد به راحتی حقیقت را خواهد گفت.
حجیپور تأکید کرد: والدین نباید در برابر دروغ های کودک خود را بیتفاوت نشان دهند، زیرا این امر به نوعی موجب تشویق او به ادامه این کار است.
وی یادآور شد: نباید طوری وانمود کنیم که گویی دروغهای کودک را باور کردهایم. چنین عکسالعملی او را به این نتیجه میرساند که از طریق دروغ گفتن میتواند به خواسته خود برسد.