
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، کتایون نجفیزاده، رئیس اداره پیوند و بیماریهای خاص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در جشن نفس خوزستان و تجلیل از خانواده اهداکنندگان عضو که عصر روز گذشته، 4 اسفند در تالار شهدا دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز برگزار شد، اظهار کرد: با وارد آمدن ضربه به سر، از آنجا که جمجمه استخوانی است و نمیتواند فشار ضربه را خارج کند، این فشار به چهار رگ اصلی منتقل شده و موجب تخریب سلولها میشود و مرگ مغزی اتفاق میافتد.
وی ادامه داد: تنها 14 روز یعنی دو هفته پس از آن میتوان بیمار را نگه داشت. همچنین 6 تا 7 دقیقه پس از مرگ مغزی، اگر اکسیژن مصنوعی به قلب داده شود، اعضا سالم میمانند و در غیر این صورت، قلب و سایر اعضا از کار می افتند.
نجفیزاده افزود: بر اساس محاسبات صورت گرفته، در سال 5 تا 8 هزار نفر در کشور به مرگ مغزی دچار میشوند و از این میان، امکان انجام عمل اهدا عضو از 2500 تا 4000 بیمار مرگ مغزی وجود دارد. با این وجود در سال 92 تنها 665 اهدا عضو در کشور انجام شد.
وی تصریح کرد: بهترین آمار اهدا عضو در دنیا متعلق به اسپانیا است که 35 مورد در هر یک میلیون و این رقم در ایران 7 تا 8 مورد در هر یک میلیون است که شایسته کشوری با فرهنگ اسلامی، نیست.
رئیس اداره پیوند و بیماریهای خاص وزارت بهداشت گفت: بعد مهم در فرهنگسازی اهدا عضو، صدا و سیما و رسانهها هستند که باید اطلاعات را به درستی به گوش مردم برسانند و در این زمینه فرهنگ سازی لازم را انجام دهند تا مردم از ارزش والای اهدا عضو آگاه شوند.
وی ادامه داد: اولین برنامه جشن نفس در سال 83 در تهران برگزار شد، این جشن را مردمی و رسانهای شد تا فرهنگسازی شود و تاکنون 11 سال از برگزاری آن میگذرد.
نجفیزاده با بیان اینکه سالانه 25 درصد از بیمارانی که نیازمند پیوند عضو هستند، در فهرست انتظار میمیرند، افزود: تجربه نشان داده که مردم ما بسیار مهربان و ایثارگر هستند، تنها باید در این زمینه به درستی فرهنگسازی شود.
وی عنوان کرد: تاکنون 53 دانشگاه علوم پزشکی در زمینه اهدا عضو فعال شدهاند و براساس گفته آیتالله مکارم شیرازی اهدا عضو واجب عینی است.
رئیس اداره پیوند و بیماریهای خاص وزارت بهداشت با بیان اینکه پدیده اهدا عضو، قله علم پزشکی است، گفت: اهدا عضو دارای چند بعد است که یک بعد آن دولت است که وزارت بهداشت و همه مسئولان باید کمک کنند و اکنون واقعا بر روی این مساله تمرکز شده و تلاشهای بسیاری در این زمینه صورت گرفته است. بعد دیگر تیمهای درمانی شامل پزشکان و پرستاران و حتی راننده آمبولانسها هستند که تلاشگرانه فعالیت میکنند.