
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، آسیبپذیری عشق به چشم نمیآید. آنقدر آرام و ذرهذره آب میشود که یک روز چشمتان را باز میکنید و میبینید اثری از آن نیست.
مواجه شدن با دستی که گرمای گذشته را ندارد یا چشمی که فروغ نگاه همیشگی را ندارد، درد سنگینی است. جان گاتمن، یکی از مشهورترین زوجدرمانگران معاصر، اعتقاد دارد که عاملی که بیشترین اثر پیشبینی کننده را در طلاق دارد، انتقاد از همسر است.
در یک رابطه درست دو نفر انتقاد مداوم، بزرگترین آسیب را به رابطه میزند و به زودی عشق را نابود میکند، البته واقعیت زندگی مشترک این است که همیشه اختلافنظر پیش میآید، گفتوگوهای زن و مرد در زندگی دیگر آن پچپچهای رازآمیز عاشقانه نیست.
صحبت سر زندگی واقعی با همه دشواریهای آن است. طبیعی است که گاهی ما یا طرف مقابل مسیر اشتباهی را میرویم. گاهی به درست یا اشتباه فکر میکنیم روش طرف مقابل برای حل یک مشکل خاص روش درست و سنجیدهای نیست.
مشکل درست از همین جا شروع میشود. طبیعی است که شروع به مخالفت میکنیم. این مخالفتها اگر بهصورت «پسخوراند» باشند، کاملا طبیعی و سازنده هستند اما اگر به صورت انتقاد.
افرادی که مرتب از معشوقشان انتقاد میکنند، توانایی عشق ورزیدن را از او میگیرند. آتشی که دودش اول در چشم خودشان میرود. عشق ورزیدن مهارتی است که باید از اوان کودکی آموخته شود.
به یاد داشته باشید پسخوراند هر چقدر هم مؤدبانه و سیاستمدارانه بیان شود، اگر در زمان عصبانیت گفته شود هیچ تفاوتی با انتقاد ندارد. ما بیشتر به بار هیجانی کلمهها واکنش نشان میدهیم تا معنایی که منتقل میکنند.
عامل دیگری که عشق شما را دستی دستی سرد میکند، صحبت نکردن است. صحبت نکردن از خود، از آرزوها و خواستهها و حتی دلخوریهای ریز و درشت باعث میشود که کمکم زن و مرد برای هم غریبه شوند و احساس عشق و علاقه شان از بین برود.
سکوت در واقع نخستین نشانه طلاق عاطفی است که نشان میدهد زن و شوهر دیگرحرفی برای گفتن با هم ندارند و میل و کششی هم به یکدیگر نخواهند داشت، اینطور است که شما احساس میکنید حرفهای زیادی دارید اما گوش شنوایی برای شنیدن آنها نیست. بنابراین حرفهایتان را در دل خود نگه میدارید و روزبهروز بیشتر فاصله میگیرید.