
همه ما در زندگی بالا و پایینهای بسیاری را تجربه کردهایم، گاه یک بیماری سخت به سراغمان آمده و زمانی هم به لحاظ مالی تحت فشار بودهایم، گاهی اوقات هم رنجی که تحمل کردهایم سختتر بوده و بهعنوان مثال عزیزی را از دست دادهایم که مدتزمان زیادی سپری شده تا پس از فوت آن عزیز روال عادی زندگی را در دست گرفتیم.
عکسالعمل ما در قبال این سختیها و رنجهای دنیوی هم متفاوت است. گاه عصبی شدهایم و زمانی هم اشک ریختیم و برخی از مواقع هم آنقدر بهتزده شدیم که تنها توانستیم در برابر آن مشکل سکوت کنیم، اما بهراستی در برابر رنجها و سختیهای دنیا چه باید کرد.
نکتهای که بهنظر میرسد در وهله اول باید به نوع نگاهمان به سختیها را درست کنیم، برخی از افراد به ویژه کسانی که هنوز در ابتدای راه تجربه کردن پست و بلندیهای زندگی هستند با اولین سختی یا مشکل که برایشان بهوجود میآید احساس یأس و ناامیدی و در برخی مواردی افسردگی میکنند.
این در حالی است که خداوند در آیه 4 سوره مبارکه بلد میفرماید: «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فی کَبَدٍ؛ به یقین ما انسان را در سختی خلق کردیم»، «و انسان در این دنیا زندگی نمیکند مگر آنکه در طول سالیان عمرش با مشکلاتی دستوپنجه نرم کند».
آری! باید این باور را در خویش پرورش داد که در کنار گل زیبای زندگی خار است و در کنار خارهای زندگی گلهایی که به انسان نشاط میدهد. شادی و غم، سختی و راحتی در کنار هم هستند و انسان نیز اگر میخواهد با آرامش و آسایش روزهای عمر را بگذراند باید با زندگی کنار بیاید.
ممکن است برخی از مصائب آنقدر سخت باشد که دیر بتوان آن را هضم کرد، اما داشتن یک نگرش درست به مسائل تا حدی میتواند ما را از دریای طوفانی غم و استرس به ساحل آسایش برساند. کسی تا لحظهای از سلامت کامل برخوردار بوده اما بعد از مراجعه به دکتر به علت یک مشکل به ظاهر بیاهمیت درمییابد که بیماری سختی دچار شده است شاید مدت زمان زیادی طول بکشد که بتواند این رنج را هضم کند.
کسی که هنوز روزهای نوجوانیاش را تجربه میکند و انتظار دارد والدینش هنوز همراه لحظات شاد و تلخ زندگیاش باشند اما ناگهان یکی از آن دو را از دست میدهد، مطمئناً جز با توکل به معبود و یاری نزدیکان بهزودی نخواهد توانست به حالت عادی روزهای قبل از مصیبت برگردد.
همه این مثالها درست است و نمیتوان انتظار داشت که هر شخصی در برخورد با هر مشکلی در همان ابتدای امر بهراحتی با آن کنار بیاید اما باید به سمتی حرکت کرد که کمکم با گذشت زمان شادی و لبخند بر غم درون پیشی گیرد که خدا خود وعده داد «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا؛ «پس [بدان که] با دشوارى آسانى است» آرى! با دشوارى آسانى است» سوره انشراح آیه 5 و6
حکیمه بهمنزاده / خراسان جنوبی