نقشی که جایگزین ندارد
گروه اجتماعی: اسلام با اشتغال و مشارکتى موافق است که به اصل همسری و مادری یک زن صدمهای وارد نکند؛ زیرا بچه ثمره وجودی زن است، مادر او را تربیت میکند و مورد محبت قرار میدهد و اینها طبیعت وجودی زن است که به هیچوجه جایگزینی ندارند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، مسئله خانواده، مسئله بسیار مهمى است؛ پایه اصلى هر جامعه به شمار میرود. ملاحظات بنیادی سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی از فراهم نمودن محیطی آرامش بخش در خانه، تربیت نسل آینده، حمایت معنوی و عاطفی از همسر و رسیدن به کمال روحی پیشبینی شده برای زن، از جمله این ملاحظات است.
اسلام در داخل خانواده، دو جنس زن و مرد را مانند دو لنگه یک در، دو چشم در چهره انسان قرار داده است، هر کدام از این دو، طبیعت، خصوصیات و خصلتهایى، هم در جسم و روح و فکر و هم در غرایز و عواطف دارند که ویژه خودشان است.
این دو جنس، اگر با همان حدود و موازینى که اسلام معین کرده است در کنار هم زندگى کنند، خانوادهاى ماندگار و مهربان و با برکت و پرفایده خواهند داشت.
در دیدگاه اسلام رابطه زن و مرد رابطه قدرت نیست. در قرآن رابطه زوجیت زن و مرد با تعبیر «مودت» به کار رفته است، فراتر از این رابطه نیز بین مردان و زنان محرم و نامحرم یک نوع رابطهی خاصی وجود دارد؛ یعنی زن در نگاه اسلامی عزت ویژهای دارد.
حضرت فاطمه(س)؛ اسوه زن در اسلام
اسلام، فاطمه(س) آن عنصر برجسته و ممتاز ملکوتى را به عنوان نمونه و اسوه زن معرفى مىکند، حضرت فاطمه(س) آن عنصر برجسته و ممتاز ملکوتى به عنوان نمونه و اسوه زن در اسلام معرفى میشود.
آن مقام معنوى و رکوع و سجود و محراب عبادت و دعا و صحیفه و تضرّع و ذات ملکوتى، زندگى ظاهرى و جهاد و مبارزه و دانش و سخنورى و فداکارى و شوهردارى و مادرى و همسرى و حضور در همه میدانهاى سیاسى و نظامى و انقلابى و برجستگى همه جانبه او که مردهاى بزرگ را در مقابلش به خضوع وادار مىکرد، زن، این است والگوى زنى که اسلام مىخواهد بسازد، این است.
از نظر اسلام، میدان فعالیت و تلاش علمى، اجتماعی، اقتصادى و سیاسى براى زنان کاملاً باز است. اگر کسى با استناد به بینش اسلامی بخواهد زن را از کار علمى محروم کند، از تلاش اقتصادى باز دارد، یا از تلاش سیاسى و اجتماعى بىنصیب سازد، به خلاف حکم خدا عمل کرده است.
اصلی که باید مراقب بود فراموش نشود
زنها نصف جامعهاند و خیلى خوب است که از این نیمِ جامعه در زمینه اینگونه مسائل استفاده کرد؛ منتها نباید این اصل را نادیده گرفت. که کار اساسى و مهم زن ، کارِ خانه و خانواده و همسری و کدبانوئى و مادرى است که نباید تحتالشعاع قرار گیرد.
بدون شک این هماهنگی کار مشکلی است؛ اینکه هم درس بخواند، هم درس بدهد، هم خانهدارى کند، بچه بیاورد، بزرگ کند، تربیت کند. اما اسلام با آن اشتغال و مشارکتى موافق است که به این اصل اساسی ضربه و صدمهای وارد نکند؛ زیرا بچه ثمره وجودی زن است، مادر او را تربیت میکند و مورد محبت قرار میدهد و اینها طبیعت وجودی زن است که به هیچ وجه جایگزینی ندارند.
هیچکس دیگر نمیتواند این کارها را انجام بدهد؛ نه پدر خانواده، و نه هیچ کس دیگری؛ فقط کار مادر است و این کارها، تنها از عهده مادر برمیآید، اما آن شغلى که مادر بیرون از خانه دارد، اگر او انجام ندهد، ده نفر دیگر آنجا ایستادهاند و آن کار را انجام خواهند داد. بدون شک اولویت با این کارى است که جایگزین ندارد.
بنابراین، زن در محیط اسلامى رشد علمى میکند، رشد شخصیتى، اخلاقى، سیاسى میکند، در اساسىترین مسائل اجتماعى در صفوف مقدم قرار میگیرد، در عین حال زن باقى میماند.
