بزرگداشت مفاخر ایران و آذربایجان باید اولویت اصلی متولیان فرهنگی باشد

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، علی‌اکبر صفی‌پور، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان‌شرقی روز گذشته، 25 اسفند در آئین بزرگداشت پروین اعتصامی،‌ در خانه‌ ایشان، اشعار این شاعره‌ نامدار آذربایجان را افتخار شعر و ادبیات کشور برشمرد و اظهار کرد: پروین اعتصامی شاعری بود که در مسیر صحیح و انسانی با حفظ کرامت مردم، میهن و اعتقاداتش زندگی کرد و به همین دلیل است که اشعار و نام و یادش در اذهان عمومی ماندگار شد.

وی افزود: اشعار گرانقدر و نغز این شاعره‌ نامدار، سرشار ازمضامینی حکمت‌آمیز است و اصطلاحات و ضرب‌المثلهایی که در شعر وی وجود دارد آنقدر متنوع و متعدد است که وارد زندگی مردم شده و این امر نشان دهنده‌ این است که پروین اعتصامی تا چه اندازه فرهنگ مردم را خوب شناخته و به ظرایف و دقایق زبان مردم آگاهی داشته است.

صفی‌پور با تأکید براینکه، بزرگداشت مفاخر آذربایجان و ایرن باید اولویت اصلی متولیان فرهنگی باشد، اظهار امیدواری کرد تا سال آینده برنامه‌ای ملی و در خور شان این شاعره‌ پرآوازه معاصر در تبریز زادگاه وی برگزار شود.

براساس این گزارش، پروین اعتصامی، شاعره نامدار معاصر ایران از شاعران قدر اول زبان فارسی است که با تواناترین شعرای مرد، برابری کرده و به گواهی اساتید و سخن‌‎شناسان معاصر گوی سبقت را از آنان ربوده است.

رمز توفیق این شاعرارزشمند فرهنگ و ادب فارسی، علاوه بر استعداد ذاتی، معجزه تربیت و توجه پدر اوست.

رخشنده اعتصامی، مشهور به پروین اعتصامی از شاعران بسیار نامی معاصر در روز 25 اسفند سال 1285 شمسی در تبریز تولد یافت و از ابتدا زیر نظر پدر دانشمند خود که با انتشار کتاب (تربیت نسوان) اعتقاد و آگاهی خود را به لزوم تربیت دختران نشان داده بود، رشد کرد.

در کودکی با پدر به تهران آمد. ادبیات فارسی و ادبیات عرب را نزد وی آموخت و از محضر اربابان فضل و دانش که در خانه پدرش گرد می‌آمدند بهره‎ها یافت و همواره آنان را از قریحه سرشار و استعداد خارق‎العاده خویش دچار حیرت می‌ساخت.

در هشت سالگی به شعر گفتن پرداخت و مخصوصاً با به نظم کشیدن قطعات زیبا و لطیف که پدرش از کتب خارجی (فرنگی، ترکی و عربی) ترجمه می‌‎کرد طبع آزمائی می‌‎نمود و به پرورش ذوق می‎پرداخت.

گاهی شعری از شاعران قدیم ایران به او می‌داد تا بر اساس آن شعر دیگری بسراید؛ وزن آن را تغییر دهد و یا قافیه‌ای نو برایش پیدا کند. همین تمرین‌ها و تلاش‌ها زمینه‌ای شد که با ترتیب قرارگیری کلمات و استفاده از آن آشنا شود و در سرودن شعر تجربه کسب کند.

در سال 1314 دیوان پروین اعتصامی، شاعره توانای ایران، به همت پدر ادیب و گرانمایه‏اش انتشار یافت.

پروین مدتی درکتابخانه دانشسرای عالی تهران سمت کتابداری داشت و به کار سرودن اشعار خود نیز ادامه می‌داد. تا اینکه دست اجل او را در 34 سالگی از جامعه ادبی گرفت و در شب 16 فروردین سال 1320 خورشیدی به بیماری حصبه درتهران زندگی را بدرود گفت و پیکر او را به قم بردند و در جوار قبر پدر دانشمندش در مقبره خانوادگی به خاک سپردند.