
حجتالاسلام علیرضا نخعی پور، مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا) از خراسان جنوبی،بیان کرد: هر چند در اسلام گریه و اشک بر مصائب اهل بیت(ع) اگر آنگونه که آن بزرگوار میخواستند صورت گیرد موجب رشد معنوی انسان میشود اما این بدان معنا نیست که ضرورت ندارد روزهای ولادت و شادی ائمه(ع) باشکوه برگزار شود.
وی با اشاره به اینکه اصل مصیبت بر اهل بیت(ع) از حادثه کربلا آغاز شد، بیان کرد: آن واقعه به قدری جانسوز بودکه به طور طبیعی بُعد اشک را در جامعه محب ائمه(ع) پر رنگ میکند و از این روست که احساس میشود در جامعه ما اشک در روزهای عزا پررنگ تر از لبخند روزهای ولادت آن بزرگواران است.
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی ادامه داد: از طرف دیگر مصیبتهایی که بر اهل بیت(ع) گذشت بر اثر انحرافاتی که بعد از وفات رسول الله(ص) به وجود آمد، رخ داد که این انحرافات و کج رویها نیز جای غم و اندوه دارد که جز ظهور امام زمان(عج) درمانی برای آن نیست و این مورد هم از دیگر دلایل پررنگتر بود اشک در جامعه ما است.
نخعی پور عنوان کرد: در اشک نوعی موضعگیری و اظهار عقیده وجود دارد، به عنوان مثال وقتی در ایام فاطمیه اشک میریزیم نوعی اظهار عقیده در باره آن واقعه کردهایم، اما در لبخند روزهای شادی بزرگان دین صرفا نوعی اظهار ارادت به ائمه(ع) که البته آن هم دارای اهمیت است وجود دارد.
وی افزود: با تمام این نکتهها که در بحث اهمیت اشک بر مصائب اهل بیت(ع) و بزرگان دین گفتیم نباید برداشت شود که ضرورتی برای باشکوه برگزار کردن روزهای شادی بزرگان دین مثل ایام ولادت وجود ندارد چرا که آن نیز درجای خود حائز اهمیت است و در حقیقت تعظیم شعائر محسوب میشود.
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی گفت: ما در ایام عزای اهل بیت(ع) جلسات روضه خانگی داریم که شایسته است در ایام ولادت ائمه(ع) این جلسات رنگ شادی به خود بگیرد.
نخعی یادآور شد: اگر میخواهیم چه در روزهای عزا و چه در روزهای شادی جلسات مذهبی ما منجر به رشد فکری و معنوی ما شود باید به این مسئله بیندیشیم که چرا از ما خواستهاند که برای اهل بیت(ع) چنین جلساتی برگزار کنیم و آیا فلسفه آن جز افزایش معرفت نسبت به دین و ائمه(ع) نیست؟