ضرورت اداره حرمین شریفین توسط شورایی منتخب از کشورهای اسلامی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کردستان، کشور عربستان به جهت قداستی که حرمین شریفین به آن بخشیده و در نگاه مسلمانان جهان به عنوان مهبط وحی و کانون نزول قرآن و سرزمین پیامبر اکرم(ص) شناخته شده، جایگاه ویژه ای دارد.

این کشور از گذشته‌ای نسبتاً دور، تحت حاکمیت ترکان عثمانی قرار داشته و پس از جنگ جهانی اول و دوم با تلاش حاکمان محلّی و با حمایت بریتانیا و امریکا، خاندان آل سعود بر سر کار آمدند و تاکنون بر این سرزمین شریف حکمرانی می‌کنند و در پرتو حکومت این خاندان است که مذهب وهابیّت در این کشور رواج یافته است.

در نظر بسیاری از مسلمانان جهان به ویژه مسلمانان خارج از منطقه خلیج فارس، عربستان جلوه گاه اسلام واقعی است و وهابیون، به عنوان پرده داران خانه کعبه و جانشینان پیامبر اسلام از آن بهره برداری می‌کنند. در طول سال میلیون ها زائر از سراسر کشورهای اسلامی برای زیارت به این اماکن متبرکه می آیند و وهابیون افزون بر اینکه سالانه ثروت هنگفتی از این راه به دست می آورند با ایفای نقش میزبانی مسلمانان و نگهبانی حرمین شریفین برای خود اعتبار و امتیاز کسب می‌کنند و از القابی مانند خادم الحرمین الشریفین استفاده می‌کنند. حاکمان سعودی با استفاده از نام بیت الله الحرام و فریضه حج، کانون ها و مؤسسات متعددی را تشکیل داده و از این طریق استفاده گسترده تبلیغی برای ترویج افکار تندروانه خود می نمایند که در رأس برنامه‌های فکری آنها مبارزه با افکار و اندیشه‌های سایر فرق اسلامی بویژه تشیّعِ قرار دارد. تفسیر افراطی دولت عربستان از اسلام باعث شده تا این دولت اعتدال لازم در برخورد و رفتار مناسب با ادیان و فرقه‌های اسلامی را نداشته و با اقدامات خود در چند دهه اخیر بویژه در ارائه قرائت‌های سخت و خشونت آمیز از اسلام و تهییج جوان‌ها و سازماندهی و پشتیبانی گروه‌های جهادی تندرو در کشورهای مختلف چهره صلح طلبانه و عطوفت آمیز اسلام را مخدوش نموده و با ایجاد تفرقه و  اختلاف در جهان اسلام موجب تضعیف مسلمانان و قوت گرفتن دشمنان تاریخی مسلمانها یعنی صهیونیزم جهانی شده  است. علاوه بر آن برخوردهای نامناسب، سیاسی و خارج از شئونات میزبانی سعودی‌ها با زائرین کشورهای مختلف بویژه زائرین و کاروان‌های زیارتی ایران اسلامی که حادثه شنیع و وقیحانه در فرودگاه جده که دل همه ایرانیان را جریحه‌دار کرد و نشان داد نه تنها امنیت مذهبی زائران خانه خدا، بلکه امنیت جانی و حیثیتی آن ها در چنین حاکمیتی تامین نمی شود،جزء جدیدترین نوع این برخوردهای غرض آلود است و بار دیگر صدق سخن معمار کبیر انقلاب حضرت امام راحل(ره) را در ذهن زنده کرد که آل سعود صلاحیت اداره حرمین شریفین را ندارد و باید این مهم توسط شورایی از کشورهای اسلامی مدیریت شود.
در چنین شرایطی انتظار می رود نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی همانگونه که به موضوع ورود پیدا کرده‌‌اند با استفاده از همه ظرفیت‌ها از جمله اتحادیه بین المجالس اسلامی و دولتمردان محترم و دستگاه دیپلماسی با استفاده از رایزنی با سایر کشورهای اسلامی توسط مجموعه توانمند دیپلماسی کشور و نیز رسانه‌های کشور بویژه رسانه ملی با حساس کردن افکار عمومی در کشورهای اسلامی و حتی در داخل عربستان سعودی و روشنگری نسبت به فتنه‌انگیزی‌های سعودی‌ها در جهان اسلام، بستر خروج مدیریت شوون حرمین شریفین از سلطه وهابیون را فراهم کرده  و با تعریف ساختار جدیدی با مشارکت کشورهای اسلامی در قالب سازمان کنفرانس اسلامی و یا شورایی متشکل از تمام مذاهب و فرق اسلامی برای اداره حرمین شریفین به شکلی که سزاوار این سرزمین مقدس و مهمانان الهی آن است، دست سعود‌ی‌ها را در سوء استفاده از این جایگاه کوتاه نمایند. مطالعه ساختار فعلی حاکم در جهان مسیحیت که در آن مجمع دفاع از عقیده و ایمان کاتولیکی که یک مجمع شورایی است، به عنوان عالیترین مجمع که قلب واتیکان و مغز تصمیم ساز پاپ است و وظیفه تدوین و تفسیر رسمی و محوری آموزه های مسیحیت و نیز دفاع از اصول کلیسایی را برعهده دارد می تواند به عنوان الگو مورد استفاده قرار گیرد.

دلایل ضرورت اعمال مدیریت شورائی در اداره حرمین شریفین
در ادامه به اختصار به برخی از دلایل ضرورت اعمال مدیریت شورائی در اداره حرمین شریفین اشاره می‌شود:

1-تفسیر افراطی دولت عربستان از اسلام تحت تاثیر آموزه‌های وهابیون که در حال حاضر حکومت را در عربستان کاملا در دست دارند وخودشان را خادم الحرمیین معرفی می‌کنند باعث شده تا این دولت شرایط حداقلی لازم در میزبانی زائرین مسلمان و رفتار مناسب با پیروان ادیان و فرقه های مختلف اسلامی را رعایت نکرده و با استفاده از روش تکفیر و نفی اعتقادات سایر فرق اسلامی حتی اعتقادات واقعی اهل سنت، باعث ایجاد تفرقه و بدبینی در بین مسلمانها شده است. تسلط و استفادۀ ابزاری از حرمیین شریفین ، تحمیل عقیده خود ، عدم تحمل اعتقادات سایر فرق اسلامی ، ترویج و انتشار فتاوای عجیب و غریب مثل جهاد با کافران(منظور برخی فرق اسلامی) ، تخریب قبور و آثار باستانی ، جهاد نکاح، ... و اتهامات و نسبت های دروغین وتبعیض‌هایی که در داخل علیه دیگران به ویژه شیعه اعمال می گردد نمونه‌هایی از افراطی‌گری‌های سعودیهاست که به ریشه تفکر آنها مربوط می‌شود.
2-دولت عربستان با اقدامات خود در چند دهه اخیر بویژه در ارائه قرائت‌های سخت و خشونت آمیز  از اسلام ، با ابزار و روش های مختلف از جمله،  بوجود آوردن گروه های کوچک و بزرگ تروریستی در کشور های اسلامی همچون گروه طالبان و القاعده در افغانستان ، جیش العدل و سپاه صحابه در پاکستان ،  بوکوحرام در افریقا ، ... و نهایتا داعش در سوریه و عراق  که اقدامات آنها بنام اسلام ، باعث ایجاد نفرت در افکار عمومی مردم دنیا نسبت به اسلام و مسلمانها ، و ایجاد کشت و کشتار در کشورهای اسلامی شده که حاصل آن ویرانی و از بین رفتن سرمایه‌ها و دارائیهای مسلمانان و تضعیف کشورهای اسلامی و خشنودی دشمنان قسم خورده مسلمانان یعنی صهیونیست‌ها شده است و لازم است هر چه زودتر از سوی کشورهای اسلامی بطور جدی جلو اینگونه اعمال گرفته شود. بدیهی است چنین حاکمیتی صلاحیت اداره تنها مرکزیت اعتقادی مسلمین و مکان مقدس برای همه مسلمانها در دنیا را ندارد.
3- افراط‌گرایی‌های مذهبی وهابیون و بی بندوباری لیبرال‌های سلفی حاکم بر عربستان، معجون تلخی از تناقض‌ها و افراط و تفریط‌ها را به نمایش گذاشته، به نحوی که شعائر اسلام را زیر سؤال می‌برد. بطور نمونه می توان به مسئله حجاب در عربستان سعودی اشاره کرد. در دو شهر مدینه منوره و مکه مکرمه که هیئت امر به معروف و نهی از منکر، کنترل فضای فرهنگی آن را بر عهده دارد، بر مبنای نظر وهابیون  نوع حجاب عمومی خانم‌ها ، پوششی است که بر اساس آن، زنان باید دست‌ها و صورت خود را نیز بپوشانند و تنها چشم‌های آنها برای دیدن اطراف باز باشد. بر خلاف فضای سنگین مکه و مدینه، در سایر شهرهای عربستان مقوله حجاب رنگ دیگری به خود می‌گیرد، شهرها و اماکن تفریحی در عربستان مانند ریاض و جده از مناطقی هستند که میزان فساد و بی‌حجابی در آنها در حد بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. منطقه درة العرس تفرجگاهی ساحلی است که با عبور از حجاب افراطی مد نظر مفتیان وهابی، به اوج بی بندوباری و هرج و مرج جنسی رسیده است. در این منطقه که تحت تدابیر شدید قرار دارد، از گرفتن تصاویر مربوط به تفریحات ناسالمی که در آن وجود دارد ممانعت می‌شود اما چندی پیش، انتشار برخی تصاویر از داخل این مجتمع تفریحی، عمق رسوایی خاندان سعودی در برداشت چندگانه از مفاهیم دینی را نشان داد. اختلاط دختر و پسر،‌ اسکی روی آب زنان، اختلاط شهروندان سعودی با گردشگران فاسدالاخلاق بیگانه، شرب خمر و بی حجابی از جمله مظاهر ناهنجاری های اخلاقی و دین ستیزی در منطقه درة العرس است. این در حالیست که مظاهر فسق و فجور و تجاهر به شرب خمر در میان مقامات ارشد سعودی از جمله شاه عربستان و دست دادن وی با زنان نامحرم در برخی مراسم ها، نشان می دهد که آنها اهمیت چندانی به مسائل دینی نمی دهند. فضای عمومی و فرهنگی شهرهای مکه و مدینه  زائرین را به این گمان باطل می‌رساند که حاکمیت عربستان سعودی نسبت به رعایت اصول مربوط به حجاب موفق بوده است و این درست همان اشتباهی است که برخی زائرین ایرانی درباره نمازهای جماعت در این کشور که منحصر به رعایت ظواهر و به اجبار هیئت امر به معروف صورت می گیرد، مرتکب می‌شوند.
4- در طول چند دهه اخیر دولت سعودی همواره آب به آسیاب دشمنان واقعی مسلمانها ریخته و با نقشه‌های استکبار جهانی در منطقه همراهی کرده است. متاسفانه در چند سال گذشته سعودی‌ها پا را از این هم فراتر گذاشته و پشتیبانی کاملی از گروههای مختلف افراطی در کشورهای اسلامی که نقش مخربی در ساختار مذهبی، سیاسی، زیربنایی، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی آن کشورها داشته‌اند ، به عمل آورده است که سوریه و عراق نمونه بارز آن می باشد. تجاوز مستقیم به کشور اسلامی محروم یمن جدیدترین همراهی این رژِیم با صهیونیستهاست که باعث ویرانی استحکامات و زیربناهای کشور مسلمان فقیری چون یمن شده و سعودیها یک جنگ نیابتی را از طرف صهیونیزم جهانی علیه مسلمانها به راه انداخته‌اند که نتیجه آن جز تضعیف کشورهای اسلامی و انحراف افکار عمومی مسلمانها از مسئله اصلی آنها که موضوع فلسطین و جنایت اشغالگران قدس می باشد چیزی نخواهد بود.
5- سوء استفاده دولت عربستان از تولیت حرمین شریفین در برخورد سلیقه‌ای و سیاسی با کشورها در پذیرش زائرین آنها از جمله اختصاص میزان سهمیه حج، نحوه صدور ویزا، نحوه پذیرش هواپیماهای حامل زائرین  از لغو بدون دلیل پروازها تا تاخیرهای اذیت کننده طولانی که لغو دو پرواز از ایران و یک پرواز از پاکستان پس از خشم دولت عربستان از اقدام مجلس پاکستان در مشارکت نکردن این کشور در حمام خون سعودی ها، از جمله این موارد است.
6- توهین آشکار به حجاج ایرانی و مقدسات تشیع در اماکن مهمی چون قبرستان بقیع و در خطابه‌ها و سخنرانی‌های داخل مسجدالحرام و مسجدالنبی که بر گرفته از تفکر وهابیون حاکم در عربستان است و نمونه بارز آن سخنان امام جماعت مکه عبدالرحمان السدیس در فروردین 94 است که طی آن تئوری اصلی عربستان و وهابیون که همواره از سوی سعودی‌های تکذیب می‌شد را علنی کرد و گفت: جنگ ما با شیعیان جنگ بین ایمان و کفر است و اولویت ما اکنون مبارزه با شیعیان است، نه یهودیان. این در حالیست که فقه جعفری و تشیع از فرق اسلامی شناخته شده در جهان اسلام بوده و از سوی الازهر مصر که بزرگترین پایگاه دینی اهل سنت است به عنوان یکی از فرق اسلامی معتبر شناخته شده است و ایران بعنوان بزرگترین کشور شیعی پرچمدار مبارزه با قدرتهای سلطه‌گر و صهیونیزم جهانی و مدافع سرسخت مردم مظلوم فلسطین و محور مقاومت در منطقه و حامی آزادیخواهان جهان می باشد. روش حمله، توهین و تکفیر متاسفانه در این نوع تفکر وجود دارد و تفکر امروز وهابیت هیچ ربطی به مذاهب چهارگانه اهل سنت ندارد و این خطر، خطری است علیه شیعه و سنی. قرائت فاتحه و زیارت اهل قبور جزو  آداب سفارش شده اهل سنت نیز است پس چرا وهابیها با آن مخالفند؟ چرا قبور ائمه را ویران کردند؟ چرا قبر ام البنین را خراب کردند؟ چرا قبر پسر پیامبر را خراب کردند؟ و چراهای بی شمار دیگری که جوابی برای آنها نیست.

5-حرمت شکنی و بدرفتاری  با حجاج ایرانی در فرودگاه و داخل شهرهای مدینه و مکه و حادثه تصادف کارمند مست سفارت عربستان در تهران و موارد متعدد دیگر و عمل بی شرمانه مامورین سعودی  با دو نوجوان ایرانی که باعث جریحه‌دار شدن افکار عمومی شده و دولت عربستان حتی یک عذرخواهی رسمی ننموده است، جای هیچ بهانه¬ای را باقی نمی گذارد و لازم است مسئولین کشورمان فکری اساسی در این خصوص بنمایند. توقف اعزام عمره‌گذاران هرچند مرهمی بر زخم عموم مردم است لیکن باید برای برقراری مجدد اعزامها چاره‌ای اندیشیده شود. محدود کردن تعدد اعزام ، محدود کردن تعداد روزهای اعزام، ایجاد بازار ویژه مثل منطقه آزاد تجاری در داخل خاک ایران ویژه خرید زائرین و حجاج و ... می‌تواند  بخشی از اقدامات به منظور جلوگیری  از خروج بخشی از ارزی که تقریبا معادل بودجه عمرانی سال گذشته کشور است باشد و در مسیر آبادانی کشور و ایجاد اشتغال برای جوانان کشور به کار گرفته شود و می‌تواند بازخوانی فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) در روز بیست و ششم خرداد ماه سال ۱۳۵۸ که فرمودند: من از اشخاصی که برای زیارت‌ها مثل زیارت مکه معظمه و مدینه منوره می‌خواهند به طور استحباب بروند، از آن‌ها می‌خواهم و تقاضا می‌کنم که شما برای ثواب می‌خواهید مکه مشرف بشوید و یا می‌خواهید مدینه منوره و یا به عتبات مشرف شوید، امروز ثوابی بالا‌تر از این نیست که به برادران خودتان کمک کنید. به جای زیارت مکه و مدینه، ایران را آباد کنید.

یادداشت: یوسف رستمی