فرهنگ قرآنی زیربنای شئونات زندگی فردی و اجتماعی قرار گیرد

حجت‌‌الاسلام والمسلمین سید حسین گلمیرزاده، معاون فرهنگی، پژوهشی و آموزشی تبلیغات اسلامی گیلان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با بیان اینکه تفکر در قرآن بزرگترین تدبر در این کتاب آسمانی است، اظهار کرد: قرآن نه به عنوان یکی از امور مورد نیاز انسان و جامعه بلکه به عنوان اصل حاکم بر همه امور مربوط با انسان و انسانیت و برپا دارنده مصالح اجتماع بشری مورد توجه است.

وی با بیان اینکه مقصود نهایی از همه فعالیت ‌‌های قرآنی، انس با قرآن و نهادینه ‌سازی فرهنگ قرآنی در همه عرصه‌ های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است، افزود: تشخیص درست مسیر زندگی و روش گسترش فرهنگ قرآنی در گرو شناختی صحیح از فرهنگ قرآنی می باشد.

حجت الاسلام گلمیرزاده با بیان اینکه انسان و جامعه انسانی باید به موازات توجه به امور عادی و مادی زندگی همچون اقتصاد، سیاست، موسیقی، ورزش، تفریح و سایر موارد قرآن را هم از یاد نبرد و با قرائت، ترجمه و تفسیر این کتاب آسمانی محشور باشد، تاکید کرد: فرهنگ قرآنی به عنوان یک ضرورت باید زیربنای همه شئون زندگی فردی و اجتماعی جامعه قرار گیرد.

تدبر، فهم روش‏مند اصول قرآنی

معاون فرهنگی، پژوهشی و آموزشی تبلیغات اسلامی گیلان با اشاره به اینکه تدبر، فهم روش‏مند اصول قرآنی است، ادامه داد: تدبر در قرآن به عنوان راه فهم منسجم این کتاب آسمانی، ضرورتی گریزناپذیر برای ترویج و گسترش فرهنگ قرآنی است.

حجت‌الاسلام گلمیرزاده با بیان اینکه خداوند به انسان دو نعمت قرآن و اهل بیت را هدیه کرده است و ما هرچه داریم از فرهنگ قرآن و انتظار زیر سایه اهل بیت(ع) است، بیان کرد: ترویج فرهنگ قرآنی یکی از نیازهای مهم جامعه امروز خواهد بود و گسترش ارزش‌های اسلامی در گرو نهادینه‌شدن فرهنگ قرآنی است، آنچه مهم است فهم و عمل به قرآن می باشد.

وی با اشاره به اینکه در طول تاریخ همواره قرآن و فرهنگ قرآنی توانسته است نجات بخش ملت ها باشد، یادآور شد: هدف از حفظ قرآن، تدبر و هدف از تدبر، تفسیر و هدف از تفسیر فراهم کردن زمینه انس با قرآن و عمل به قرآن در زندگی است.

معاون فرهنگی، پژوهشی و آموزشی تبلیغات اسلامی گیلان تکیه بر فرهنگ اسلامی را موجب جلوگیری از انحرافات و مقابله با توطئه‌های دشمنان برای نسل جوان دانست و خاطرنشان کرد: بهترین فرصت براى آشنایی با قرآن و معارف قرآنی، دوره نوجوانى و جوانى است؛ چرا که آنچه در این دوره فرا گرفته شود، ماندگار و جاودان خواهد بود.