رمضان؛ تجلی‌گاه ارزش‌های انسانی

روزها و شب‌هایش خاطره انگیز است. سحرهایش حلاوت ملکوتی شدن و افطارش لذت ساعت‌ها نه گفتن در برابر خواهش‌های نفس را دارد. شاید در روزهای گرم تابستان تشنگی و عطش روزه را سخت کند اما بی‌شک هیچ تلاشی در راه رضایت معبود بی‌پاسخ نمی‌ماند.

رمضان همان ماهی است که پروردگار عالمیان می‌فرماید که در روز اول آن درهای رحمتش را می‌گشاید و تا آخرین روز این ماه عزیز باز نگه می‌دارد تا بندگانش در زیر بارش لطف الهی سیراب شوند.

چقدر روزهایی که در آن به سر می‌بریم با شکوه هستند. انسان‌هایی که تا دیروز روزمرگی‌های زندگی آنها را گرفتار خود کرده است اما وقتی ایامشان نام رمضان را به خود می‌گیرد زبان به مناجات با معبود می‌گشایند و  همراه با ملائک کلام وحی را تلاوت می‌کنند.

ماه به نیمه که می‌رسد همه دلشاد از میلاد کریم اهل بیت(ع) با درس گرفتن از سید جوانان اهل بهشت سفره‌های اطعام می‌گشایند تا گرسنه‌ای را سیر و تشنه‌ای را سیراب کنند .

و چه زیبا انسان‌ها همدلی و همراهی را به نمایش می‌گذراند آن هنگام که افطاری‌شان را به همشهری خویش شریک می‌شوند چرا که باور دارند با هم بودنشان اجر روزه‌داری را مضاعف می‌کند.

در این روزهای پر برکت ارزش‌های انسانی بیش از هر زمان دیگری جلوه‌گر می‌شود، خیلی‌ها به یاد مولایی که یاور یتیمان دلشکسته بود، حامی یک یا چند یتیم می‌شوند تا بتوانند اندکی از اشک‌های برصورت او را کم کنند.

آری رمضان لحظه به لحظه‌اش خیر و برکت است. روزهایش روزه‌داری به حکم آیه«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید روزه بر شما واجب شد؛ همچنان که بر کسانی که پیش از شما بودند مقرر شد تا پرهیزگار شوید» بقره/ 183، غروبش افطاری همراه با شکر معبود و سحرهایش هم مناجات و راز و نیاز.

اما زیباتر و باشکوه‌تر می‌شود که اگر به برنامه‌های ماه رمضانمان غنای بیشتری ببخشیم. گاه به ترجمه دعایی که در سحر می‌خوانیم بیندیشیم، اگر یک ساعت را به ترتیل‌خوانی قرآن اختصاص می‌دهیم دقایقی را هم برای شنیدن و یا خواندن تفسیر یک آیه از قرآن بگذاریم.

اگر خدای نکرده در سفره‌های افطاری‌مان نیازمندی نباشد از راه و منش کریم اهل بیت امام حسن(ع) فاصله گرفته‌ایم و اگر حمایتمان از یتیم رنگ ریا به خود بگیرد نمی‌توانیم ادعا کنیم که از مولا علی(ع) درس گرفته‌ایم.

برکت ماه رمضان از آن کسانی است که با اخلاص در راه معبود قدم برمی‌دارند و جز به پاداشی که پروردگار برای آنان در نظر گرفته چشمداشت دیگری ندارد.

حکیمه بهمن‌زاده/ خراسان جنوبی