
حسن خودروان، سرپرست دانشگاه پیام نور آبیک در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قزوین، با اشاره به اینکه هر پدیدهای نیازمند یک ضمانت اجرایی است و تشویق و ترغیبهای لازم سبب حضور با رغبت اساتید و دانشجویان در این کرسیها میشود اظهار کرد: اگر برای اساتید و دانشجویان فعال، واحد یا نمره تشویقی در نظر بگیریم شاهد حضور پررنگ اساتید و دانشجوها خواهیم بود.
سرپرست دانشگاه پیام نور آبیک با بیان یکی از دغدغههای رؤسا که مسئله آموزش است افزود: مسئله افت تحصیلی در بین دانشجویان معضل مهمی است که قابل چشمپوشی نیست و دانشجویان اکثراً بهجای آنکه پیگیر اساتیدی باشند که خوب درس میدهند، متأسفانه به دنبال اساتیدی هستند که نمره بهتری میدهند و زمانی که مدیریت دانشگاه این مسائل را میبیند بهجای فعالیتهای فرهنگی، برنامههای آموزشی را در اولویت کار خود قرار میدهد.
خودروان ادامه داد: کرسیهای آزاداندیشی شعبه و شاخهای از هماندیشی بین اساتید دانشگاهی است که دبیر این جلسات از سوی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری انتخابشده و کار مشترکی از سوی نهاد رهبری و معاونت فرهنگی دانشگاه است که بهواسطه این دو ارگان دانشگاهی، مسئول کرسیهای آزاداندیشی برگزار میشود.
وی با توجه به افت تعداد دانشجویان و مواجهشدن با کمبود درآمد و مشکلات مالی عنوان کرد: متأسفانه دانشگاهها بهجای رقابت فرهنگی، در ورطه رقابت ناسالم جذب دانشجو، کسب درآمد بیشتر و حفظ موقعیت دانشگاه افتادهاند، اولویت اول خود را این مسائل دانسته و فعالیتهای فرهنگی را در اولویتهای دوم و سوم گذاشتهاند.
سرپرست دانشگاه پیام نور آبیک با بیان اینکه کرسیهای خوب هنوز جا نیفتاده گفت: جا افتادن این کرسیها تلاش مضاعفی میخواهد و اگر این تلاش بهدرستی صورت گیرد، مسئولان و برنامهریزان کشور، کرسیها را جزئی از برنامه کشور دانسته، تبدیل به مطالبه عمومی شده و از این طریق با دغدغههای دانشجویان آشنا میشوند.
خودروان با بیان اینکه مراکز آمزشی ما تنها شامل دانشگاهها نشده و حوزههای علمیه را نیز در برمیگیرد ادامه داد: حوزههای علمیه یکی از بازوهای مقتدر کشور محسوب شده و طلاب حوزوی میتوانند در تولید سوژههای خوب همچون رابطه مستقیم آرامش با اعتقادات در خانوادهها ایدهپردازی کنند.
وی در خاتمه اظهار کرد: کرسی آزاداندیشی به این معنا که هرکس اجازه دارد هر اندیشهای را بر زبان بیاورد و یا به مقدسات، نظام و دولتمردان توهین کند نیست بلکه به معنای تفکر استدلالی بوده و این مفهوم را دارد که اگر شما جای فلان مسئول بودید چگونه شرایط را بهبود میبخشیدید.