حجاب حرمت دارد/ جلوهگری ممنوع
گروه اندیشه: حجاب یک نشانه و پرچم برای حیای درونی است، مگر نه اینکه یک زن خود را و زیباییها و ظرافتهایش را میپوشاند تا از گناه جلوهگری دور بماند؟ پس چگونه است که گاه علیرغم داشتن پوشش باز هم نوع پوشش و لباسمان معنای جلوهگری را میدهد؟
آن زمان که خداوند در سورههای نور و احزابش آیههای حجاب را نازل کرد نشان سلامت دل و جان را بر زن پاک سرشت و نجیب قرار داد تا به پاکدامنی شناخته شوند و تا به امروز حجاب زن در پوششهای مختلف نشانهای بر پاکدامنی و حیاء فطری یک زن شد.
اما در دورانهای مختلف این نشانه نجابت و پاکی در معرض آسیبهای مختلف قرار گرفته است، گاه تعصبها و سختگیریهای بیجا و اعمال سلایق شخصی، زمانی اجبار بر استفاده از لباسی خاص برای پوشش و در برههای از تاریخ این سرزمین نیز ممانعت از داشتن حجاب زنان این دیار را آزرده است.
بیشعار و ادعا در عصر حاضر به برکت و حرمت خونهای پاکی که ریخته شد، ارزش بودن پوشش اسلامی در اذهان زنان و دختران این سرزمین نقش بسته است و اگر با زبان و بیانی صمیمی در این باره با آنان صحبت کنیم میپذیرند.
جلوهگری، آسیبی که حجاب را از هدف اصلی خود دور میکند
اما در شرایط فعلی آسیب دیگری این نشانه پاکی و نجابت را دچار آسیب کرده است که اگر مورد تحلیل و آسیب شناسی قرار نگیرد پوشش و حجاب را از هدف اصلی خود دور میکند.
موضوع را از اینجا آغاز میکنیم که آیا کارشناسان نمیگویند که حجاب یک نشانه و پرچم برای حیای درونی است؟ مگر نه اینکه یک زن خود را و زیباییها و ظرافتهایش را میپوشاند تا از گناه جلوهگری که برای سلامت خود او و دیگران آسیبزا دور بماند؟ پس چگونه است که گاه متأسفانه علیرغم داشتن پوشش باز هم نوع پوشش و لباسمان گاه معنای جلوهگری را میدهد؟
کافی است سری به صفحههای شبکههای اجتماعی در فضای مجازی بزنیم. بانویی که با ترکیبهای مختلف و غیر متعارفی از لباس، شال، آرایش و انگشتر ... عکس انداخته و آن را در صفحه اجتماعیاش گذاشته تا دیگران ببینند و نظر دهند و لایک کنند.
در حالی که از این مهم غفلت کرده است که اساساً حجاب، لباس و چادر قرار است مقابل این خودنماییها را بگیرد و اصل نجابتی است که باید ما را منع از خودنمایی کند و حجاب تنها نشانه آن نجابت درونی است.
مشکل بر سر گذاشتن یک عکس شخصی در فضای اجتماعی نیست، بلکه موضوع بر سر میل به جلوهگری است که گاه در میان افرادی که تصورش را نمیکنیم، دیده میشود و همین جلوهگریها در هر پوشش و وضعیتی است که تنوعطلبی را رواج داده که نتیجهاش بالا رفتن سن ازدواج به علت سخت پسند شدن جوان این دیار و یا دلسردی زوجین از یکدیگر میشود.
اگر حجاب و پوشش نخواهد و یا نتواند مانع جلوهگری و خود نمایی شود، در حقیقت کارکرد اصلی خود را از دست داده و نمیتوان انتظار داشت با پوششی که از آن معنای جلوهگری دریافت میشود انتطار داشت بنیانهای خانواده و اجتماع را حفظ کند.
توجه به منع خودنمایی در مبانی فقهی حجاب
دقت در تعالیم دینی و مسائل فقهی نیز این نکته را میرساند که اصل در حجاب نیز همین است که خودنمایی و جلوهگری را به حدأقل برساند. به همین منظور نیز وقتی از مراجع درباره رنگ پوششی که زن باید داشته باشند میپرسیم تنها میگویند رنگی باشد که جلب توجه نکند.
قرار نیست بر دختر جوان امروز که حتماً هم دل پاکی دارد و روحش متمایل به معنویت است سختگیریهای بیجا کنیم. اما وضعیت معلمی را پیدا کردهایم که میبیند دانشآموزش تلاش میکند اما به شیوهای که او را به هدف نمیرساند.
حال نیز گاه دختر و بانویی را مشاهده میکنیم که پوشش را دارد و در گرمای تابستان نیز حاضر نیست اندکی از این حجاب را کم کند چون دل متعلق به جبهه دین است اما نوع پوشش جلوهگرانه و رفتارش او را به هدف از حجاب نمیرساند که باید دوستانه با او به صحبت نشست چرا که حجاب برای ما محترم است و جلوهگری با آن ممنوع.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
