ایمان، حفاظ قلب است/ تزکیه و رشد ایمانی؛ از مهم‌ترین مقاصد خلقت و حیات آدمی

حجت‎‏الاسلام سیدحسین سیدی ثانی، دبیر ستاد تفسیر قرآن در آذربایجان شرقی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، با بیان اینکه ایمان و عمل صالح را باید از راه‎‏های نجات از خُسران قلمداد کنیم، گفت: در نهج البلاغه صبر، یقین، عدالت و جهاد چهار رُکن ایمان از زبان مولا علی(ع) خوانده شده است.

حجت‌‎الاسلام سیدی ثانی افزود: صبر در حوزه ایمان ظاهرى انسان است که در عمل صالح و رفتار صحیح با مردم نمایان می‌شود، این صبر نسبت به ایمان، مانند سر براى بدن است؛ امیرالمؤمنین(ع) نیز می‌فرماید: «صبر، حافظ آن پنج حقیقت قلبى است، انسان بی‌صبر، خدا، قیامت، فرشتگان، انبیاء و قرآن را از دست می‌‎دهد. چون وقتى بی‌طاقتى کنید، براى دفع تلخی‌‎ها، ناگواری‌‏ها، مصایب و کمبود مالى، به دشمن و یا به گناه پناه می‌‏برید و همه آن حقایق را از دست می‏‌دهید.»

وی تأکید کرد: تردیدی نیست که تزکیه و رشد معنوی و ایمانی، از مهم‌ترین مقاصد خلقت و معنابخش حیات آدمی‌ است که البته نیل به رضوان الهی نیز از این مسیر می‌گذرد. ایمان، حفاظ قلب است. آنگاه که ایمان تقویت شود، میزان مصونیت قلب نیز در مقابل تمایلات نفسانی و گزندهای شهوانی بالا‌تر می‌رود، اما اگر ایمان، ضعیف و نحیف باشد، قلب نیز به سهولت تسلیم نفس می‌شود و گردن برای شهوت خم می‌کند.

مدیر حوزه علمیه ولی عصر(عج) تبریز با اشاره به آیات 2 و 3 سوره انفال اظهار کرد: خداوند در این آیات می‌فرماید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ * الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ؛ مؤمنان، تنها کسانی هستند که هر وقت نام خدا برده شود، دل‌هایشان هراسان می‌شود و در انجام نیکی‌ها و خوبی‌ها بیشتر می‌کوشند و هنگامی که آیات او بر آنان خوانده می‌شود، بر ایمانشان می‌افزاید و بر پروردگار خود توکّل می‌کنند و خویشتن را در پناه او می‌دارند و هستی خویش را بدو می‌سپارند،  آنان کسانی هستند که نماز را چنان که باید می‌خوانند و از آنچه بدیشان عطا کرده‌ایم، مقداری را به نیازمندان می‌بخشند.»

وی با اشاره به جایگاه اصلی ایمان ادامه داد: حقیقت ایمان جایگاه اصلی‌‎اش دل و جان انسان است و اگر این نعمت معنوی در قلب انسان قرار نگیرد هر چند با زبان سخنانی اظهار شود که به وی ایمان بدهد انسان بهره‎‏ای از حقیقت ایمان ندارد. در نتیجه از پیامد و فواید آن محروم است.

وی خاطرنشان کرد: بدون پیروی و اطاعت از خداوند و پیامبر، راهی برای دستیابی به حقیقت ایمان نیست، یعنی این گوهر گرانقدر آسمانی با پایبندی به وظیفه و فرمانبرداری از خدا و رسول در دل انسان استقرار می‎یابد و به انسان آرامش و قرار می‌‏بخشد.

سیدی ثانی با بیان اینکه هر چه صحنه‏‎های پیروی و فرمانبرداری از خدا و رسول‎الله سخت‎تر و دشوارتر باشد حضور انسان با ایمان در آن صحنه‎ها بیشتر و بهتر نشانگر تثبیت ایمان در قلب اوست، تأکید کرد: صداقت انسان و نشان دادن میزان پایبندی‎اش در عمل به آنچه پذیرفته و بدان معتقد است تنها در صحنه‎‏هایی قابل اثبات است که در آن صحنه‎ها حرف و سخن، کاری از پیش نمی‎‏برند و تنها به عمل خالص و ناب نیاز است.