اخلاص، شکرگزاری و دائمالذکر بودن؛ از نشانههای معرفت خدا
گروه اندیشه: عبادت و مناجات با خدا، دائمالذکر بودن، گریه و تضرع و احساس ذلت در بارگاه با عظمت الهی، شکرگزاری دائمی، اخلاص، خداترس بودن، توجه قرآن کریم و زهد و عدم دلبستگی به دنیا از نشانههای معرفت خداست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، یکی از نشانههای معرفت و شناخت پروردگار، عبادت و مناجات با خداست. هرچهقدر انسان معرفتش به خداوند سبحان بیشتر شد، عبادتش هم بیشتر میشود البته عبادتش همراه با علم و آگاهی است لذا پیامبران و امامان عابدترین مردم بودهاند.
دومین نشانه معرفت الهی بنده، دائمالذکربودن است یعنی در شبانهروز از یاد خداوند سبحان غافل نیست و در دل و با زبان، خداوند متعال را تسبیح و تحمید و تهلیل و تکبیر میگوید.
سومین نشانه معرفت الهی، گریه و تضرع و احساس ذلت در بارگاه با عظمت الهی است.همانطور که پیامبران و امامان در حال عبادت و نماز از خوف خداوند سبحان غش میکردند.
چهارمین نشانه معرفت الهی، شکرگزاری دائمی است در صحت و در بیماری، در سفر و در حضر، در جوانی و در پیری، در فقر و غنا و در همه حالات به شکرگزاری مشغول است.
پنجمین نشانه معرفت الهی، داشتن اخلاص است بنده از خودنمایی و ریاکاری به دور است و عبادات و اعمال نیکش را فقط برای خداوند متعال به جا میآورد.
ششمین نشانه معرفت الهی، خداترس بودن است، که پیامبراکرم(ص) فرمود: هرکه خداشناستر باشد خداترستر است. هفتمین نشانه معرفت الهی، توجه به قرآن کریم است، برای تلاوت ایات الهی در شبانهروز برنامه دارد و با کلام حق مأنوس است.
حجتالاسلام محمدتقی صرفیپور، از کارشناسان مذهبی در گفتوگو با خبرنگار ایکنا در رابطه با نشانههای معرفت الهی، گفت: داشتن ولایت محمد و آل محمد(ص) یکی از نشانههای معرفت الهی است.
وی افزود: انسان با خودشناسی و شناخت اسرار جسمی و روحی خود، پی به عظمت خالق میبرد.همچنین مخالفت با نفس نیز از دیگر نشانههای خداشناسی است.
این کارشناس مذهبی زهد و عدم دلبستگی به دنیا و همچنین ترجیح خداوند متعال بر همه چیز را از دیگر نشانههای معرفت الهی برشمرد و افزود: امام صادق(ع) فرمخود: ایمان به خداوند سبحان کاملاض در انسان جا نمیگیرد تا وقتیکه خداوند سبحان برای او بهتر و همتر باشد از خودش و مادرش و از پدرش و از مالش و از همه مردم، خداوند سبحان برای او بهتر باشد.
صرفیپور گفت: باید توجه داشت که راه معرفت الله فقط از طریق قرآنکریم و عترت میگذرد پس باید مواظب بود که از راههای منحرفی چون دراویش دغلباز، عارفان کذاب و دنیاطلب، فرقههای گمراه کننده دوری کرد که عاقبتش گمراهی و جهنم است.
وی اظهار کرد: در زمان ما باید با ارتباط با علماءربانی و فقهاء صمدانی و از طریق ادعیه ائمه(ع) و مناجاتهای ایشان و مخصوصاً تلاوت و تدبر در قرآنکریم به شناخت خداوند سبحان اقدام کنیم.
