
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، نجف قراچورلو، رئیس جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی شامگاه روز گذشته، 21 شهریورماه در دیدار با خانواده شهدای 27 دی دانشگاه تبریز اظهار کرد: شاید بهترین روزهای زندگی ما همین لحظاتی باشد که در خدمت خانوادههای شهدا هستیم، این وظیفه ماست که حداقل جویای حال این عزیزان باشیم و پای دردلهای آنها بنشینیم.
وی ادامه داد: اگر امروز نیازهای کشور را با اتکا به جوانان و دانشگاهیان خود رفع میکنیم در سایه همان شهدایی است که چه در جبههها و چه در پشت جبههها در حال دفاع از این مرز و بوم بودند. اگر امروز ما احساس امنیت میکنیم و هیچ کشوری نمیتواند چشم طمع به خاک ما بدوزد در سایه خون شهدایی همچون شهدای 27 دی ماه دانشگاه تبریز است.
وی افزود: در بحث سبک زندگی اسلامی خانوادههای شهدا بهترین الگو برای ما هستند، چرا که فرزندانی صالح و متعهد به بارآوردند و همسران شهدا نیز افرادی صالح و مومن بودند که به همسری چنین انسانهای وارستهای درآمدند.
قراچورلو بر لزوم توجه بیش از پیش ارگانهای ذیربط بر رفع مشکلات خانوادههای شهدا تاکید کرد و گفت: مسئولان باید طوری رفتار کنند که خانوادههای شهدا دغدغهای به جز هجران شهیدشان نداشته باشند.
سبک زندگی خانوادههای شهدا به عنوان سبک زندگی نمونه به مردم معرفی شود
سیدرضی آقاسیدی، سرپرست معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی استان نیز در این دیدار اظهار کرد: جهاد دانشگاهی امسال مسئولیت ستاد برگزاری مراسم گرامیداشت شهدای 27 دی ماه دانشگاه تبریز بر عهده گرفته است و در این راستا بر خود وظیفه می دانیم با حضور در محضر خانوادههای شهدا ضمن تجدید دیدار و عرض ارادت به ساحت آنان از پیشنهادات و نظرات آنها در خصوص برگزاری هرچه بهتر این مراسم استفاده کنیم.
آقاسیدی گفت: تمثال و وصیتنامههای شهدا در دسترس همگان است ولی آنچه که اهمیت دارد و باید بیش از پیش به آن پرداخته شود، ترویج سبک زندگی شهداست، چراکه خانوادههای شهدا الگوی تربیت فرزند صالح هستند و منش و رفتار اعضای این خانوادهها باید بهعنوان سبک زندگی نمونه به مردم معرفی شود.
وی ادامه داد: خانوادههای شهدای 27 دی ماه، فرزندانی تربیت کردند که در کنار تحصیل علم و دانش تبلور تحصیل با تهذیب بودند و تا پاسی از شب به پشتیبانی از جبههها میپرداختند و یا با حضور در جبهههای جنگ حق علیه باطل جان خود را در طبق اخلاص قرار میدادند، این شیوه فرزندپروری باید برای نسل جدید تبیین شود.
آقاسیدی با تأکید بر اینکه حلقه وصل خانوادههای شهدا با نسل جدید نباید قطع شود، گفت: تکریم خانوادههای شهدا به عنوان الگوهای عملی سبک زندگی اسلامی و بهترین الگو برای تربیت انسانهای صالح باید در اولویت تمامی امور ما قرار گیرد.
همسرم شهادت را انتخاب کرده بود و منتظر شهادت بود
رقیه آردین اهر، همسر شهید بیاضعلی اسدیفرد یکی از شهدای بمباران دانشگاه تبریز در سال 1365 در این دیدار که در منزل شهید بیاضعلی اسدیفرد انجام گرفت اظهار کرد: همسرم شهادت را انتخاب کرده بود و منتظر شهادت بود.

همسر شهید اسدیفرد در این دیدار با بیان خاطراتی از آن شهید بزرگوار اظهار کرد: شهادت، راهی بود که همسرم برای خود انتخاب کرده بود و گویا میدانست که شهید میشود؛ چراکه هموراه به پسر بزرگم توصیه میکرد که من رفتنی هستم و تو باید سرپرست این خانواده باشی.
وی در مورد شب شهادت همسرش در کارگاه فنی دانشگاه تبریز گفت: در آن شب من در بیمارستان بودم، چون پسر کوچکم فقط سه روز بود که به دنیا آمده بود، در بیمارستان پزشکی آمد و به بیماران گفت که آرام باشید بمب به این بیمارستان اصابت نمیکند، دانشگاه تبریز را بمباران کردهاند، آنجا بود که فهمیدم که حتما کارگاه دانشکده فنی را بمباران کردهاند، چون همسرم میگفت که احتمال زیادی وجود دارد که این کارگاه را هر لحظه بمباران کنند، گویا میدانست که شهید میشود ولی باز هم شبها در همان کارگاه به همکاری با سایر دانشگاهیان برای پشتیبانی از جبهههای جنگ میپرداخت.
وی با بیان اینکه همسرم پیش از فعالیت در کارگاه، در جبهه نیز حضور داشت گفت: زندگی پس از شهادت همسرم برایم بسیار سخت بود، پسر کوچکم تازه به دنیا آمده بود و هرگز روی پدر را ندید، دختر و پسر بزرگترم هم پنج و هشت سال داشتند.
همسر شهید اسدیفرد که پسر بزرگش را درپی یک بیماری از دست داده است، گفت: من به تنهایی و به سختی فرزندانم را بزرگ کردم ولی آنچه که آزارم میدهد برخی از مشکلات مانند بیکاری پسر کوچکم است. ما خانه خود را فروخته و خرج درمان پسر بزرگم کردیم ولی متاسفانه پسرم فوت کرد و اکنون مستاجر هستیم. و تنها خواسته من از مسئولان این است که شغل مناسبی را برای پسرم اختصاص دهند، کاری که شان فرزند شهید را نیز حفظ کند.
آردین اهر با ابراز نارضایتی از مسئولان دانشگاه تبریز گفت: دستگاههای مختلف از خانودههای شهدایشان حمایت میکنند ولی در 30سال گذشته در خانه ما را نزدهاند که مایه دلخوشی و قوت قلب ما باشند.
وی تأکید کرد: ما افتخار میکنیم که خانواده شهید هستیم، همسر من جان خود را فدای اسلام و انقلاب کرد و این همان انگیزهای است که موجب شده من تلاش کنم با تربیت فرزندانی صالح، آبروی آن شهید را حفظ کنم.
دختر شهید اسدی فرد نیز در این دیدار اظهار کرد: بزرگترین افتخار من فرزند شهید بودنم است، بزرگترین حسرت دلم نداشتن خاطره با پدر است و امیدوارم مسئولان بیش از پیش به خانوادههای شهدا توجه کنند.
بر اساس این گزارش، 27 دیماه سالگرد عروج 22 تن از دانشجویانی است که در کنار تحصیل با روحیه ایثار و اخلاص در اوقات غیر تحصیلی با استفاده از تخصصهای فنی و علمی خود نیاز جبهه را به نوبه خود برطرف سازند.
پاکبازانی که همچون شمع سوختند تا بتوانند دین خود را به میهن اسلامی خود ادا کنند و به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. شهیدانی که برای همیشه تاریخ نامشان برتارک تاریخ دانشگاه خواهد درخشید.
در 27 دیماه 1365 شهید هاشم اخترشمار، شهید عباس ارشدیپور، شهید بیاضعلی اسدیفرد، شهید یعقوب اسماعیلزاده جیقه، شهید سعید امیرخانی، شهید مهدی امیرکاظمی، شهید سیدمحسن امین جواهری، شهید مرتضی جابری، شهید عادل جعفری نویمی پور، شهید ایرج(سجاد) خلوتی، شهید حسین رضاپور، شهید علیرضا رضوانجو، شهید مرتضی زمانپور نیاوران، شهید حسین شیرین سرند، شهید شیرزاد شریفی، شهید صدیار صفری، شهید علی فصیح کجابادی، شهید رحمان قفل گری، شهید علیرضا کریمی وفایی پور، شهید محسن محمدی غریبانی، شهید فؤالدین محمودی نیا و شهید حمیدرضا ملکوتیخواه به لقاء الله شتافتند.
دراین فاجعه چهار دانشجو به نامهای مجید اسم حسینی، یحیی خلیلی، علیرضا دلفکار و جمال شکوری را نیز جانباز شدند.