
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان،امام موسی کاظم(ع) هفتمین امام شیعیان در هفتم صفر سال 128 هجری در منطقه ابداء (بین مدینه و مکه) از مادری به نام حمیده خاتون و پدر گرامیشان امام جعفر صادق(ع) متولد شدند.
پس از شهادت امام جعفر صادق(ع) پیشوایی امت را امام موسیکاظم(ع) به دست گرفتند که همعصر با خلفای ظالم عباسی همچون هارونالرشید بودند که با زندانهای طولانی مدت 14 ساله شکنجههای زیادی را متحمل شدند که مستند در منابع تاریخ موجود است.
امام موسی کاظم(ع) خصوصیت بارز از جمله یافتن گوشهای خلوت برای راز و نیاز بود که زمانیکه در زندان بودند زندانیانی که مسئولیت نگهبانی از بند ایشان را داشتند هر لحظه امام را در حالت نماز و نیایش میدیدند، بهگونهای که سجدههای طولانی ایشان را به خیال اینکه فوت کردهاند و وقتی بالای سرشان حاضر میشدند در حالت نماز مییافتند.
امام موسی کاظم(ع) با وجود شکنجههای فراوان هرگز خشم به خود راه نمیدادند و هر لحظه با عطوفت و مهربانی با امت خود رفتار میکردند که این ناشی از تقوای این امام معصوم(ع) بود که به «کاظم»، بارزترین لقب معرفی شدند.
امام موسیکاظم(ع) در حدیثی فرموده است: «ای مردم من شما را به دو چیز سفارش میکنم یکی تقوا و دوم تفقه است و احکام الهی و شرعی و حلال و حرام را یاد بگیرید و بدانید یادگیری احکام کلید بصیرت و تمام و کمال عبادت در این است».
امام موسیکاظم(ع) خشم خود را در مقابل دوست و دشمن بهنحو احسن مدیریت میکرد و به هیچوجه آن را بروز نمیداد.از دیگر ویژگیهای اخلاقی امام موسی کاظم(ع) داشتن روحیه آهنین و پولادین در مقابل دشمن است.
امام موسی کاظم(ع) با وجود شکنجههای فراوان هرگز خشم به خود راه نمیدادند و هر لحظه با عطوفت و مهربانی با امت خود رفتار میکردند که این ناشی از تقوای این امام معصوم(ع) بود که به «کاظم»، بارزترین لقب معرفی شدند.
رفتار حضرت در زندان در زمینههای مختلف عبادی، تربیتی، ارتباط با دیگران، و تأثیرگذاری بر دوست و دشمن و . . . چنان عمیق و مؤثر بود که هارون نهایتاً دستور داد سندی بن شاهک، امام(ع) را در بیست و پنجم رجب سال 183 هجری قمری در پنجاه و پنج سالگی با خرمای زهرآلوده به شهادت برساند.
پیکر مطهرش پس از تحمل سالها زندان بهطور معجزهآسایی توسط فرزندش علی بن موسیالرضا(ع) غسل داده شد و در مقابر قریش در مدینهالسلام ـ در حاشیه بغداد ـ مدفون گردید.
از امام موسی بن جعفر دریای بیکرانی از معارف اسلام در توحید و نبوت و امامت و معاد، و احکام و آداب تربیتی ـ اخلاقی در قالب هزاران حدیث کوتاه و بلند، و شاگردان عالم عامل، و سیره عملی ارزشمند در میدانهای مختلف، و نسلی پاک و بابرکت به یادگار مانده است.
گوشهای از صفات امام کاظم علیه السلام
حضرت امام موسی کاظم(ع) عابدترین و زاهدترین، فقیهترین، سخیترین و کریمترین مردم زمان خود بود، هر گاه دو سوم از شب می گذشت نمازهای نافله را به جا میآورد و تا سپیده صبح به نماز خواندن ادامه میداد و هنگامی که وقت نماز صبح فرا میرسید، بعد از نماز شروع به دعا میکرد و از ترس خدا آن چنان گریه میکرد که تمام محاسن شریفش به اشک آمیخته میشد و هر گاه قرآن میخواند مردم پیرامونش جمع میشدند و از صدای خوش او لذّت میبردند.
آن حضرت، صابر، صالح، امین و کاظم لقب یافته بود و به عبد صالح شناخته میشد، و به خاطر تسلّط بر نفس و فروبردن خشم، به کاظم مشهور گردید. همچنین آن حضرت در میان شیعیان به «باب الحوائج» معروف است.
شیخ مفید درباره آن حضرت میگوید: «او عابدترین، فقیهترین، بخشندهترین و بزرگمنشترین مردم زمان خود بود، زیاد تضرع و ابتهال به درگاه خداوند متعال داشت. این جمله را زیاد تکرار میکرد: «اللهم انی أسألک الراحة عند الموت و العفو عند الحساب؛ خداوندا در آن زمان که مرگ به سراغم آید راحت و در آن هنگام که در برابر حساب اعمال حاضرم کنی عفو را به من ارزانی دار».
امام موسی کاظم(ع) بسیار به سراغ فقرا میرفت. شبها در ظرفی پول و آرد و خرما میریخت و به وسایلی به فقرای مدینه میرساند، در حالیکه آنها نمیدانستند از ناحیه چه کسی است. هیچکس مثل او حافظ قرآن نبود، با آواز خوشی قرآن میخواند، قرآن خواندنش حزن و اندوه مطبوعی به دل میداد، شنوندگان از شنیدن قرآنش میگریستند، مردم مدینه به او لقب «زینالمجتهدین» داده بودند. مردم مدینه روزی که از رفتن امام خود به عراق آگاه شدند، شور و ولوله و غوغایی عجیب کردند. آن روزها فقرای مدینه دانستند چه کسی شبها و روزها برای دلجویی به خانه آنها میآمده است.
حجتالاسلام والمسلمین سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه رد استان و امام جمعه خرمآباد در گفتوگو با خبرنگار ایکنا با تبریک سالروز ولادت امام موسیکاظم(ع)، این امام همام را اسوه صبر و استقامت و عبادت معرفی کرد و گفت: امام موسیکاظم اسوه ارزشهای والای انسانی بودند و ایشان در ارزشهایی مانند عبادت، رسیدگی به فقرا و محرومین و حمایت از نیازمندان چنان موفق عمل کردند که در دستگاه حکومت نفوذی پیدا کرده تا حلال مشکلات مردم باشد و در مبارزه سیاسی نیز از این زندان به آن زندان اسوه صبر و استقامت است.
وی افزود: امام موسیکاظم(ع) با سنگینی غل و زنجیر و در غربت بدون حضور فرزندانشان امام رضا(ع) و حضرت فاطمه معصومه(س) بهدست یک یهودی به شهادت رسیدند.