بازیابی حس توانمندی معنوی/ از پرخوری تا بخشش

ارتقای سلامت معنوی

گاه خوردن غذای بیشتر به دلیل نیاز به دریافت حس تسلی‌خاطر و آرامش است. در این مرحله دیگر انگیزه غذا خوردن گرسنگی نیست و تغذیه فقط به دنبال دریافت حس بهتر ادامه می‌یابد، در حالی‌که راه‌های صحیح و مطمئن‌تری برای دریافت حس آرامش وجود دارد. 

بخشش گهگاه نیمی از وعده غذایی به فردی گرسنه لذتی است که با خوردن تمام غذاهای رنگین و گران‌قیمت برابری نمی‌کند. خوردن غذای این‌چنینی برای طبقه‌ای عادی است اما برای طبقه‌ای دیگر خوردن غذای عادی هم همیشه در دسترس نیست. با بخشش است که حس توانمندی معنوی به دست می‌آید.

هانگلمان و همکارانش در یک مطالعه کیفی ویژگی‌های سلامت معنوی را شناسایی نموده‌اند.آن‌ها در این مطالعه «سلامت معنوی» را  به عنوان «حسی از متصل بودن، هماهنگی بین خود، دیگران، طبیعت و وجود متعالی که از طریق یک فرایند رشد پویا و منسجم دست‌یافتنی است و به یک شناخت هدف نهایی و معنای زندگی منجر می‌شود» می‌دانند. (فصلنامه اخلاق پزشکی، سال ششم، شماره بیستم، تابستان 1391)

معادل و متناظر دعایی که در قبال این بخشش دریافت خواهد شد در هیچ نقطه از دنیا و در هیچ شرایطی یافت نمی‌شود. حس رهایی و توانمندی عاطفی که پس از اهدای غذا کسب می‌شود قدرت معنوی را به حدی بالا می‌برد که شیطان به راحتی نخواهد توانست حس طمع غذا خوردن را بالا ببرد.

رهایی از گرسنگی عاطفی

در علم روانشناسی نوین مطرح شده‌است که موارد زیادی از پرخوری‌‌ها و اضافه‌وزن‌ها در اثر گرسنگی‌ عاطفی است. به قطع یقین، اطعام، راه پیشنهادی اسلام همه انسان‌ها را نجات خواهد داد: دسته‌ای را از گرسنگی حقیقی و دسته‌ای دیگر را از گرسنگی عاطفی.

راه بخشش، راه غناست: توانمند را از لحاظ عاطفی غنی می‌کند و فقیر و ناتوان را از نظر مواد معدنی؛ این درحالیست که غذا حکم دارو را هم دارد. خواص مواد‌غذایی در مواردی با خواص داروها برابری می‌کند همچنین املاح و ویتامین‌های موجود در غذا باعث افزایش ایمنی فرد را در مقابله با بیماری‌ها می‌شود.

پختن غذا و هدیه کردن آن امری شادی‌بخش است؛ تبادلیست عاطفی که همه‌روزه مادران در حال تجربه آن هستند. این عاطفه را بگسترانیم. نیازمندان را مهمان سفره مهرمان کنیم و گاهی غذایمان را با آن‌ها تقسیم کنیم، درست مثل زمانی‌که مهمان می‌آید... بیایید این‌بار ما برای مهمان غذا ببریم و از بازخورد عاطفی این رفتار انسان‌دوستانه بهره‌مند شویم. این نوع مهمانی را بیاموزیم و به فرزندانمان بیاموزانیم.

پاداش بی‌شمار اطعام

پیغمبر اکرم (ص): «مَنْ أَطْعَمَ ثَلاثَةَ نَفَر مِنَ الْمُسْلِمِینَ أَطْعَمَهُ اللَّهُ مِنْ ثَلاثِ جِنَان فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ؛ کسى که سه نفر از مسلمانان را اطعام کند خداوند او را از سه باغ بهشتى در ملکوت آسمان‌ها اطعام خواهد کرد». (اصول کافى/ج2ص200)

امام صادق (ع): «مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً حَتَّى یُشْبِعَهُ لَمْ یَدْرِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ مَا لَهُ مِنَ الْأَجْرِ فِی الْآخِرَةِ لَا مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ إِلَّا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ؛ هر کس با اطعام خود مؤمنی را سیر کند، احدی جز خدا پاداش اخروی او را نمی‌داند نه فرشته‌ مقرب الهی، نه پیامبر مرسل» (کافی/ج2ص201)